Megadeth - So Far, So Good... So What! (1988)

Stem iets verhoogd, er staan toch wel een aantal sterke nummers op. Ik blijf echter het niveau beneden dat van PSBWB/RIP vinden.

Redelijk Megadeth album, ben persoonlijk niet zo van die mix toestanden. Staan hier ook geen uitschieters op in mijn ogen en alle nummers zijn gewoon goed maar meer niet, Hook In Mouth is mijn favoriet, maar ook niet heel bijzonder nummer,

Toch wel een klassieker hoor dit album!! Samen met Peace sells, Rust in peace en Countdown to extinction DE Megadeth albums!! Het originele album heeft wel een zeer belabberde produktie maar dat is met de remaster prima verholpen! Het album klinkt lekker aggressief en een stuk pittiger.
Het enige mindere op dit album qua songs vind ik 502 maar zelfs dat nummer kan er nog prima mee door!
Het album opent overdonderend met Into the lungs of hell en Set the world afire. De Sex Pistols cover vond ik eerder altijd een hoogtepunt maar vind ik nu 'wel aardig'. In my darkest hour is een ander pareltje, net als Mary Jane en Hook in mouth! Wat een geweld en wat een venijn gooit Mustaine onze huiskamer in, heerlijk!!!

Het begint net zoals de voorganger zeer sterk, met een prachtige solo. Nummers als In My Darkest Hour en Mary Jane behoren tot de beste van de band. Ook de cover van de Sex Pistols is zeer aardig. Voor de rest valt het iets tegen.

Hook in mouth dan??

tegen?

man, met het laatste trio van nummers gaat het dak eraf

sex pistols cover skipmoment

Ja dat vind ik eigenlijk ook. Die cover vond ik vroeger altijd kicken maar nu? Nee bedankt! En die laatste 3 zijn inderdaad geweldig!! Liar is echt zo'n ondergewaardeerd pareltje van Megadeth!

kan alleen niet helemaal wennen aan de remaster met zun blazerts en heldere geluid

Liar vind ik tegenwoordig echt een vreselijk nummer, aanvankelijk vond ik het nog wel gaan. Hook in Mouth moet ik misschien eens herluisteren, het is ook alweer lang geleden maar er stond me niet veel goeds van bij.

Ik vind dit So Far, So Good... So What! net geen klassieker. Het is net wat minder dan voorganger Peace Sells. Dat ligt niet aan de ijzersterke uitvoering door Mustaine en consorten. Wat een bas, wat een drum, wat een gitaren! Het probleem zit 'm in de composities. Een aantal nummers zijn gewoon wat minder sterk.

Daartegenover staat dat er wel degelijk een paar klassieke Megadeth nummers op staan. Voorop staat In My Darkest Hour, zowel muzikaal als tekstueel geweldig. De opening van dat nummer vind ik één van de beste openers die ik ken.
De instrumentale opener van het album Into the Lungs of Hell is ook erg goed. Megadeth heeft vaak een wat ander nummer erbij staan, in dit geval de punk-cover Anarchy in the UK. Dit is één van mijn favoriete Megadeth nummers. Set the World Afire is ook een populaire klassieker, met een fraaie solo. Mary Jane is een goed nummer, de rest is best aardig.

Je hebt zo alles bij elkaar een album wat de moeite zeker waard is, hoewel je ook kan volstaan met de grootste hits cd Set the World Afire (waar zou die titel nou vandaan komen? ): daar staan de vier beste nummers van dit album op.

Nee want daar staat Mary Jane weer niet op... En Hook In Mouth trouwens ook niet.



Ehm.. The Ink Spots?

Je hebt gelijk voor de echte Megadeth liefhebber, dan moet je natuurlijk het album hebben zeker al voor Mary Jane. Mocht je Megadeth 'gewoon' goed vinden, dan zou je voor So Far, So Good... kunnen volstaan met dat grootste hits album.
Aan de andere kant: op Amazon UK en Play.com kan je dit en andere Megadeth albums nu voor heel weinig thuisgestuurd krijgen.

En Liar ook niet....dus kun je net zo goed dit hele album aanschaffen! Als ik dan toch een minder nummer moet opnoemen dan wordt het Anarchy in the UK. Maar dat is dan weer een cover. Van hun eigen geschreven nummers zou ik dan 502 kiezen denk ik.

Dat zijn eigen persoonlijke keuzes natuurlijk. Maar als je het hebt over 'hits' zou ik Mary Jane er zeker op zo'n verzamelaar willen zetten want dat is destijds ook op single uitgebracht. Hell, ik had daar ooit een t-shirt van.

Fantastisch nummer ook. Met een hoog griezelgehalte door die verontrustende lead aan het begin.

Hook In Mouth vind ik ook een anthem. Haast een klassieker. Maar dat is wel een persoonlijke keuze.

Liar en 502 passen goed bij het toenmalige karakter van Mustaine. Ze stralen branie uit.

Ja, houd je van Megadeth dan moet je eigenlijk de hele plaat hebben.
Mary Jane, Hook In Mouth en natuurlijk In My Darkest Hour zijn voor mij wel de absolute uitschieters.

Toch wel een must-have album:

Into the Lungs of Hell
Set the World Afire

Is een ijzersterk begin, om onverklaarbare redenen altijd omgedraaid op een verzamelaar of op de boxset Warchest, enfin, gevolgd door de niet zo leuke cover-versie (de uitvoering op de al eerder genoemde boxset is beter en langer),

Anarchy in the U.K.

