menu

Rainbow - Long Live Rock 'n' Roll (1978)

mijn stem
3,93 (185)
185 stemmen

Verenigd Koninkrijk / Verenigde Staten
Rock
Label: Polydor

  1. Long Live Rock 'N' Roll (4:20)
  2. Lady of the Lake (3:37)
  3. L.A. Connection (4:58)
  4. Gates of Babylon (6:47)
  5. Kill the King (4:27)
  6. Shed (Subtle) (4:45)
  7. Sensitive to Light (3:02)
  8. Rainbow Eyes (7:31)
  9. Lady of the Lake [Rough Mix] * (3:50)
  10. Sensitive to Light [Rough Mix] * (3:03)
  11. L.A. Connection [Rough Mix] * (5:33)
  12. Kill the King [Rough Mix] * (4:27)
  13. The Shed [Subtle) (Rough Mix] * (3:36)
  14. Long Live Rock 'N' Roll [Rough Mix] * (4:19)
  15. Rainbow Eyes [Rough Mix] * (6:55)
  16. Long Live Rock N Roll (L.A. Rehearsal / 1977) * (6:56)
  17. Kill the King (L.A. Rehearsal / 1977) * (4:42)
  18. Long Live Rock N Roll [Live on the Don Kirschner Show / 1978] * (3:31)
  19. L.A. Connection [Live on the Don Kirschner Show / 1978] * (5:10)
  20. Gates of Babylon [Live on the Don Kirschner Show / 1978] * (6:35)
  21. L.A. Connection [Live on the Don Kirschner Show / 1978 [Outtake Version]] * (5:11)
  22. Gates of Babylon [Live on the Don Kirschner Show / 1978 [Outtake Version]] * (6:43)
toon 14 bonustracks
totale tijdsduur: 39:27 (1:49:58)
zoeken in:
avatar van BoyOnHeavenHill
3,5
Ik zeg ook niet dat de héle plaat gewoontjes is, hè... Meer dan de helft is superbe. Die combinatie is inderdaad geweldig (en dat wordt gezegd door iemand die Ronnie James Dio voor het eerst als kikkertje hoorde!). (Ja, nee, Dío was dat kikkertje, niet ik.)

buizen
Voor de beginnend Rainbownieuwsgierige wellicht een goed album voor een eerste aanschaf.
Het fantastische nummer Kill The King komt van dit album.
De combinatie Blackmore/Dio/Powell is legendarisch, magic.
Long Live Rock 'n Roll was een concertkraker destijds. Maar het nummer gaat op den duur vervelen.
Gates Of Babylon bezorgt dit album samen met de andere songs een 4,5 sterren.
Na dit album vielen Blackmore, R.J. Dio en Cozy Powell uiteen, ieder ging zijns weegs: eeuwig zonde

(Hoewel het latere Mob Rules hier dan wel aan is te danken!).

avatar van glenn53
4,0
Long live rock'n roll een concertkraker? Ben je niet in de war met Kill the king?

buizen
glenn53 schreef:
Long live rock'n roll een concertkraker? Ben je niet in de war met Kill the king?


Als je vroeger in de jaren '80, toen alles beter was, naar hardconcerten ging dan hoorde je daar in de pauze tussen voorprogramma (vaak niet misselijk) en headliner altijd een paar nummers schallen door de verlichte concerthal. Long Live Rock 'n Roll zat er steevast bij.
Rainbow heb ik helaas nooit live gezien.

(bedoel dus niet zozeer dat Rainbow dit live speelde, maar dat Long Live Rock 'n Roll wel een soort geuzenlied was voor metalheads, dat altijd tijdens hardconcerten werd gedraaid).

avatar van gigage
4,0
Long live rock n roll is vanaf 77 bijna niet meer van de setlist af te slaan volgens mij. De song begint wel leuk maar wordt te lang uitgesponnen, had best in 3 minuten gekund eigenlijk. Maar dat is persoonlijk natuurlijk. De eerste stap naar commercieel gewenst succes misschien, zo'n meezinger? Ik weet het niet hoor, maar dat komt wel eens in me op.
En Powell verliet de band de dag na het Donnington (monsters of rock) festival in 1980 pas.

avatar van Karma_To_Burn
4,5
Veel mensen vinden Rising beter dan dit album, maar ik zelf vind er eigenlijk niet zo gek veel verschil tussen zitten.
Een band in topvorm en een Dio die bij ieder album nog beter bij stem lijkt te worden. Die uithalen in Kill the King bijvoorbeeld, heerlijk toch?
En ook nog eens 1 van de beste ballads die Rainbow heeft gemaakt, Rainbow Eyes. Ronnie James Dio bewijst keer op keer weer dat hij veel verschillende stijlen meester is. (Of was helaas)

