Patrick Wolf - The Magic Position (2007)

Wat een hoop geweldige releases de eerste maanden van 2007!
Dit is er ook weer zo eentje waar ik enorm naar uitkijk en afgaande op het nummer Accident & Emergency zijn mijn verwachtingen hoog gespannen.

Alleen die hoes

Geweldige hoes wat mij betreft.

2007 wordt echt zoooo'n geweldig muziekjaar, echt 1000 keer beter dan 2006 . Wacht met smart op deze release

Als je ziet wat er allemaal al op uitkomen staat dan is dat inderdaad al beter dan 2006 (The Good, the Bad & the Queen, Grinderman, Rufus Wainwright, Tori Amos, The Cure, Andrew Bird, The Arcade Fire etc. etc.). Uiteraard kan het ook wat tegenvallen (Air, Bloc Party, LCD Soundsystem, !!!) Dit album is in elk geval onderdeel van de hoge verwachtingen voor komend jaar. Ik heb nu nog een nummer gehoord van Wolf (Bluebells) en het klinkt allemaal prachtig....

Ik ben benieuwd of ie nog meer de popkant uit gaat. Ik hoop van niet, eigenlijk.

Die hoes is in ieder geval best wel poppy, herman.

Met die hoes kan ik nog alle kanten uit, dat sluit ook nummers als The Childcatcher (voor mij het meest indringende nummer van PW en niet omdat het zo poppy is ) uit.

Geweldig nummer inderdaad. Waargebeurd verhaal ook, toch?

Jammergenoeg wel.

Ben zeer benieuwd. Accident & Emergency is leuk maar niet geweldig, hoop dat dit album meer lijkt op Lycantrophy dan op Wind in the Wires. Die laatste was mij toch iets te 'rocky'.

De hoes is in ieder geval tof.

Als er veel releases uitkomen waar de verwachtingen hoog bij zijn vallen er helaas altijd wel een paar tegen inderdaad. Ik wacht in 2007 het meeste op de nieuwe albums van Radiohead en Interpol.

Heb verder (nog) niks gehoord van dit album, ik hoop dat er meer nummers zoals op Lycanthropy opstaan.

Er verschijnt in de lente van 2007 ook een nieuwe Kings of Leon: 'Because of the Times'.

Twee videos toegevoegd van dit nog te verschijnen album: enjoy! (Ik deed het in elk geval wel: alhoewel ik betere clips gezien heb ).

Daar gaat die dan: de mallemolen van Patrick Wolf kan van start gaan.

Here we gooooooooooooooo............:

Overture opent met tromgeroffel en de altviool. Zwierig, barok en vooral heel fijn. Langzaamaan komt er een electronische beat bij en dan horen we Wolf zingen met zijn opvallende stem.
Schitterend hoe hij van ogenschijnlijk totaal verschillende soorten muziek en met uiteenlopende instrumentatie toch een knap liedje kan maken waar het allemaal klopt. En die viool he, die viool..........
IJzersterke opener.
Titelsong The Magic Position is een vrolijke popsong die me in de verte doet denken aan the Arcade Fire.
Een leuk speels melodietje op een kinderpiano en af en toe wat kinderstemmen zorgen er voor dat dit nummer niet zwaar is. Patrick Wolf kan wel degelijk luchtig uit de hoek komen. Zo wil ik popsongs horen!
Accident & Emergency is de eerste voorloper van dit album (zie ook de clip). Op diverse forums zag ik fans wel eens mopperen over een wat zwakkere Wolf-song. Ik ben het daar niet mee eens. Dit nummer wist mij vanaf het begin al te pakken en doet dat nog steeds.
The Bluebell is en betoverend, kort nummertje van 1.11 minuten en vormt een mooie opmaat voor Bluebells. Hier is Wolf een beetje in oud & nieuw sferen met de vuurpijl die telkens omhoog gaat
Het is een wat minder druk nummer, maar wel degelijk een knap stukje. Wel een nummer dat iets meer tijd nodig had.
Magpie is een song met niemand minder dan Marianne Faithfull. Het opent gedragen op piano, waar dan snel een dwarrelende viool doorheengaat.
Wolf zelf opent en wat later komt de donkerbruine stem van Faithfull erbij. Die stemmen matchen geweldig. Faithfuls stem komt zeer goed uit de verf in deze sobere compositie. Heel erg mooi nummer. Ik kan niet echt spreken van hoogtepunt, want eigenlijk vind ik geen één nummer er bovenuit komen: het is allemaal zeer sterk en daarmee van een constant niveau.
The Kiss is wederom een tussendoortje: op andere albums zou het interlude hebben geheten of zoiets.
Het is een wat duister sfeertje d.m.v. onheilspellend synth geluid en krassende viool.
Augustine heeft een mooie haast engelachtige sfeer. Engel Patrick Wolf weet hier een transparant, haast Kate Bush-achtig sfeertje te creëeren. Duidelijk anders dan we van hem gewend zijn, omdat de rare piepjes en bliepjes nu eens ontbreken. Hierdoor is het wel een song waar Lycantrophy-liefhebbers misschien minder van moeten hebben. Ik niet: ik vind het een pracht-nummer.
Secret Garden valt ook wel in de categorie geexperimenteer tussendoor met zijn krappe 2 minuten.
Het lijkt wel alsof Wolf na het vorige nummer wil laten zien dat hij wel degelijk rare fratsen uit kan halen. Voor mij een skipmomentje.
Gelukkig duurt het niet lang en kunnen we naar het haast Belle & Sebastian-achtige Get Lost. Ja, wederom wat luchtiger en een uitstekende popsong. Let vooral ook op het achtergrondkoortje. Dat koortje geeft me ook hier wel een beetje een Arcade Fire-feeling. Niet verkeerd dus.
Enchanted is een rustpunt op deze cd. Wat een mooi en lief klein gehouden nummer is dit toch. Het heeft een beetje een jazzy geluid. Wederom niks op aan te merken.
The Stars doet me heel snel denken aan de melodielijn van Solong Farewell uit de musical The Sound of Music. Ik ben benieuwd of anderen dat ook hebben.
Het is een wat mistig, mysterieus nummer wat langzamerhand een beetje lijkt te gaan ontsporen, maar dan grijpt Wolf op tijd in en komen we weer terug bij het Sigur Ros-achtige mysterieuze sfeertje.
En dan rest natuurlijk nog een Finale. Strijkers maken een einde aan dit muzikale sprookje .