Mary Jane is een van het verfijnde soort Metal die alleen Mustaine kan schrijven. Heerlijke melodie en basslijn,

Het iets mindere 502 wordt alweer opgevolgd door mijns inziens het beste Megadeth nummer,
In My Darkest Hour, volgens mij geschreven de dag dat Cliff Burton overleed.

De laatste twee zijn lekkere Thrash-songs. Liar en Hooks in Mouth.

De eerste 4 Megadeth albums, samen met de eerste 3 van Metallica, en de eerste 5 van Slayer en misschien nog wel alle Anthrax album t/m Persistance of Time, en je hebt het beste van the big 4. Misschien de laatste 3 van Megadeth er dan nog maar bovenop gooien, daar ze qua kwaliteit niet veel onder doen van hun oudere albums.

Heb ik me ook altijd over zitten te verbazen. Into The Lungs Of Hell heeft, hoewel wat aan de lange kant, samen met Set The World Afire een gelijksoortige waarde als The Hellion/Electric Eye van Priest: De perfecte opener. Dat moet je dan niet om gaan draaien. Misschien dacht Mustaine daar anders over. Want volgens mij wordt het ook zelden van stal gehaald.

Nee joh: Anarchy in the UK is f***king brilliant. Beter dan welke punkband ooit gemaakt heeft: punk op een metalen basis. Ik vind juist Liar echt een vrij suf nummer (nogal gedateerd ook). Maar inderdaad: je ziet, het is een kwestie van smaak.

Ik vind Anarchy niet slecht gedaan door Megadeth hoor. Zelfs beter dan het origineel alleen was ik het nummer al vrij snel beu. In tegenstelling tot de andere nummers op dit album die veel meer luisterbeurten nodig hadden om ontdekt te worden.

at is er briljant aan ene in den beginne al zeer matig nummer

ode aan de pistols?

het voegt imo niks toe aan ene verder zeer strak album waar geen enkel zwak nummer op te vinden is

Alsof Anarchy in the UK niet strak gespeeld is. Als jij van goede hardrock en metal houdt, dan snap ik weer niet dat jij dit een zeer (!) matig nummer vindt.

Ik vind het ook een goed gelukte cover. Past heel goed bij de geschifte algehele toestand van Mustaine in die tijd.
Megadeth weet sowieso altijd wel een aardige twist aan covers te geven. These Boots en I Ain't Superstitious vond ik ook altijd bijzonder goed passen bij hetgeen Megadeth destijds uitstraalde.

Ik dacht dat je met cover de hoes van de plaat bedoelde, want die is ook best apart. De cover vind ik overigens goed gelukt. Je vergeet trouwens No More Mr Nice Guy, die is ook best sterk.

is idd strak gespeelt maar blijft ene slap nummer dat ik overbodig vindt en megadeth onwaardig

De covers op de drie eerste albums geven er wel een apart karakter aan, maar het probleem is naar mijn idee wel dat ze de albums wat rommelig maken. Rust in Peace daarentegen vormt een mooier geheel. Misschien was het beter geweest alle covers samen te brengen op een EP in plaats van ze op een album te integreren. Maar langs de andere kant kan en wil ik ze niet meer wegdenken van de plaatsen die ze nu innemen.

Het leek erop dat het een soort gimmick zou worden, maar de band werd volwassen. Ik zou ze ook niet weg willen denken.

Waarom heb ik hier nog geen berichtje? So Far So Good So What begint al goed met de titel. Het is het album dat een beetje in ondersneeuwt wordt door z'n voorganger en opvolger. Het album kent een aantal rasechte Thrash klassiekers. Van begin tot eind een top album!

Misschien haalt dit album net niet het niveau van een Peace Sell's of het Mega-niveau van opvolger Rust in Peace, maar Mustaine was toen op dit album nog wel messcherp in zijn sarcasme; hij beet toen iedereen nog de strot door. Jezus verbood het hem denk ik toen nog niet om dat te doen, en al het ongezonde dat die rooie jonge man, toen nog "duivelszoon", consumeerde maakte hem nog giftiger. En ook dát is te horen op dit best wel toffe en aardig gespeelde album in de wat/iets drukke/blikkerige productie...maar storend is dat laatste niet echt. Wel vind ik de samenhang een beetje zoek tussen de nummers; verschillende nummers, die onderling niet alles gemeen lijken te hebben, zijn toch een lp geworden. Megadeth's 3e destijds met een flinke stapel gave bijtende nummers, verder = de Pistols cover leuk, Into the Lungs of Hell...gaaf! Liar = cool! Hook in Mouth een echte Mega-zoutzuur-Dave...hellyeah...hij klinkt hier zo verrot gemeen hè ; wie doet dat nog tegenwoordig.., en In My Darkest Hour was, is en blijft er één om een traantje bij weg te pinken zodat ie in Mustaine's brave kopje thee valt tegenwoordig in de hoop dat ie weer ouderwets giftig wordt!

Ben nu In My Darkest Hour voor het eerst aan het luisteren, wereldnummer!

Redelijk Megadeth album.
Set The World Afire, In My Darkest Hour en Hook In Mouth behoren tot de beste songs de band ooit heeft opgenomen. De rest is echter niet heel wereldschokkend waardoor dit album zich niet kan meten met de grote Megadeth albums die hierna zouden volgen.

Daarom dus: 3,5*

Mary Jane reken je niet tot dat rijtje Germ?