Iron Maiden - Killers (1981)

Heel raar misschien, maar dit is de enige Iron Maiden plaat die ik goed vind.....de rest vind ik geen drol aan, deze vind ik wel zo strak dat ie van mij 4 sterren krijgt

Helemaal vreemd is dat niet hoor, dit is ook mijn favorite Maiden-album. Ik kan me goed voorstellen dat er mensen zijn die alleen de eerste 2 albums van Maiden goed vinden. Hun debuut ken je ook, Lexicon Devil?

Die heb ik nog niet beluisterd...bedankt voor de tip!

Mijn eerste plaat met Di'Anno en vind het vrij goed al is Bruce wel beter.
Wrathchild en Murders in the Rue Morge zijn zeker al een paar hoogtepunten maar na een paar luisterbeurten gaat dit zeker wel verhogen...

Elk zijn mening natuurlijk en smaken verschillen - gelukkig maar.
Het valt mij ook op dat deze plaat retestrak in elkaar zit: Killers, Murders in the Rue Morgue, Purgatory zijn hiervan enkele voorbeelden met geweldige solo's.

Dit album heeft een wat strakker geluid dan IM, de sound is minder punk/nwobhm en meer leads en solo's.

De liedjes zijn iets minder memorabel dan de eerste plaat, die wat meer recht toe rechtaan was, en heeft naar mijn mening wat meer 'fillers' (met name Drifter, bah) i.t.t. het debut, die geen moment verveelt. Maar toch een prima album met een paar geweldige nummers en heerlijke solo's.

Ik vind dat dit album een beetje een topnummer mist.
Het zijn allemaal een beetje van die nummers waarvan ik denk : die onthoud ik toch niet.
Ik kan er ook geen voldoende voor geven.
2.0*

Ik vindt dit net na Somewhere in time en Iron Maiden de beste plaat. Elke nummertje is beresterk. Niets springt er echt uit.

Mss een rare vergelijking, maar ik doe het toch: Master Of Puppets. Ook voer de hele lijn beresterk. Geen zwak nummer en geen uitschieter. Allemaal hetzelfde niveau. De plaat is 1 geheel, geen verzameling nummers, de een wat beter dan de andere.

Dat laatste is het probleem waar Number of the beast met kampt. Uitschieters en diepe dalen... Tesamen maar een gemiddeld (mager?) beestje.

Number of the Beast is toch wel op alle vlakken beter dan dit plaatje hoor, daar waar ze hier een beetje in de herhaling vallen komen ze met Number of the Beast uiterst sterk terug, steve harris zei het zelf al: er was weinig tijd en we moesten snel met nieuwe songs komen

Ze konden hier moeilijk in herhaling vallen, aangezien dit hun tweede plaat is en Number Of The Beast hun derde
Ik ben het er wel mee eens dat NOTB beter is, maar dat heeft weinig met herhalen te maken.

Met Iron maiden hadden ze een goede plaat gemaakt, hier doen ze in principe hetzelfde volgens hetzelfde recept, maar dan een mindere uitvoering, dus er is wel degelijk sprake van herhaling.

Dit valt toch tegen na het knappe debuut. Ik mis een beetje de échte uitschieters zoals hun eerste plaat wel heeft (Remember Tomorrow, Phantom of the Opera). De bester songs waren, zoals gezegd, al gebruikt voor het debuut en dit is letter en figuurlijk 2e garnituur. De opvolger zou natuurlijk dé revanche vormen voor deze in mijn ogen redelijke plaat.

Mijn topnummer hier is Purgatory: fenomenale solo's en een lekkere riff. Hail to Murray en Smith!

Ik ben het geheel met Lexicon eens, de rest vind ik helemaal niets aan, ik irriteer me mateloos aan Bruce Dickinson. Paul Di'Anno heeft voor mij iets veel ruigers, daarnaast zit er een veel hoger en beter tempo in de eerste 2 albums, met name Killers.

Hun Debuut album is erg goed maar Killers overtreft hun debuutalbum in vele opzichten

Killers is voor mij het beste album allertijden eigenlijk, ik vind elk nummer steengoed en het heeft een ongekend lekker tempo met heerlijke riffs.

Dank u Dank u!

