Iron Maiden - The Number of the Beast (1982)

Het is ook niet mijn favoriet uit de hele Maiden discographie, maar als je naar de periode kijkt, is dit toch wel een essentieel onderdeel van de geschiedenis van Heavy Metal. Volgens mij geld ongeveer hetzelfde voor British Steel door JP.

Laat ik dan maar de stoute Sir spelen en zeggen: wellicht is dit album gedateerd, maar terzelfdertijd o zo tijdloos. Binnenkort las ik een Iron Maiden weekend in, als de drukte in het leven is gaan liggen, alles eens in volgorde spelen, waarom niet?

Hoezo stoute Sir . Dat weekend laat nog wel even op zich wachten denk ik zo, als die kleine van jou avater van jou is gaat de drukte in het leven nog lang niet liggen .

Helemaal mee eens.

Nog eens beluisterd vandaag, en ik moet zeggen dat ik hem toch erg onderschatte destijds. Ik ben persoonlijk nog steeds geen liefhebber van Run to the Hills en het titelnummer, maar de rest mag er zeker zijn. Ik doe er denk k nog een puntje bij. 3.5 -> 4*

Grondleggers, dat zijn het ....

Grondleggers van wat?

Jaja Oath, we vergeten Judas Priest niet. Maak je geen zorgen .

En Black Sabbath en Motörhead ook niet hoop ik?

Ik zou niet durven.

Ik ook niet hoor, maar volgens mij begrepen jullie het wel gezien de bovenstaande berichtgeving. Grondleggers heeft voor mij niet de betekenis beste ... maar ik zal het nuanceren.

1 van de grondleggers ....

Beter?

Maja, een goede invloedrijke plaat, maar het grondleggergedoe was al lang gepasseerd dan, daarvoor is deze te jong.


PS; op het internet dit gevonden: http://www.youtube.com/watch?v=6VkOrEaO5Pc&feature=related

Oath, alles in het leven is te bekijken in de context van die tijd. The Number of the Beast was de plaat om te hebben dat jaar, alles zat juist, de muziek natuurlijk, de groep, de hoes, het imago. Als je toen geen Maiden fan was met die plaat in je pollen, telde je gewoon niet mee. Onbegrijpelijk waarschijnlijk voor de huidige tijden, maar dat is exact de impact van die plaat toen.

Lol! De avatar is mijn petekind, mijn oogappel en wacht maar tot hij groot wordt. Ik ga hem alleszins bekeren tot het ware geloof . Ik begrijp dat dit album niet zo tijdloos is (het geluid, de stijl van spelen) en daarom zei ik "Stoute Sir" met de knipoog natuurlijk. Belachelijk retestrak album met de drummer voor Maiden: Clive Burr. Niet te vergeten, hij speelde een enorm belangrijke rol bij Maiden, weliswaar op de achtergrond (het lot van een drummer) maar met présence.

Iron Maiden heeft idd een echt goede drummer achteraan post vatten. Eigenlijk is de drummmer de meest onderschatte muzikant van een band, wel jammer want die houd het namelijk allemaal samen.

Maar ik denk dat Judas Priest, Motörhead en Black Sabbath invloedrijker geweest zijn voor metal in het algemeen dan Iron Maiden. (Al is Maiden mss wel de populairste van de 3)

Akkoord, maar we moeten hier on-topic blijven en praten en blijven praten over dit album. Ik ken mijn klassiekers - denk ik toch - en ik hoop velen met hetzelfde goedaardige virus dat metal heet te besmetten. Een album voor echte rockers is dit, samen met - natuurlijk - de klassiekers van de bands die jij opnoemt.

Edit: en nu ligt hij op!

Ik denk dat Iron Maiden ná Black Sabbath de meest invloedrijkste Heavy Metal band is. Bijvoorbeeld Power Metal en ook bands als Epica en Nightwish en aanverwante bands zouden nooit zo hebben geklonken of zelfs hebben bestaan zonder Iron Maiden. Zelfs het gros van de Black Metal bands klinken als Maiden on Speed.

Hoeveel bands zijn er überhaupt niet geweest in de marge die een Maiden-loopje in hun muziek hadden of een zanger die als Dickinson probeerde te zingen.

Ik luister nu btw naar powerslave.

Anekdote vanwege een veertigjarige rocker: ik heb dit album in mijn jonge jaren eerst op cassette gekregen van een kameraad. Die had de A-kant en B-kant omgewisseld, zodat mijn "versie" begon met het titelnummer. Natuurlijk heb ik dit spoorslags op vinylplaat gekocht en ik weet nog altijd in welke platenzaak. Het geheugen werkt nog, nu en dan . Het titelnummer komt eraan, live o zo rommelig maar hier strak zoals Maiden altijd moet zijn!

