Slayer - Hell Awaits (1985)

Die Price Killers kwamen overigens in een gewone jewel case, niet in slim case.

Verder vraag ik me af wat daar 'ultieme versie' aan zou zijn. Niets meer dan een budget reeks met verpeste hoesjes waarbij van een oorspronkelijk tekstvel of bandfoto's niks terug te vinden is.

Als je dan toch zo graag de 'ultieme versie' wil, gewoon de originele lp kopen. Laat die Price Killers maar liggen voor mensen die meer bezig zijn met het compleet willen hebben van 'een reeks' dan met het verzamelen van muziek.

Die Price Killers zijn spuuglelijk. Een lelijke neon achtergrond met daarin scheef de afbeelding van de hoes. Geen boekje, geen teksten. Met een opsomming van de bandleden mag je al blij zijn.
Vooral onder liefhebbers van ouderwetse thrash zijn die Price Killer persingen graag gewilde dingen. Vraag me niet waarom. De meer zeldzame uit de Price Killerreeks. Soldiers Of The Night en die van The Circle Jerks gaan voor heel veel geld van de hand op Ebay.

Zelf heb ik een oude cd persing van Tales Of Terror. Die vind ik veel mooier dan de Price Killer variant. Van de Price Killers heb ik Soldiers Of The Night en Product Of Imagination. Voor een habbekrats op een braderie gekocht. Vicious Rumors zag ik pas ergens in een lijst staan voor 45 euro ofzo.

Allermooist is natuurlijk de LP. Helemaal mee eens.

Naast de Price killers heb je inderdaad een slimcase lijn, maar ik heb geen idee wat daarop uitgegeven is. Ik heb daar alleen Raven van. Je komt ze trouwens ook nauwelijks tegen.

Ik heb ze vroeger ook bewust laten liggen, ze waren qua lay-out heel lelijk.
Ze zaten inderdaad in gewone jewel-cases.
Er was een tijd dat die titels op de price killers niet meer te krijgen waren, ook niet op andere persingen en zo werden ze dus veel waard.

Ik bedoelde ook eigenlijk die slimcase lijn van Roadrunner (besef ik nu), volgens mij hadden die een oranje achterkant en waren ook spuuglelijk en volgens mij niet eens echt goedkoper.
Kan me toch herinneren dat o.a Slayer en Mercyful Fate daar op uitgekomen waren.

Deze toevallig?

Volgens mij heb je ook Metallica's Kill ' Em All in die versie.

Dat moet hem zijn Raven - All For One is er iig ook in die editie.

Zie dit !

SLAYER "Hell awaits"ORG cd Slimline Roadrunner 85 made in Japan!!! | eBay

Anvil - Forged in Fire dacht ik ook. Hoeveel verschillende zijn er eigenlijk?

Als het goed is, dan is dit de volledige lijst:

twisted sister - under the blade
lee aaron - s/t
lee aaron- metal queen
slayer - show no mercy
slayer - hell awaits
mercyful fate - dont break the oath
merycul fate - melissa
anvil - hard'n'heavy
anvil - metal on metal
anvil - forged in fire
tokyo blade - night of the blade
tokyo blade - s/t
jaguar - this time
mad max - rollin' thunder
au pairs - playing with a different sex
metallica - kill 'em all
manoway - hail to england
venom - At war with Satan
raven - all for one

Au Pairs - Sense and Sensuality
M80 - Maniac's Revenge

Het is trouwens een speciale Japanse lijn en zijn erg lastig te verkrijgen. Dus prijzen zijn niet laag..

Yes! Ik persoonlijk vind Hellawaits en Reign in Blood dé über-Slayer-lp's! Show no Mercy vind ik een tof historisch metal document met een aantal leuke nummers ('k vind de uitvoeringen op de Live Undead versies wel fijner om naar te luisteren...energiek!) En South of Heaven zit te gek in elkaar met de geweldige rol voor Lombardo in de mix + bovendien een aantal toffe nummers. Daarna hebben ze zeker geen slechte dingen gedaan, maar het über toppunt zijn ze dan wel een beetje overheen, hetgeen ook wel begrijpelijk is. Probeer diamanten maar eens nog genialer te slijpen...taaie klus, ook voor Slayer. Goede en aardige cd's kwamen daarna nog tot heden...maar de opwinding van weleer heb ik om een aantal redenen niet meer dat wat zegt over hen en mij.

