Candlemass - Epicus Doomicus Metallicus (1986)

Candlemass tegen Black Sabbath: "Hold my beer"

Het is heel grappig hoe Black Sabbath niet alleen metal als geheel, maar vooral ook Doom Metal als genre uitvond en het verder tot de jaren '80 duurde eer het genre een beetje uitgebreid werd. Dan was Candlemass nog geeneens de eerste leverancier hiervan, Saint Vitus, Witchfinder General en Trouble gingen de band immers voor, maar geen van hun albums tot die tijd komen ook maar in de buurt van de schoonheid van Epicus Doomicus Metallicus. Een album dat naar mijn mening perfect is in zijn imperfectie. Het is nog niet het zwaarste mogelijk, soms sleept het een beetje voort en over de tekst van een nummer als Solitude zullen er nogal eens wat mensen gefronst hebben. Maar verdomd als het niet excelleert in een desolate kerkersfeer. Hoe tof ik latere gothic doom acts als een My Dying Bride ook vind, voor het ware gevoel van wanhoop ga ik liever in zee met deze Zweden.

Er staat ergens op Youtube een video van Demon's Gate met beelden van de anime Devilman. Een perfecte combinatie, aangezien het hele nummer een naargeestige helse sfeer uitstraalt die met gemak een Black Sabbath als track ervaart. Treedt verder op eigen risico, Satan's hete adem is al in je nek te voelen. Nog steeds niet het beste nummer, dat is voorbehouden aan het sublieme A Sorcerer's Pledge waarbij de mysterieuze toetsenpartijen een beetje doen denken aan de betere tijden van Rainbow en de sombere klanken van een zangeres het album laten afsterven. Werkelijk waar heerlijk om nu weer eens te horen en een absolute klassieker!

Dat begin van Solitude doet me denken aan Who's to Blame van Sacred Reich van vier jaar later en die mysterieuze toetsenpartijen in de afsluiter, zo tegen de zes minuten speelduur, doen me denken aan Klaus Schulzes Mental Door uit de jaren zeventig. No kidding! Demons Gate heb ik hoog zitten en voor de rest een lekker album, uit voordat je er erg in hebt en vrij toegankelijk. Als dit tot Candlemass' highlights behoort zal ik er echter niet snel nog iets van aanschaffen.

demons gate is geinspireerd door lucio fulci's ; the beyond !
NB ; de eerste film die ik ooit op video heb gezien / VCC ,...

5 sterren ; omdat er niet zoiets bestaat als een betere doom plaat dan deze ! P

Heb Candlemass eigenlijk in de omgekeerde vorm leren kennen, het eerste album dat ik luisterde was Psalms of the Dead en ik weet niet eens welke zanger er stond te zingen de eerste keer live (was als ik mij het goed herinner op Alcatraz in 2015/2016). Ik weet in ieder geval dat het niet de originele was, want die heb ik in Barcelona zien zingen in 2017/2018.
Maar goed, nooit de oudere albums geluisterd, laat staan het debuut, dus werd hoog tijd.
Heerlijk log en slepend, fantastisch begin, magistraal einde en dreunt lekker na.

Het is allemaal niet echt mijn genre dit, maar het vakmanschap is ontegenzeggelijk.
Prima uitgevoerd.

A Sorcerer's Pledge en Black Stone Wielder heb ik vaak opstaan tijdens hardlooptrainingen. Bij de uptempo passages van eerstgenoemde én bij de climax van Wielder, die wij in de vriendengroep altijd Black Stone Wilders noemen, maar dat terzijde, bekruipt mij altijd een imposante dosis kippenvel. Tot op mijn reet zelfs. Met als gevolg dat ik sneller loop dan het trainingsschema mij voorschrijft.

Ik zit nu te denken om eens een volledige marathon te lopen op dit album. Deze oorporno móet me wel naar een p.r. onder de 3:15 stuwen.

Imposant album trouwens.

Wat een fijne plaat dit! Zeer Sabbath-esque ook vind ik, of zeg ik nu iets raars Johnny Marr?

Voor de kenners, zal ik deze plaat proberen?
ALS ik metal luiste vind ik doom metal meestal wel het tofste. En als je van Type O Negative houdt moet je deze plaat dan ook goed vinden?

Nee dat moet niet. Candlemass is wel doomy maar iets anders dan Type O Negative. Epicus Doomicus Metallicus pakt traditionele heavy metal en gooit dat soms aardig in de vertraging waardoor een soort grootse sfeer ontstaat die doet denken aan de bijbelse filmepossen uit de jaren 60. Op de opvolger Nightfall lukte dat trouwens nog veel beter. Ik zou het niet anders kunnen omschrijven. Je moet het gewoon eens proberen. Maar bereid je voor op het feit dat hier weinig 'gothic' aan is.

Koen St
Dit ga jij zeker goed vinden!

Wat een prachtig album is dit toch. Het klopt eigenlijk allemaal, de riffs, de zang, de sfeer, genieten!