Megadeth - Youthanasia (1994)

Gaaf Megadeth album, samen met C.T.E mijn favoriet. Die riff van Train of Consequences is echt meesterlijk. A Tout le Monde is ook een super balled, ben dan ook zeker eens met het bericht hierboven. Hoewel Megadeth de laaste jaren wel weer op het goede spoor zit, kan het toch niet tippen aan dit.

Nee, hier hadden Mustaine en zijn bandleden nog een eigenwijze smoel, voornamelijk op het productionele vlak maar ook zeker wat songs betreft. Poeh,wat viel die laatste plaat van ze mij toch tegen. Geforceerd willen klinken zoals ten tijde van Rust in Peace is niet gaaf.

Kan natuurlijk niet tippen aan Peace Sells of Rust In Peace...

Maar een redelijk goed album, en i.m.o. beter dan Countdown (die toch wel ferm overrated is hoor)

Als ik her en der wat bovenstaande berichten eens lees, moet ik toch bedenkelijk aan de zijkant van mijn hoofd krabben....Ik bedoel: wat is dat toch met "A Tout le Monde"? Meesterlijk, fantastisch, briljant, beste Megadeth-nummer ooit! Ehh, nou nee.....althans, niet voor mij.
Kwestie van smaak uiteraard weer en persoonlijk vind ik het ook niet eens echt slecht, maar Megadeth zal voor mij altijd legendarisch blijven door een nummer als "Holy Wars", het meest toonaangevende en allesomvattende metal-nummer dat Megadeth ooit geschreven heeft.

Dit album is op zich niet verkeerd. Het was zelfs de eerste Megadeth-plaat die ik kocht, maar daarvóór had ik Rust in Peace al eens gehoord en dat is toch wel een héél andere Megadeth dan die op Youthanasia te horen valt. Op dit album klinkt Megadeth vrij 'safe', wat resulteert in nummers die lekker in het gehoor klinken en zeker prettig wegluisteren, maar écht knallen doen ze niet (m.u.v. van het stampende "Reckoning Day"). De eigenzinnige schrijfstijl van Rust in Peace is hier (en eigenlijk ook al een beetje op het vorige album Countdown to Extinction), vervangen door een meer 'regular approach', om het zo maar eens te omschrijven. Daar komt nog bij dat de snerpende en gemene zangstem van Dave niet echt onder bepaalde nummers passen.
Nu klink ik alsof ik het album niet waardeer, maar ondanks m'n kritiek staat er gewoon best lekkere muziek op. Dit komt ook doordat het songmateriaal best sterk is. Het is alleen een andere Megadeth dan ik voorheen gewend was. Alleen jammer dat ze deze stijl meer en meer zouden uitdiepen op latere albums als Cryptic Writings en Risk, waardoor ik uiteindelijk vanaf het album Risk afhaakte en (gelukkig) de draad weer oppikte vanaf The System has Failed.

Toch een 3,5 vanwege een hoop goede momenten....

Voor mij toch een van de beste Megadeth platen. Het klinkt allemaal zo heerlijk losjes, in tegenstelling tot platen als Rust in Peace. NHier kan ik me zelf ook helemaal in vinden. Echt een goede plaat.
5*

Deze borduurt duidelijk voor op de commercielere inslag die begon met Countdown to Extinction. Deze gaat er zelfs nog een stap verder in.

Toch staan er degelijke nummers op. Met name de singles Train of Consequences en A Tout le Monde springen er uit. Al kan geen enkele versie van A Tout Le Monde tippen aan de akoestische versie van Live At MusiquePlus; Montreal, Canada 2001 (bootleg). Eigenlijk is er ook geen echt zwak nummer te vinden op deze plaat. Wel is het allemaal wat soft.

De bedoeling van de teksten is goed (incest, kernoorlog bijv.), maar Dave is een nogal knullige tekstschrijver. De teksten lijken erg geforceerd en amateuristisch, maar bij Megadeth draait het in eerste instantie om de muziek, en dat is wel in orde.

Van de bonustracks is alleen New World Order de moeite waard. Die had het originele album nog wat sterker gemaakt.

Jij durft! Als er naast,Chuck Schuldiner zo u wilt, één tekstschrijver in dit subgenre is die veel meer te bieden had dan de gebruikelijke demons & devils lyriek dan is het toch wel Dave Mustaine. En daar is mijn inziens niets geforceerd of amateuristisch aan, laat staan knullig. Stijn, zou je eens met concrete voorbeelden kunnen komen want dit is voor mij ongehoord.

Deze bijvoorbeeld:
Megadeth | Family Tree lyrics - lyricsfreak.com

Zoals ik al zei is de bedoeling goed, maar de uitwerking is zwak.

''Forgotten things remembered'', ik denk niet dat je zoiets vergeet.

''The tigers eat their young'', deze beeldspraak ligt er veel te dik op.

''The only way out of pain'' en ''So beware in the shadows'', ook niet bijster origineel.

''I know they were doing it to you
But dont try doing it to me''

But keep it in the family tree
The secret of the family tree. Het lijkt net alsof hij nog een zin nodig had voor het refrein, en dus maar een soort herhaling maakte van de vorige zin.

