Iron Maiden - Killers (1981)

Dat gold meer voor de latere Maiden waar Harris' teksten ondanks de prachtige literaire of geschiedeniswerelden waar we ingezogen werden, net wat rechtlijniger werden.

Killers lijkt mij zo'n album waar juist het toeval een soort imaginair concept maakt van de wat vagere teksten. Wrathchild had op het debuut gestaan als het niet op Metal For Muthas had gestaan en Killers had aanvankelijk een hele andere tekst. Purgatory en Drifter zijn ook wat ouder. Op Beast Over Hammersmith zegt Dickinson tijdens het aankondigen van Another Life dat het gaat over iemand die sterft en vervolgens terug mag keren om het nog eens te doen.

Bij mij neemt de plaat ook een loopje in mijn hoofd met allerlei interpretaties. De loop van geweld en chaos naar rust en verlossing zie ik zelf er ook wel in. En daarin schuilt het geniale van de plaat. De coherentie van de muziek verstevigt die mogelijkheden nog eens extra. In die zin is Killers een fantastisch buitenbeentje in de Maidendiscografie.

Altijd gedacht dat 'Killers' mijn favoriete Iron Maiden LP was, maar bij herbeluistering denk ik toch dat mijn voorkeur uitgaat naar de (simpelere) debuutplaat van Iron Maiden. Dat zit hem o.a. in de 2 instrumentale nummers op kant A. Hoe goed ook, in plaats van 'Genghis Khan' had ik liever een (rustig) nummer met zang van Paul Di'anno gehad (zoals 'Strange World' op het debuut). Dat had meer balans gebracht en laat de stevigere nummers beter tot hun recht komen. Verder niets dan lof voor deze plaat, met 'Killers' en 'Drifter' als hoogtepunten. Geweldige hoes ook!

Misschien had een acoustische versie van Burning Ambition goed gewerkt?

Het kan niet op: volgende maand is er ook een film over Paul DiAnno!

Gaaf. Zou helemaal te gek zijn als ie ook ergens in Nederland draait.