Patrick Wolf nam je mee op een bijzondere trip. Zonder het zelf te weten heb je in de molen gezeten waar Wolf op de hoes is te zien. Een muzikale mallemolen weliswaar, en wat voor eentje. Ik ben er nog duizelig van.
Nu al een enorm hoogtepunt van 2007! Was dit vorig jaar verschenen dan had het met enorme stip op 1 gestaan in mijn top 10. Nu zal moeten blijken of dat ook zo zal zijn aan het einde van dit jaar
Feit is dat deze meneer mij wederom niet heeft weten teleur te stellen. Ik zet nu al heel hoog in. 5*?
Ja: het betovert me en het verdient het. De tijd zal leren of ik een halfje moet zakken (wat met voorganger Wind in the Wires gebeurde die op gegeven moment toch een halfje moest inleveren en daarmee op 4,5* kwam).
De liefhebbers van Lycantrophy zullen dit album denk ik allemaal wat minder vinden en ik ben benieuwd of ik daar gelijk in krijg.

Ik ben nu Magpie aan het luisteren. En al voor Dame Faithfull begint met zingen heb ik kippenvel. En als groot fan van Marianne vliegen zowat mijn haren uit mijn arm als ze begint met zingen. Wat is dit mooi. Ik ga met een koptelefoon op een mediteerkussentje zitten en de wereld voor vier minuten verlaten, tot later

Zo ik ben veilig geland ga nu verder met de rest van de cd
En die was prachtig, op wat kleine dingen na. Ik ben nooit zo'n fan van tussendoornummertjes geweest en Enchanted zal ik voortaan doorzappen. Maar de rest heeft mij bij de eerste luisterbeurt al weten te pakken.
Hoorde ik in Augustine Antomy op de achtergrond meedoen, of is dat alleen maar een wensgedachte, Antony en Patrick samen?

Luister dit nu voor het eerst en waarom ken ik deze man helemaal niet? Overture klinkt al lekker theatraal in ieder geval, heerlijk! Dit kon nog weleens een heel interessant album zijn... Zo, eerst The Magic Position (de song) luisteren... klinkt ook al veelbelovend!

Veel strijkers te horen, mooi!

2 jaar geleden gezien op lowlands. Dat concert viel me zo erg tegen dat ik sindsdien een slechte nasmaak heb als ik Patrick wolf hoor. Misschien kan hij me bij dit album mijn slechte herinnering weer doen vergeten.

Die vind ik net erg leuk!
Maar bon, de cd is dus gelekt? Ik zal eens op zoek gaan.

Please niet weer een Patrick Wolf album wat hoog gewaardeerd wordt

Kan die vent niet meer horen.

En ga hem ook aub niet luisteren, want dat scheelt nl. weer een halve ster

Please niet weer een onderhond die dramatisch komt doen bij een album dat hij op voorhand al niks vind maar toch weer gaat opzoeken.
Kan dat gezeur niet meer horen

Hou hem dan uit de electronic Top 50, want pop hoort daar gewoon niet thuis.

Sorry als het ook al teveel is als ik mij bij een select groepje van 50 albumpjes meng op deze site.

Ik waardeer dit album gewoon naar wat IK er van vind en dat ie in de electronic top 50 terecht komt zal me worst wezen. Dan negeer je dit album toch lekker verder?

Het is het enige miezerige lijstje dat ik heb, en er is al zo weinig animo rond het genre. Vind je het erg als ik niet graag heb dat het door junk als dit verneukt wordt tot een pop/rock lijst ?

Junk = prachtig album. Dank U

Pop/rock? Zie ik nergens staan..

Misschien onderhondmeter.nl beginnen ofzo?

Dat domme lijstjesgedoe altijd...

Bericht verwijderd, zo kan 'ie wel weer.

Wat ik gehoord heb van dit album klinkt allemaal best aardig, maar haalt het absoluut niet bij Lycantrophy. Al moet ik wel zeggen dat het meeste wat ik heb kunnen vinden niet van hoogstaande kwaliteit is en ik er nog niet heel goed naar geluisterd heb. Ach, ik ga het album sowieso wel halen en dan volgt mijn uiteindelijke oordeel