Iron Maiden - The Number of the Beast (1982)

Je hebt wel een punt Ricardo , wat betreft het baanbrekende. Dat het niveau niet constant even hoog is, zit ook wel wat in , maar ik vind dat persoonlijk ook ,in meerdere of mindere mate, voor de andere gelden. Na TNOTB werkten ze toch wel volgens een bepaalde formule en dat kun je mooi vinden, maar ik vind het soms hierdoor dat de albums wat op elkaar gaan lijken, met uizondering van Seventh son.(Somewhere in Time een beetje).

Veel goede waarderingen voor dit IM album en een 147 ste plaats in de top 250 .
Je zou zo zeggen dat het hier om een klassieker gaat .
NEE , ben ik dan de enige die een beetje kritiek heeft hierop , ik heb nu 2 albums van IM zo n 4 keer achterelkaar gehoord , nl Powerslave en deze .
Wat mij opvalt is dat het allemaal wel lekker rockt en zo maar de zangpartijen vind ik op hetzelfde tempo en niveau voortborduren , het is allemaal een beetje van hetzelfde , ik denk dat als je 1 album van IM hebt dat je ze allemaal hebt .
Het is net alsof de zanger het allemaal afleest van een A4tje .
Misschien was hij wel souffleur voordat hij bij de band kwam .
Ik wil helemaal geen IM fans tegen de schenen schoppen , het is puur mijn persoonlijke smaak .
Probeer mij maar van het tegendeel te overtuigen .

welke nummers zijn dan minder?

total eclipse niet meegerekend

Powerslave vind ik ook niet zo goed, op 3 nummers na.
Dit album is zeker niet mijn favoriet, 7th son is mijn favoriet, veel anders dan Number of the beast.

Powerslave vind ik juist nog een slagje beter dan Number of the Beast. Waar er hier naast de metal klassiekers (Number of the Beast, Run to the Hills en het perfecte Hallowed Be Thy Name) enkele nummers zijn die me niet pakken (hoewel ze goed geschreven zijn), zijn de "mindere" nummers op Powerslave nog steeds heel lekker. Seventh Son durft me wel 'ns te vervelen; het minste van de albums uit de periode 1982-1988 vind ik toch Piece of Mind omdat het als een slap aftreksel van Number of the Beast durft klinken, ondanks enkele knallers.

Hier ben ik het helemaal mee eens Guardian, de 3 door jou genoemde nummers hier zijn ook gelijk de hoogtepunten op dit album. Dit album heeft vooral zijn klassieke status te danken aan de zeer goede zangstem van Bruce Dickinson, voor het eerst op een Maiden album, en mede door de goede texten ook natuurlijk. Powerslave vind ik als geheel ook beter dan deze, maar Somewhere in Time blijf ik toch echt het beste Maiden album vinden, want daar staat geen 1 minder nummer op. Piece Of Mind is idd een slap aftreksel van dit album, mee eens, en Seventh Son grijpt me gewoon niet, en vind ik kwalitatief ongeveer vergelijkbaar met Piece Of Mind. Deze plaat blijft de op Powerslave en Somewhere In Time na, het beste album van Maiden vind ik. Hallowed By The Name is misschien wel de allerbeste Maiden track ooit.

Ricardo, wij gaan nog goed overeenkomen
Somewhere in Time is in mijn ogen ook het ongetwijfelde hoogtepunt van Maiden. Elk nummer is schitterend, en dan vooral de fantastische afsluiter 'Alexander The Great'.
Maar de status die een plaat als 'The Number Of The Beast' heeft is zeker en vast verdient. Sommige nummers zijn inderdaad minder pakkend, maar daarom zeker niet minder gewaagd of origineel voor hun tijd. De stem van de jonge Dickinson klinkt ongelooflijk, en de gitaarpartijen waren van een enorme technische bekwaamheid binnen de metal.
Het laatste nummer bekijk ik zeker als hun beste track, meer zelf, ik zou het eigenlijk wel het beste metal-nummer aller tijden durven noemen. Het omschrijft perfect waar het in metal om gaat. De sfeer van het nummer, de opbouw en het gehele geluid van de band in dit nummer zijn gewoon af.

Akkoord met beide MuMe-collega's hierboven: dit is een klassieker omdat het gewoon aan alle kanten goed zit. Beter kan ik het niet uitleggen. Hallowed Be Thy Name is geweldig, maar er staan nog genoeg knallers op. En de rest is geschiedenis, zullen we maar zeggen, behalve een scheve schaats hier en daar...

De scheve schaats staat gemarkeerd met een X

GEWELDIG ALBUM!

? Heb je het dan over Total Eclipse? Ik heb nl. zelf ondervonden dat het nummer dat me het meest koud laat *shock* 22 Acacia Avenue is...

de x verwijst naar het album 'the x-factor', dat ik toch by far het minste maiden-album vind

Ah! Ik dacht dat je het over een nummer op dit album had.