Zojuist Hell Awaits weer compleet gedraaid: ook nog eens knap vanwege hun leeftijd toen met die volledige horror/satanische leuke waanzin in briljante muziek zo mooi en nog eens strak vol vernuft gedaan de toen nog jonge gastjes van Slayer; ze waren 20/21 jaar, alleen Araya was toen 23/24 jaar. Ook hier zeg ik: Jeff R.I.P.! (die oude video met Exodus en Venom is ook zo tof!) Hell Awaits heb ik 3 keer op vinyl...met op de binnenhoes ook nog die gastjes van Voivod; geen vinyl-exemplaar die mijn huis uit gaat! ! !..................(cd's m.b.t. zulke classic-albums gaan bij mij de oven in...net als Stryper trouwens!)

Hum, afgelopen dagen Hell Awaits van Slayer maar eens beluisterd, ik ken al een boel albums van ze, maar deze had ik nooit eerder beluisterd. Tjemig, wat een power! Ik vind hem net zo goed als Reign in Blood, South of Heaven of Seasons of the Abbys.
Hoogtepuntjes (ja, want ze steken maar net boven de rest uit, want alles is ok aan dit album): Hell Awaits, Kill Again en Haunting the Chapel.

Gut het waren zelf nog jochies in die tijd, begin twintig. Heb die tijd bewust meegemaakt en zag de eerste concerten van Slayer op het vasteland van Europa. En ja, in Poperinge dus ook.

SLAYER Heavy Sound Poperinge 26-5-1985 LIVE [Full Concert] - YouTube

And you know what they say: You never forget your first.

Hell Awaits. Ja daar noem je ook wat op. In de donkerste krochten van de hel opgenomen met lange nummers en revolutionair drumwerk om van de diepvalse solo's en zieke teksten nog maar te zwijgen.
Dit is eigenlijk Slayer op z'n best.

Mooi hoe het einde van Hardening the Arteries weer terug grijpt op het begin van Hell Awaits.
Een duivelse loop..en een smerige drum.. en ziek vals tremolowerk...

deze draait nu op de speler (NL roadrunner eerste persing vinyl). ik heb er toch een sterretje afgehaald. het is een geweldig album, maar op de een of andere manier mis ik vandaag ineens de intensiteit van het latere wek.

wel nog even opmerken dat de bas van tom hier eens goed te horen is.

Hoe weet je dat het de eerste en niet de tweede persing is?

Discogs heeft het bij die Roadrunner over "original first pressing" Terwijl de Metal Blade-variant bovenaan de lijst staat. Geen idee hoe dat zit.

De bas is vrij geïsoleerd hoorbaar, ja. Maar Tom Araya is duidelijk geen John Entwistle ofzo.

matrix nummers

Discogs zit regelmatig fout. Ik zag kortgeleden een counterfeit bovenaan staan bij Ride the Lightning!

De echte eerste persing zal de US 'Combat ‎– MX 8020, Metal Blade Records ‎– MBR 1040' zijn. Die heb ik nog niet, maar een mens moet nog wat te wensen hebben

Oké. Ik let er nooit zo op. Eens nagekeken via Discogs en mijn exemplaar blijkt ook 'eerste persing' (van Roadrunner) te zijn. De rest van de Slayer albums ook eens controleren.


Wat is dan eigenlijk de meerwaarde van 'echte eerste persing' tegenover 'niet echte eerste persing'? Dat die uit de US komt? Dat (in het geval van Show No Mercy) het bonusnummer er niet op staat?

Vooral in het thrashwereldje is dat best belangrijk, heb ik gemerkt. Volgens mij is het gewoon om de indruk te wekken dat je 'erbij' was. Om te patsen zeg maar.

Een andere reden kan zijn dat audiofiel gezien veel oude releases hoger scoren op de dynamic range-schaal ten opzichte van heruitgaven. Maar dan heb je niet per se de aller, allereerste persing nodig.

Voor mij geldt dat ik het geluid en uitgave zo oorspronkelijk mogelijk heb. Remasters en eventueel mixen het liefst alleen voor ernaast. Dit voor de beleving zoals het in eerste instantie bedoeld is.