Deze begrijp ik niet. Noem eens wat voorbeelden.

Ik vind bijvoorbeeld veel midtempo songs van o.m. Immortal veel invloeden van Maiden hebben, een goed voorbeeld is het nummer Tyrants.

Het klinkt niet als Maiden maar toch de tempowisselingen, en riffs, ik hoor in de verte toch de invloed van Maiden, tenzij ik na 30 jaar herrie aan mijn kop gewoon doof ben geworden, dat kan natuurlijk ook....

Al zo vaak gezegd en ik val in herhaling: Hallowed Be Thy Name! Bangelijk!

Ik vond het altijd een genot om als 11/12 jarige in de platenbakken te kijken naar de hoezen van Iron Maiden. Ik kon ze nog niet allemaal kopen maar 5 minuten fietsen en ik rende de platenzaak in en waar de Metalheads stonden baande ik mij een weg tussen al die leather en studs om toch ook maar Maiden of Motörhead in mijn houden te houden.

Je hoefte vroeger nooit lang op zoek te gaan naar de sectie Metal, één headbanger was genoeg om te weten waar ze stonden.

Sommige passages kan ik inderdaad wel inkomen, maar het overgrote deel.... Immortal verwerkt de laatste tijd erg veel traditionele heavy metal invloeden in hun albums. En daar heeft Maiden een onmiskenbare invloed op uitgeoefend.

Ik denk dat het Black Metal genre voornamelijk verder gaat op andere bands, die vroeger verder gingen op Maiden.

Ik koch deze als 16jarige na het zien van de video The Number Of The Beast op MTV. Ik was compleet verkocht. het titelnummer is in mijn ogen de beste Maidentrack ooit. Run To The Hills is ook zo'n klassieke Maiden-song. Op dit album hoor je echt hoe goed Clive Burr was. Andere favo's: Children Of The Damned, 22 Acacia Avenue en Invaders. Gangland is misschien wat minder maar het is over het geheel gezien een mijlpaal in de hardrockhistorie.

In mijn jeugd helaas niet zo veel aandacht besteed aan deze band.
Vraag me niet waarom......
Pas later ontdekt.
Maar hiermij is mijn liefde voor de zwaardere muziek (lees Metal) begonnen.
Vooral de energie en het verslavende gitaargeluid.
Naarna praktisch alles van maiden aangeschaft .

Welk album kent 5 klassiekers ?
Juist, deze dus nml de nummers 2 t/m 5 en 9.

Voor mij de ultieme Maiden plaat, waar latere albums van ze 1 a 2 of geen klassiekers kent heeft deze er dus 5.

Gelukkig heb ik nog een stokoude CD versie hiervan waar het nummer "Total Eclipse" van af is gelaten want dat verstoort alleen maar de magie van dit album.
Gelukkig heeft Maiden nooit geprobeert dit te evenaren want dat is tot mislukken gedoemd, zo'n plaat maak je als band maar 1x in je leven.....

Sommige latere albums zijn ook wel goed maar missen de compact en herkenbaarheid van dit album, geen 1 nummer is overbodig of duurt te lang, 5 sterren dus.

Deze heeft er mijns inziens drie: 5,6 en vooral 9. Children of the Damned komt niet ver achter. The Prisoner en 22 Acacia Avenue heb ik nooit zó spectaculair gevonden, maar zijn wel leuk. Als we in klassiekers rekenen, overtreft Powerslave deze voor mij (Aces High, 2 Minutes to Midnight, het titelnummer en Rime of the Ancient Mariner). Maar als we niet op klassiekers afgaan en gewoon op de kracht van het geheel, dan mag Somewhere in Time zich gerust aansluiten bij Powerslave, want zoals iemand daar zei: SIT heeft misschien geen pareltjes, maar het IS een parel!

Mijn aandacht verslapt bij de mindere nummers hierop sneller. Gangland/Total Eclipse reken ik daar ook toe. Deze wordt vaak de titel toebedeeld van hét Maiden album en de beste uit hun oeuvre, maar dat vind ik dus niet. Als we kijken naar de metal-geschiedenis is dit waarschijnlijk inderdaad wel de belangrijkste, maar voor mij was Maiden hier nog aan het opwarmen vooraleer ze hun stijl bijstelden en perfectioneerden. Ik denk bijvoorbeeld aan sterkere thema's/concepten en nog meer nadruk op melodische, uitgesponnen stuken, hoewel we dat hier ook al zien op Hallowed Be Thy Name.