4,5 ofcourse!

avatar van RuudC
5,0
Een geweldig album van begin tot eind. Vooral Kill The King is eindeloos vaak gecoverd en dat zegt natuurlijk ook wat over de kwaliteit. Neemt overigens niet weg dat de versie van Rainbow de beste is. Wat een geweldig team is hier ook bezig zeg. Dio en Blackmore zijn op Long Live Rock 'n' Roll de smaakmakers, maar Cozy Powell en David Stone zitten daar qua niveau niet ver van af.

Meer dan Rising, barst het hier van de puike songs. Zelfs 'mindere goden' als LA Connection en The Shed (Subtle) zing ik uit volle borst mee. Er zit een heerlijke groove in en Blackmore's gevoel voor solo's is uitmuntend. Er mag geen twijfel zijn over het beste nummer: Gates Of Babylon, wat van hetzelfde kaliber is als Stargazer. goed geroffel, sfeervolle keyboards, geweldige teksten en eerder genoemd muzikaal vakmanschap. Rainbow eyes is misschien wel de mooiste ballad ooit. Door dit nummer ben ik verliefd geworden op de dwarsfluit. Prachtig instrument. Ik zet dit album boven Rising, omdat het consistenter is en meer geweldige songs heeft. Het verschil tussen deze albums is minimaal.


Tussenstand:
1. Long Live Rock 'n' Roll
2. Rising
3. Ritchie Blackmore's Rainbow

avatar van lennert
4,5
Bij mijn recensie van Rising gaf ik al aan dat de band met Stargazer/A Light In The Black de blauwdruk voor power metal legde, maar met Gates Of Babylon heeft de band ook meteen het eerste progmetalnummer te pakken. Bij de vorige luistermarathon van Symphony X viel het me al meerdere malen op dat de band rijkelijk leentjebuur speelde bij dit nummer, maar er nergens in slaagde om de glorie ook maar een beetje te benaderen. Of Gates Of Babylon beter is dan Stargazer of A Light In The Black is dan weer lastig te zeggen, maar het nummer staat wel ergens op een compleet eigen positie met zijn mysterieuze teksten, tempowisselingen en weergaloze solo.

Kill The King is daarentegen wel weer een goed voorbeeld van waarom ik Rainbow de grondlegger van power metal als genre zou noemen. Fantasyteksten, dubbele basdrums, neoklassieke solo's: het zit er allemaal in. Long Live Rock 'N' Roll is daarnaast een heerlijke energieke anthem, terwijl Rainbow Eyes ook met gemak een van de beste ballads ooit is.

Toch heb ik Long Live Rock 'N' Roll als album minder hoog zitten dan Rising door de aanwezigheid van Shed (Subtle) en Sensitive To Light, die naar mijn mening beiden net iets te radiovriendelijk zijn. Geen slechte tracks, maar gewoon minder sterk dan de rest van het album. Dat dit laatste album met Dio op zang alsnog een absolute klassieker is, staat buiten kijf.

Tussenstand:
1. Rising
2. Long Live Rock 'N' Roll
3. Ritchie Blackmore's Rainbow

5,0
En als 4. Lennert: Bend out of Shape

avatar van wizard
4,0
Long Live Rock 'n' Roll was het eerste album van Rainbow dat ik kocht, op een platenbeurs in Leeuwarden. Wanneer het was, weet ik niet precies meer. Ongeveer 15 jaar geleden, denk ik.

De eerste jaren na aankoop van dit album zou ik hebben geschreven dat de eerste vijf nummers het beste zijn, en dat Rainbow Eyes het album daarna gelukkig op een waardige, zelfs geweldige manier afsluit. Met de jaren is mijn smaak echter veranderd.
Het openings-/titelnummer duurt me te lang. Net als dat nummer is ook Lady of the Lake een nogal makkelijk in het gehoor liggend nummer, maar dat bevalt me al stukken beter. L.A. Connection is alweer een stukje beter, maar de echte prijsnummers komen erna: Gates of Babylon en Kill The King. Het eerste nummer is groots, het tweede moet het hebben van z'n agressie (met dank aan Cozy Powell). The Shed is me met de tijd steeds beter gaan bevallen. Sensitive to Light blijft een wat anoniem nummer. En zo gaat het album als een nachtkaars uit. Rainbow Eyes vond ik eerder fantastisch, nu kan het me nauwelijks nog boeien.

