Air - Pocket Symphony (2007)
mijn stem
207 stemmen
Frankrijk
Pop / Electronic
Label: Virgin
-
Space Maker (4:02)
-
Once upon a Time (5:02)
-
One Hell of a Party (4:02)
met Jarvis Cocker
-
Napalm Love (3:27)
-
Mayfair Song (4:18)
-
Left Bank (4:07)
-
Photograph (3:51)
-
Mer du Japon (3:04)
-
Lost Message (3:32)
-
Somewhere Between Waking and Sleeping (3:36)
met Neil Hannon
-
Redhead Girl (4:33)
-
Night Sight (4:21)
-
The Duelist * (4:40)
-
Crickets * (3:32)
-
Time Capsule * (4:20)
-
For the Glory of Your Name * (3:33)
met Michelle Tumes
toon 4 bonustracks
totale tijdsduur:
47:55
(1:04:00)
Links
Last.fm
0
geplaatst: 4 februari 2007, 10:06 uur
Review: Air - Pocket Symphony
Bijna drie jaar na het laatste album Talkie Walkie in 2004 verschijnt dan eindelijk Air's vierde album Pocket symphony. Zal Air wederom weten te verrassen?
Ik wist niet wat ik moest denken van het nieuwe album Pocket Symphony van het Franse duo Air. Na het overweldigende Talkie Walkie uit 2004 had ik hoge verwachtingen van dit nieuwe plaatje. Misschien wel te hoge verwachtingen, want overtreffen zal Pocket Symphony zijn voorganger nooit. Na enkele malen de cd beluisterd te hebben wisten veel nummers me veelal niet of weinig te boeien. Echter, de innerlijke schoonheid van een plaat als deze geeft zich niet zo snel bloot. Na wat meer luisterbeurten moest ik mijn mening toch enigszins bijschaven. Dit is eigenlijk hoe we Air kennen. Verborgen innerlijke schoonheid, kunstmatige geluiden, vreemd stemgebruik en de altijd aanwezige diversiteit; het wijkt weinig af van Air's vorige platen. Alleen de uitwerking ervan is uiteraard anders. Minder, wel te stellen. De nummers nodigen naar mijn zeggen niet uit om de plaat verder te beluisteren, maar dat doe ik nochtans wel. Een beredenering die misschien wat scheef is, maar Air's nieuwe plaat doet dit toch wel. Pocket Symphony houdt je vast tot het bittere einde van de cd. Het album verzorgt een prachtige tour langs het Mer Du Japon, laat je kennismaken met de schepper van de ruimte en weet een hell of a party te creëren.
Conclusie:
Vooral in het begin heb ik zeker even moeten wennen aan dit nieuwe album. Ik was nogal sceptisch over het feit dat Air zijn vorige albums niet zou weten te overtreffen met Pocket Symphony. En inderdaad, dat is ze ook niet gelukt. Maar dat zegt iets over de vorige albums, en niet zozeer over Pocket Symphony. De heren leveren wederom een prachtplaat af die niemand onberoerd zal laten.
Bijna drie jaar na het laatste album Talkie Walkie in 2004 verschijnt dan eindelijk Air's vierde album Pocket symphony. Zal Air wederom weten te verrassen?
Ik wist niet wat ik moest denken van het nieuwe album Pocket Symphony van het Franse duo Air. Na het overweldigende Talkie Walkie uit 2004 had ik hoge verwachtingen van dit nieuwe plaatje. Misschien wel te hoge verwachtingen, want overtreffen zal Pocket Symphony zijn voorganger nooit. Na enkele malen de cd beluisterd te hebben wisten veel nummers me veelal niet of weinig te boeien. Echter, de innerlijke schoonheid van een plaat als deze geeft zich niet zo snel bloot. Na wat meer luisterbeurten moest ik mijn mening toch enigszins bijschaven. Dit is eigenlijk hoe we Air kennen. Verborgen innerlijke schoonheid, kunstmatige geluiden, vreemd stemgebruik en de altijd aanwezige diversiteit; het wijkt weinig af van Air's vorige platen. Alleen de uitwerking ervan is uiteraard anders. Minder, wel te stellen. De nummers nodigen naar mijn zeggen niet uit om de plaat verder te beluisteren, maar dat doe ik nochtans wel. Een beredenering die misschien wat scheef is, maar Air's nieuwe plaat doet dit toch wel. Pocket Symphony houdt je vast tot het bittere einde van de cd. Het album verzorgt een prachtige tour langs het Mer Du Japon, laat je kennismaken met de schepper van de ruimte en weet een hell of a party te creëren.
Conclusie:
Vooral in het begin heb ik zeker even moeten wennen aan dit nieuwe album. Ik was nogal sceptisch over het feit dat Air zijn vorige albums niet zou weten te overtreffen met Pocket Symphony. En inderdaad, dat is ze ook niet gelukt. Maar dat zegt iets over de vorige albums, en niet zozeer over Pocket Symphony. De heren leveren wederom een prachtplaat af die niemand onberoerd zal laten.
0
geplaatst: 22 mei 2007, 22:45 uur
Héél erg matig dit album. Aan sfeer geen gebrek natuurlijk, maar het is een lethargische sfeer zonder enige spanning, wat de aandacht niet ten goede komt. Toch nog een 1,5*, want Redhead Girl is wel erg leuk.
0
geplaatst: 12 oktober 2007, 23:53 uur
Nadat het eerdere werk van Air mij aardig tot zeer goed bevallen is heb ik mij ook maar eens gewaagd aan hun laatste creatie. Om eerlijk te zijn heb ik het wel een beetje gehad nu met hun sound. Ik heb het nu allemaal wel gehoord. Jammer.
Maar an sich is dit nog steeds aardig weg te luisteren.
3 sterren.
Maar an sich is dit nog steeds aardig weg te luisteren.
3 sterren.
* denotes required fields.