Purgatory is toch echt wel het beste nummer op deze plaat Eigenlijk raar want in mijn beginjaren met Maiden moest ik niets van Di'Anno hebben, Dickinson was hemel Maar omdat ik was aan het proberen het gezicht an Eddie compleet te make heb ik dit album een tijd geleden gekocht maar nooit echt veel naar geluisterd. Tot deze week. Nu vind ik Di'Anno eigenlijk een zanger die Maiden waardig is en dat zeker ook heeft verdiend.

4.5*

Deze is toch wel mijn favoriet van Maiden. Sowieso vind ik het het mooiste begin van een Maiden album met het instrumentale intro en mooi volgend daarop Wrathchild. Dan het prachtge intro van Murders in the Rue Morgue, dat verder gaat met volle energie.
Energieke rock is het credo voor mij met dit album met wat een punky inslag. Hierna gooiden ze het wat over een andere boeg naar de meer traditionele metal en kon het me na TNOTB wat minder bekoren (waren absoluut ook goede albums,m.n. in de rest van de 80's).
Killer is IMO Maidens beste rockalbum( klinkt beter dan het debuut;betereproduktie).

om de één of andere vreemde reden had ik hier een 2 als score staan. Vraag mij niet hoe het komt, maar bij deze is dat dus gecorrigeerd naar een 5. Up the irons!

als je deze een 5 vind wat moeten de 4 platen daarna - nog 10 keer beter - dan worden?

Mss dat ie die een 4 geeft of zoiets.

Joy ,(weer) niet zo hoog van de toren blazen. De albums met Bruce zijn op zijn meest even goed, maar mischien vind je die"traditionele metal" wél mooier; dat mag wel. (overigens is alleen TNOTB even goed, mischien niet even mooi of mooier)
Killers is in ieder geval het album dat het meeste ROCKT !! (het debuutalbum is echter wat mij betreft de ALLERBESTE van IM)

Absoluut, en Paul DiAnno heeft gewoon een mooiere stem dan Bruce.

ik houd zowel van paulus dianno als van dickinson, maar ik vind dit geen sterke plaat

met dickinson was ook niet alles even sterk, hoewel, de 4 platen daarna wel in mijn bescheiden mening

deze plaat ,na het overweldigende debuut valt iig erg tegen

het lijkt een beetje alsof men was geschrokken van het succes van dat debuut en ff niet wist welke kant men opging, later herpakte men zichzelf

Kwam gewoon door tijdsdruk, en een paar nummers zijn leftovers van 'Iron Maiden'.

Berichten verplaatst naar Iron Maiden (II)

Een beetje ondergewaardeerd hier. Maar ik zie wel dat er meerdere luisteraars zijn die het samen met mij ten volle weten te waarderen. Die ruige maar heldere donderstem van Di'anno over de retestrak gespeelde killerriffs zijn uniek op dit album. Op het debuut mogen dan een paar opvallende uitschieters staan , als geheel is het lang niet zo consistent als deze, die ook een veel betere productie heeft.

Wellicht is dit wel het minst toegankelijke album van Iron Maiden, maar eens de drive van de nummers je te pakken heeft laat die je nooit meer los. In tijden dat ik bijna geen Heavy Metal meer speelde was dit een van die platen die ik toch bleef draaien. Een echte klassebak die ook buiten de grenzen van het genre overeind weet te blijven.

Ik kan enkel maar akkoord gaan met wat mijn collega hierboven zegt: het zit zo strak in elkaar, ook al met dank aan drummer Clive Burr die soms wel eens over het hoofd gezien wordt als uitstekende muzikant. Vermits drummer en bassist meestal zorgen voor de strakheid van de muziek, mag Clive Burr ook eens een pluim op zijn hoed krijgen want het hoeven niet altijd dezelfden te zijn.
Deze avond krijgt hij nog een draaibeurt op mijn pick-up want in bezit op vinyl.

Minder catchy dan hun ongelooflijke debuut... Niettemin een klassieker!

Gezien de gemiddelden van alle Maiden albums toch wel een beetje ondergewaardeerd album. Ben zelf al zo'n 20 jaar fan en vind Di'anno steeds beter in vergelijking met Bruce.

Eigenlijk zijn de eerste twee albums uitgegroeid tot mijn favorieten.

Di'Anno Rules!