In vergelijking met Rising is er op dit album veel minder ruimte voor lange solo's, en komt het hele album veel minder conventioneel over. Nummers die makkelijker in het gehoor liggen, en met een wat makkelijker structuur. Waar, bijvoorbeeld, A Light In The Black zo sterk werd door de interactie tussen gitaar en toetsen, is er hier nauwelijks ruimte voor dat soort momenten. Het felle, en de ambitie die Rising kenmerkte, mist hier. Wellicht een voorproefje op de commerciëlere koers die Blackmore na dit album zou gaan varen?

De 3½ ster die ik voor dit album heb staan, is toch een beetje laag. Ik doe er een halve ster bij.

Tussenstand:
1. Rising
2. Long Live Rock 'n' Roll
3. Ritchie Blackmore's Rainbow

buizen
Droombezetting.
Ook dit album: 5,0 ⭐️

Nou dan doe ik wel mee aan die wandeling langs de Rainbow.
De 'tussenstand' van de tot nog toe meegenomen albums, heel apart - want 1 t/m 3: alle 5 sterren namelijk - maar de tocht voert nog langs vele albums en zal lang en uitputtend blijken:

1 Ritchie Blackmores Rainbow / Rising
3 Long Live Rock 'n Roll

avatar van wizard
4,0
buizen, wat zorgt er voor dat je dit album toch een plekje lager zet dan de eerste twee Rainbowalbums?

buizen
Een album als Rising had enorme impact toen, zal het nooit vergeten. Vind het net wat beter dan Long Live Rock 'n Roll.
Ik heb werkelijk geen idee, wizard. Ook in 2017 raken de eerste albums me meer.
De keuze voor de top 3 is een kwestie van persoonlijke smaak. Ga het niet uitgebreid analyseren verder.

avatar van wizard
4,0
Dat hoeft ook niet. Ik was er niet bij destijds, dus weet niet wat voor impact de albums toen maakten. Achteraf kan ik me voorstellen dat Rising meer impact had dan deze, want toen LLRR uitkwam was Rising er al als een soort van referentiepunt.

Ik dacht dat er misschien een paar nummers waren op dit album die je net wat minder vindt, of zo iets.

avatar van zaaf
Kolere. Net wat 'clipjes' beluisterd op Youtube van dit album. Met iedereen met de band meedoen en Ronnie live. Wat een kerel, wat een stem. Ronnie maakt LLR&R. De rest is studioproductie.

avatar van Karma_To_Burn
4,5
Wie had dat kunnen denken, op vinyl is dit album al even briljant! Die 4,5 blijft zeker staan!

4,0
De ruwe mixen van Sensitive to Light en LA Connection klinken heel wat enthousiaster dan de opnames die uiteindelijk het originele album haalden. Daarom een halfje erbij.

avatar van The_CrY
5,0
Tsja, Rising is natuurlijk de grotere klassieker, maar als je het mij vraagt luister ik veel liever Long Live Rock 'n Roll. Natuurlijk staat hier geen 'Stargazer' op, maar in plaats daarvan acht nummers die bij het beste horen wat Rainbow ooit heeft opgenomen. Alle elementen die de vorige twee platen de moeite waard maakten zijn weer terug: stevige gitaar-gedreven hard rock, die bluesy feel in de songs, de fenomenale zang, de strakke drums, en dat mystieke Blackmore gehalte wat telkens weer naar boven lijkt te komen. Mijn favorieten zijn 'Lady of the Lake', 'Gates of Babylon', en het prachtige 'Rainbow Eyes', maar natuurlijk moeten klassiekers als 'Kill the King' en 'Long Live Rock n Roll' ook genoemd worden, alsmede het ondergewaardeerde 'Shed (Subtle)'. Wat mij betreft de beste Rainbow plaat.

1. Long Live Rock 'n Roll
2. Ritchie Blackmore's Rainbow
3. Rising

avatar van Twinpeaks
4,5
Wow. Dit is wel een hele lekkere vergeten parel. Wel eens van gehoord , maar nooit de moeite genomen om er naar te luisteren. Dio was natuurlijk een grootse zanger en de hele plaat dendert door als een stoomtrein. Hoe kan dit aan mijn aandacht zijn ontsnapt ? Ik heb een inhaalslag te maken. Niet gek op je 46 ste . 4 en halve ster met kans op volle mep .