Die Laaz Rockits waarover we het hadden, kocht ik overigens in een tijd dat ze nog niet heruitgegeven waren.

Dit.

Het is niet ongebruikelijk dat de enigineers het land van herkomst (hier US) voor een elpee de master tapes direct kunnen gebruiken, maar er kopieen worden gebruikt in andere landen. Zeker bij een relatief obscure uitgave als de 2e Slayer elpee zal dit het geval zijn.

Maar als je exemplaar nu wel een eerste persing is maar juist gemaakt werd toen de matrijs aan vervanging toe was, dan klinkt je US Hell Awaits misschien toch beroerder dan je Nederlandse persing.

Natuurlijk wil ik het meestal ook zo origineel mogelijk, maar het absolute bestaan van dé weergave zoals die oorspronkelijk bedoeld is, is volgens mij een idée fixe.

Zelfs de weergave van de mastertape zelf is afhankelijk van een geluidsinstallatie en dus beïnvloedbaar.

Allemaal waar. En tegelijk een van die dingen dit het zoeken naar vinyl nou juist zo leuk maken wanneer je van een titel die je van binnen, buiten, boven en onder kent en dan toch een schijf vindt die qua geluid alle verwachtingen overtreft!

Het verschilt zelfs tussen elpees van dezelfde stamper. Ik weet nog hoe blij ik was met een volledig mint conditie van examplaar van Motorpsycho's Angels and Daemons at Play ter vervanging van mijn mindere exmplaar, met exact dezelfde matrix. Om vervolgens bij beluistering the vinden dat die nieuwe nou net een rottige pressing was..... au!

Het is ook een idée fixe. Want meerdere artiesten die heropgenomen meuk uitgeven, zeggen erbij dat de nieuwe versie nu echt is zoals zij het bedoeld hebben. Tja, als dat dan het criterium moet zijn, zou ik die roepers blind achterna moeten hollen. Soms is muziek luisteren en muziek beleven geen rationele bezigheid.

Zover als kippenhok gaat, ga ik echter niet. Voor mij geldt gewoon dat Hell Awaits zo moet klinken zoals het in 1985 ook klonk. Gelukkig heeft Slayer geen overdreven anders klinkende remasters op de markt gegooid. Wel versies met nummers van Haunting The Chapel erop. Zoiets vind ik ook afbreuk doen aan het geheel.

Af en toe is het wel wat veeleisend van mij, ja. Maar het houdt me bezig en ik er veel plezier in, dus ik blijf het lekker doen

Eens qua nummers van Haunting the Chapel; ik he zo'n cd versie met haunting the chapel en captor of sin ergens in het midden, en die programmer ik er steevast uit als ik de cd opzet.

Wat ik in vraag stelde is de kwalificatie 'eerste persing'. En hiermee zeg je zelf dat die kwalificatie 'eerste persing' omtrent geluidskwaliteit betekenisloos is. Want de schijf die qua geluid je verwachtingen overtreft is mogelijk geen eerste persing en dus minder origineel.

Maar plezier aan je hobby beleven, daar gaat het om natuurlijk.

Ja, ik heb ook geen behoefte aan remixen en dergelijke (zoals die van Megadeth). Zeker niet bij albums die ik al van bij hun verschijnen ken. En bonusnummers zijn inderdaad zelden een meerwaarde.

Maar van Iced Earth heb ik Days of Purgatory. Geniet ik volop van. Interesseert me geen bal hoe de nummers oorspronkelijk klonken. Nog nooit gehoord. Ik zoek het ook niet op.
Van Opeth, Still Life heb ik deze gelimiteerde uitgave (Peaceville) op vinyl. Met aangepast en aanvullend artwork van dezelfde artiest. Ik zou het niet overwegen die te ruilen tegen een 'origineler' exemplaar uit 2002.

Kortom, als het een mooi(er) product is, met liefde gemaakt, dan doet 'origineel' er voor mij niet altijd toe.

Wat Hell Awaits betreft, daarvan had ik in 1985 de lp op Roadrunner. Die wil en heb ik dus ook in 2014. De cd (digital remastered, zonder bonusnummers) heb ik onlangs nog bijgekocht. Klinkt ook prima.