Chuck Schuldiner was natuurlijk wel geniaal, maar dat terzijde.

Het refereert volgens mij aan het feit dat zulke zaken in kleine gemeenschappen onder het tapijt worden geschoven. In die zin zijn zulke zaken 'vergeten'.



This song is about sexual abuse within many families. It refers to the fact that many victims of abuse end up sexually abusing their own children, thus keeping the problem in the family tree.

Bron: realms of deth

Dit is ook een erg goed album van Megadeth met mooie psychologische texten erin. De eerste 4 nummers vind ik ook gelijk de beste 4 van dit album. Deze vind ik bijna net zo goed dan de voorganger, A Countdown Of Extintion.

Ik heb deze plaat veel geluisterd...back in the early days! de voorganger is denk ik beter maar deze mag er ook zijn. orginele plaat die nog steeds voor mij de moeite waard is om te beluisteren. Ik had zelfs meerdere Megadeth t-shirtjes in deze tijd.

Mee eens. Vroeger was ik altijd van mening dat Dave hele goeie teksten schreef. Nu ik wat ouder ben vind ik ze soms best knullig hoe goed bedoeld ook.

Ik weet nog toen dit album uitkwam dat ik erg teleurgesteld was, wat was er gebeurd met mijn favoriete band? Als ik hem nu weer eens luister moet ik zeggen dat er best goeie songs op staan. OK behoorlijk poppy, maar goed inmekaar zit het wel. De productie klinkt wel wat vlak, vooral de drums en dat is jammer. Favoriete nummers zijn Reckoning Day, Addicted to Chaos, Youthanasia, I Thought I Knew It All, Black Curtains en Victory.

Toegegeven, Mustaine is geen Dylan of Springsteen en Youthanasia is tekstueel wellicht niet zijn beste werk, maar knullig? Er worden in dit genre toch flink wat mindere goden een pen toevertrouwd.

Vooral de tekst Victory vind ik erg leuk. Die hangt van album- en songtitels uit het roemruchte verleden aan elkaar. En het is nog een goed nummer ook.

Daar heb je op zich gelijk in.

Mustaine probeert het wel met de nodige maatschappijkritische teksten, maar het resultaat is vaak middelmatig en komt daardoor wat pretentieus over.

Precies.

Pretentieus? Wat zou de man dan pretenderen? Volgens mij probeert hij niks, maar spuwt gewoon zijn gedacht. Hij heeft een punkhouding daarin. Misschien is de middelmatige kritiek die hier op hem wordt geleverd een beetje pretentieus.

Youthanasia vind ik eigenlijk wel ook een goed gevonden woordspeling.

Prima album! Behoort voor mij niet tot het beste maar ook zeker niet tot het slechtste wat de band heeft uitgebracht! De produktie is niet super trouwens! Vooral de drums klinken veel te dof waardoor een hoop aggressie en pit verloren gaan.
De plaat ligt erg in het verlengde van Countdown to extinction natuurlijk maar kan dat niveau net niet halen. Ik heb ook nog een VHS over de totstandkoming van dit album. Zeer interessante docu over Mustaine en co. die aan het werk zijn in de studio enz.

Dit is nou echt jeugdsentiment. Ik luisterde hier echt zoveel naar toen ik onder de 10 was, daarna ook nog wel, blijf het een steengoed album vinden. Samen met Countdown To Extinction mijn favoriete Megadeth albums :]

Iemand van 16 die het al heeft over jeugsentiment.

Het moet niet gekker worden.

Respect dat je op zo een jonge leeftijd al naar zon goede muziek luisterde

@Ricardo, ja het klinkt raar natuurlijk, maar ik durf het wel zo te noemen als ik er vanaf m'n geboorte mee ben opgegroeid omdat m'n ouders er ook gek op zijn.

Natuurlijk vind ik het erg mooi en goed dat je naar zulke goede muziek luistert. Niets dan lof verder hoor.

Ik vond voor jouw leeftijd de uitdrukking jeugdsentiment wel grappig gevonden en overkomen.

Maar nogmaals super dat je al onder de 10 dit soort muziek kon waarderen.

De beste van Megadeth. Een plaat met alleen maar toppers. A Tout le Monde blijft een prachtige ballade. De nummers ademen een bepaalde sfeer uit, iets wat ik mis bij andere platen van de band.

Gewaagde uitspraken!

Spock2011 doet dat de laatste tijd wel meer......

Hoezo gewaagd? Ik kan op deze plaat niks slechts ontdekken.

De beste van Megadeth vind ik anders een behoorlijk gewaagde uitspraak! Is natuurlijk helemaal een kwestie van persoonlijke smaak maar ik denk dat je nog geen 5 mensen op deze site kan vinden die dat ook vinden.

De beste heb ik dit nooit gevonden, maar vond 'm wel lange tijd beter dan Countdown to Extinction. Daarop kwamen de nummers mij altijd wat geforceerd over terwijl dit album vloeiender en natuurlijker klinkt.

Als het niet de beste is, misschien wel die met de mooiste hoes.