5,0
1. Rising
2. Long Live R & R
3. Bent out of Shape

avatar van Edwynn
3,0
Ik ben er wat minder kapot van.
Gates Of Babylon en Kill The King zijn goud natuurlijk. De rest bestaat uit doorsnee hakketak-hardrock met van die veel te vrolijke huppelritmetjes. Kun je wel Dio in je band hebben maar daar was geen redden meer aan.

Het blijkt de opmaat voor het meest wanstaltige ding uit de Rainbowkronieken ooit: Down To Earth. Dan vind ik het gladdere werk met Joe Lynn Turner nog leuker.

Kortom aardig album, maar op enkele uitschieters na niet heel bijzonder.

avatar van gigage
4,0
Compositorisch misschien niet Richies finest, maar alleen de instrumentele break die iedere Rainbow fan zo kan neuriën maakt van het titelnummer al een klassieker. Zo zijn er wel meer hoogstandjes (in elke song wel eigenlijk) die het "doorsnee" materiaal naar een hoger niveau tillen. Dat Dio het mag inzingen is dan mooi meegenomen want hij probeert bij elke song zich aan te passen aan de staat van dienst. Van lekker rauw en agressief op blues rocker L.A. Connection (anders dan op kill the king) tot gevoelig in het slotnummer. Powell hakt de boel weinig subtiel maar strak aan elkaar echter de Man in Black zet uiteraard zijn signatuur op de plaat. Het is misschien niet zo spannend als op Rising maar wel zo efficiënt als (de Lang Leve) R&R album.
Kill the King is voor mij de beste Rainbow track ever. Daar gebeurt zoveel in, bijna niet bij te houden.

avatar van De buurman
4,0
Ik vind 'm in weinig onderdoen voor Rising. Lady Of The Lake en Gates Of Babylon zijn de topstukken voor mij.

avatar van B.Robertson
4,5
De speelduur is bijna zes minuten langer dan Rising wat natuurlijk meer kans op mindere nummers met zich meebrengt. Sensitive to Light is idd. wat een vrolijk huppel-ding en duidelijk het minste nummer. Rainbow Eyes is echter van ongekende schoonheid en de rest behoort tot de geijkte klassiekers of is gewoon goed. Moet me toch van het hart dat het gitaarwerk op Down to Earth meer uitblinkt in virtuositeit, zo met die wat slome solo's van Lady of the Lake, L.A. Connection, Sensitive to Light en Shed (niet het intro) in gedachten.

4,0
Lady of the Lake (3:37)
L.A. Connection (4:58)
Gates of Babylon (6:47)
Kill the King (4:27)

Zijn van het Rising niveau met LLRNR kan ik ook nog wel leven maar met de overige nummers zijn echt een stuk minder. Shed (Subtle) (4:45) Sensitive to Light (3:02) hadden ook zo op de eerste kunnen staan. En met dat album is deze ook goed te vergelijken wat goed is echt GOED maar helaas zakt ook dit album nogal eens door zijn hoeven. Begrijp ook nooit dat mensen deze net zo goed vinden als rising? Mist de intensiteit die dat album wel heeft.

5,0
Het verschil tussen Rising en Long live R & R is dan ook miniem

avatar van Zagato
4,5
Neal Peart schreef:
Het verschil tussen Rising en Long live R & R is dan ook miniem


Dat vind ik dus ook. Ik begrijp niet goed dat sommige mensen het verschil tussen Rising en LLRnR zo groot vinden. De 2 albums hebben beide een zeer hoog niveau. Ik vind het verschil met het debuut altijd groot, waarschijnlijk door de wat houterige manier van spelen van de band (terecht gewisseld na het debuut) en het voor mij dood gespeelde Man on the Silver Mountain (met name live met die ellenlange 'I'm the Man, you're the man etc.). Mijn conclusie: top album en een van de hoogtepunten uit het oeuvre van R.J. Dio.


avatar van Pitchman
3,0
geplaatst:
Ik vind Rising vele malen beter dan 'Long live Rock n Roll'. Rising kent alleen maar hoogtepunten zonder vullertjes. Op LLRnR vind ik persoonlijk 'Kill the King ' en natuurlijk het prijsnummer 'Gates of Babylon' echte uitschieters en de rest van het materiaal is gewoon heel matig . Rainbow Eyes kan ik gewoon niet aanhoren. Nee deze plaat draai ik eigenlijk nooit. Ik zou zeggen ; Long Live Rising.

Gast
geplaatst: vandaag om 04:10 uur

geplaatst: vandaag om 04:10 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.