Iron Maiden schijnt de beste band uit de NWOBHM en misschien zelfs de beste metalband oot te zijn. En 'The Number Of The Beast' schijnt hun beste album te zijn. Hoge verwachtingen had ik dus toen ik dit ging luisteren, te hoog wellicht, zo goed vind ik het allemaal niet.

De eerste drie nummers doen me bar weinig, vanaf 22 Acacia Avenue word het gelukkig al wat beter. The Number Of The beast en Run To The Hills zijn erg goed, daar kan ik niet omheen. Gangland is een afknapper. Toen ik Hallowed Be Thy Name hoorde had ik iets van 'Nu gaat het gebeuren!', maar verder dan dat kwam ik niet.

Het is niet belachelijk slecht of zo, maar de indruk de indruk die dit album me heeft gegeven is die van een overgewaardeerd album van een overgewaardeerde band. Saxon is toch veel beter?

Als je deze al niet zó vindt, hoef je de albums die hierna komen ook niet te beluisteren.

Ken natuurlijk bepaalde nummers wel, maar heb me nog nooit echt verdiept in de muziek.
Met welk(e) album(s) kan ik het best beginnen bij Maiden?

Somewhere in Time, Powerslave zijn zeker al 2 van mijn favorieten

Edit: Ga ook zeker voor de eerste 2 albums als je bovengenoemde albums niet goed zou vinden.

@ andino: Met Somewhere In Time, want daar zijn alle songs echt super en het geluid is echt goed evenals de productie is op dat album erg goed, deze is ook erg goed net als het album Powerslave. een goed begin zou ook bij het live album Live After Death kunnen liggen, komen alle krakers tot dan toe van Maiden voorbij,ook de 3 beste nummers van dit album, een soort verzamelaar dus, en nog live ook. Live After Death en Somewhere In Time zouden weleens de beste albums kunnen zijn om mee te beginnen, evt aangevuld met deze en powerslave, met die 4 albums heb je ook de meeste variatie vind ik. Wil je wat nieuwer werk horen dan zijn het live album Rock In Rio met veel nummers van Brave New World erop en het studio album A Matter Of Live And Death nog aan te bevelen. er zijn ook nog velen hier die het album Seventh Son Of Seventh Son erg goed vinden, maar met dat album heb ik minder mee, maar misschien spreekt die jou wel aan, proberen zou ik zeggen. Met de door mij genoemde 7 albums hierboven heb je de Maiden essentie iig geval te pakken en het beste van hun in huis, meerdere albums voegen m.i ook niet echt veel meer toe, omdat het nou niet een band is die bekend staat om hun enorme variatie in hun muziek en albums.

Best of the Beast.
Goede verzamelaar waarop elke line-up wordt vertegenwoordigd. Als je Maiden uit het Somehwere in Time-tijdperk niet goed vindt, kun je nog altijd de eerste albums of Maiden uit de jaren '90 goed vinden. Vanuit daar kun je dus zelf kijken welke studio-albums je het meeste liggen.

Mijn favorite metalband, en ik had deze nog op 4,5 staan.
Waarschijnlijk omdat ik er altijd van overtuigd was dat de 3 volgende albums net wat beter waren.
Maar toen had ik deze laatst in de auto opstaan (ik reed zelf niet) de nacht begon te vallen ik keek naar de vele bomen om me heen en hoorde elk nummer voorbij komen.
Werkelijk fenomenaal! Ieder nummer was prachtig nouja Gangland mischien net iets minder. En de de hele tijd dacht ik: Damn wat een band is dit toch! Dit is gewoon perfectie! onovertrefbaar! Nee deze was toch zeker niet minder als de drie oplvolgende albums...Zou er ooit nog eens zo'n album uitgebracht worden? Dus maak ik er 5* van.

Apart dat ik het eerste nummer Invaders altijd oversla... Daarna één groot feest. Staat zelfs nu nog op mijn mp3 speler. Vroeger (LP-tijd) vond ik Acacia Avenue helemaal niks, terwijl het nu mijn favourite nummer is.

Invaders vind ik nu juist een sterke en energieke opener, ik snap niet dat velen hier Invaders een minder nummer vinden. waarom dan eigenlijk, want hij klinkt fris, energievol en catchy, wat is het probleem ermee dan voor de meesten hier. Ik vind Somewhere In Time en Powerslave als geheel album zeker nog beter dan deze, maar dit is de eerste met Bruce als vocalist, vandaar de klassiekerstatus hiervan ook denk ik.

Hoewel dit een van de grootste klassiekers in het genre is vind ik er niet zo heel veel aan. Er staan een paar schitterende nummers op (Children of the Damned, 22 Acacia Avenue, Hallowed Be Thy Name) maar ook te veel oppervlakkige meezingers. Nogal flauwe kost in vergelijking met het ijzersterke Killers dat hier aan vooraf gaat. Paul Di'Anno mag dan niet die hoge noten halen zoals Bruce, op Killers is elk nummer raak. Dat niveau hebben ze nooit meer weten te evenaren.

Geweldig album natuurlijk, goede Hard-Rock/Heavy Metal, met een zalige zanger, geweldige riffs, refreinen en solo's. Dit is denk ik één van de invloedrijkste albums geweest op de Heavy Metal, en dat is ook wel een beetje terecht. Fantastische nummers zijn Invader, Number of the Beast, Run To The Hills en eigelijk stiekem wel ieder nummer.

4*

Doorbraak-album voor Maiden, en wat voor één!!!!! En hierna zou het t/m het Seventh Son-album alleen maar beter worden. Geweldige songs, fantastische zang van één van de beste metal-zangers allertijden, supergave solo's etc. etc.
Dit album wordt slechts een tikkeltje ontsiert door wat mindere opvullertjes (Invaders, Gangland), maar zelfs die zijn eigenlijk gewoon erg cool, echter halen ze het niet bij het legendarische Number of the Beast, het fenomenale Hallowed be thy Name, de energierijke The Prisoner, het meebrulbare Run to the Hills en de superballad Children of the Damned.

Op dit moment is de Rock Top 100 van TMF (of is het Jim?) bezig. Tijdens het eten even zappen en ze speelden 'Run To The Hills', live van de Rock In Rio-dvd. Enige verwarring. Was dit wel TMF? Toch nog hoop voor die zender? Na het nummer sprak de presentatrice, ze had het over de top 100. Daarna volgde een nummer van Soundgarden en dan, jawel, 'Paranoid' van Black Sabbath. Een live-opname die ik niet kan thuiswijzen. Hallelujah, TMF! Tijdens de afwas dus maar op TMF laten staan! Maar toen kwamen nog Slipknot of Slipsnot (ventjes met maskers en stekels die het toppunt van krapuul zijn willen halen), Guano Apes (met blond brullend vrouwmens) en Nailpin (met zangertje dat zijn scheermachientje verloren is). OK, elk diertje zijn pleziertje, denkt een mens dan. Leven en laten leven. Maar die drie staan wel hoger genoteerd dan eerstgenoemde nummers. Dat kan toch niet? Tv uitgedaan. Wrange nasmaak. TMF blijft een kutzender, sorry voor het woordgebruik.

als je vara s vuurwerk top 65 er op na slaat dan ontdek je ook dat er geen hout van klopt mbt klassiekers en ander spul dat hoger genoteerd staat. althans mijn bescheiden mening

de fans hebben daar blijkbaar wel voor gekozen maar ook die lijst is niete cht serieus te nemen

number of the beast staat daar op 6 trouwens

Gewoonlijk speel ik eerst het debuut en/of Killers en dan wil ik eens horen of The Number of the Beast daar ook aan kan tippen. Het valt me dan altijd tegen te horen dat de gitaarriffs hier veel vaker een louter ondersteunende functie hebben bij de zang (of gitaarsolo) en op zichzelf niet zoveel voorstellen. Bij de twee eerste Maidens kan je in principe geamuseerd elk instrument volgen op eender welk moment en ervan genieten. Dat is op deze derde toch veel minder het geval.

Maar nu had ik 'm net zo maar eens opgezet, die dwaze bonustrack ertussen geprogrammeerd, en voor het eerst in mijn leven hoorde ik een album dat over het geheel sterk is. Run to the Hills bleef ik te flauw vinden maar dat kon de pret niet meer bederven. Misschien dat ik na 26 jaar me er eindelijk bij heb kunnen neerleggen dat de jongens van Iron Maiden een beetje mietjes zijn geworden en geen killers meer zijn.

Ja, ik heb het hen nu wel zo ongeveer vergeven.

eerlijk gezegd is het geen album waarmee ik mijn top 5 of misschien zelfs mijn top tien van Maiden albums mee zou vullen, maar toch een zeer goed album met als toppers: run to the hills, the prisoner, the number of the beast en topper der toppers: Hallowed Be Thy Name, zowel tekstueel als muzikaal is dat een fantastisch nummer, en zou het waarschijnlijk wel een plaatsje krijgen bij mijn meest gekoesterde nummers.

Goed album, maar zeker niet de beste van Maiden. De opener stelt bijvoorbeeld niet zoveel voor. Gelukkig staan daar nummers als "Hallowed Be Thy Name" tegenover.
Bruce doet het niet onaardig, maar de prestatie van Di'anno op de vorige twee albums overtreft hij niet.