Frank Zappa - Imaginary Diseases (2006)

This is it !

Nieuw plaatwerk van Ome Frank ? Ja en Nee. Het betreft hier wel een nieuwe release met de fraaie titel Imaginary Diseases maar natuurlijk zijn dit ouwe opnames. MAAR WAT VOOR OPNAMES !!! De Zappa-kenners weten dat Frank met een 10-koppige band eind 1972 een (korte) toer deed, de zogenaamde Petit Wazoo Tour en op dit album wordt daarvan verslag gedaan middels 7 w-a-a-n-z-i-n-n-i-g-e, volledig instrumentale, funky-jazzrock improvisaties. Wat een band stond toen te spelen zeg ! Het spectaculaire geroffel van Jim Gordon, de fantastische blazerssectie met Malcolm McNab, Gary Barone, Tom Malone, Glenn Ferris en natuurlijk Bruce Fowler....En wat te denken van de zeer geinspireerde meastro zelf op gitaar. Zelden zo'n furieuze Zappa gehoord.

De eerste 2 stukken 'Oddients' en 'Rollo' dienen nog als opwarmertje maar vanaf track 3 'Been to Kansas City in A Minor' komt de band op stoom: 10 minuten bluesrock met jazzy blazers. Track 4 is het briljante 'Father O'blivion' met de Tango-sectie in het midden en een indrukwekkende drumsolo van Jim Gordon. 'DC-Boogie' is een hypnotiserende psychedelische jam met veel fuzz die halverwege door Frank, op verzoek van het publiek, richting een boogie gedirigeerd wordt. De titeltrack 'Imaginary Diseases' laat een totaal los gaande Frank horen in één van zijn beste solo's, en dat over een funky ritmesectie. Ook slotnummer 'Montreal' is weer een blues-achtige jam met opnieuw perfect gitaarwerk.

Eén van Frank's beste 'archival live releases', essentieel voor de Zappa verzamelaars maar tevens 'highly recommended' voor ieder avontuurlijk ingestelde rockfan. GRAAG MEER !!!!

en natuurlijk de perfecte score 5 uit 5

krijg het er meteen al stikwarm van

ik moet dit hebben!



(wie is overigens verantwoordelijk voor dit? de meeste releases na zijn dood waren veelal pure commerciele breng geld in mijn laadje platen)

Niks toe te voegen aan bovenstaande recensie, ook voor mij staat de 5* als een huis (heb dan ook direct de cd gehaald).

Zal deze maar eens snel gaan aanschaffen. Ik ken rollo van de quadrofonische DVD Audio Quadrophillia en dat is idd een brilliant nummer.

Meteen maar effe aangeschaft, heerlijke plaat.
4,5*

Wat een heerlijke plaat inderdaad. Dit voegt ook iets toe aan het behoorlijk grote ouvre van de man. Een bigband plaat zoals alleen Zappa kan klinken. Wat ik vooral erg fijn vind is dat het allemaal nummers zijn waarin Zappa als gitarist niet overheerst en er ruimte is voor de hele band.
Hoewel het soms als een losse jamsessie overkomt, zit er wel degelijk structuur in de nummers.
Ik word hier erg blij van

Ik word er ook blij van.
Het schijnt dat de Vault van de Utility Muffin Research Kitchen vol ligt met dit soort materiaal, aangezien FZ een obsessief archivist was en van werkelijk alle concerten de bandopnamen bewaarde, gelukkig voor ons. Aan de Zappa Family Trust de taak dit materiaal te categoriseren en beschikbaar te stellen. Dit album is er in ieder geval een bewijs van dat ze daar inderdaad mee bezig zijn en ik hoop dat ze dat blijven doen.

er ligt nog zoveel pop de plank, daat wordt nooit meer allemaal uitgebracht

al is het maar omdat alleen de meester zelf weet wat waar bij hoort waarom en hoe hij die muziek samengevoegd in zijn hoofd had

wat is het toch altijd genieten van zappas live platen en interactie met publiek:

Let's make this a democratic process--how would you like to have this song end?
One at a time! With a boogie?

yeah yeah yeahhhh

Wait a minute, just a minute.
Just so that we won't be inadequlate . . . inadequately represented here, we have one . . . one side that says it should end with a boogie.

Does anybody wanna have it end with a ballad?

yeah yeah

Ok, we have some other people wanna have it end with a ballad. How many wanna have it end with a march?

....

How many wanna have it end with a polka?


......

How many would like to have it end with a dog food jingle?


.......

Well, let's see . . . so far, looks like it's a choice between the boogie and the ballad. Contestant number one would be the boogie! How many say boogie?

yeah yeah yeah klap klap klap!

How many say ballad?

yeah yeah....

Well, guess what it ends with!


it ended wit a boogie

dit is zappa zoals ik hem het allerliefste hoor, stampende boogie die maar door en door gaat en geen enkele reden heeft om te stoppen, wat mij betrefd mag dit uren en uren duren

Ik zou wel een goede live-release willen zien met de originele Mothers. Daar is nog niet teveel live-materiaal van verschenen (misschien door slechte kwaliteit v/d tapes?)

Deze cd ligt direct in het verlengde van 's mans jazz-rock-albums en vormt een mooie toevoeging, vooral ook omdat deze tournee nog nergens anders op verschenen is. Ik word alleen niet blij van dat goedkope hoesje waar het in zit.

5.

kannie wakker liggen van het hoesje, de muziek maakt dat meer dan goed

en ik zie het liever dan een standaard cd dooske met wat papier derin

uitgaves als civilization phase 3 zullen we niet meer krijgen, maar toch is het leuk gemaakt

I've been to Kansas is een geweldige aanvulling. Met een 0,5je verhoogd naar de volle mep. Must voor elke Zappateer.

PS Ik vond het gisteren niet heel veel voor de oude meester onderdoen, als vanouds!

ik vind dat heer zappa in zijn gitaarwerk op deze plaat bijzonder veel emotie toont

zappa is niet van de gevoelige, maar de soloos op dit album raken mij behoorlijk

superplaat!

Zappa heerst, ook al heeft ie een tuintje op z'n buik. Essentieel luistervoer, Zappaisme ten top, 1 die zich in het linkerrijtje mag nestelen.

Wat een geweldige instrumentale live cd van heer Zappa,alleen jammer dat hij alleen in digipack verkrijgbaar is,had hem liever als gewone cd gehad om de collectie gelijk te houden,maar de muziek maakt het meer dan goed 5* met stip

Vandaag weer tot 3 keer toe gedraaid,toch wel de ultieme instrumentale Zappiaanse retoriek van wat recentelijk van Zappa is uitgebracht.

en voor het eerst, rauw, niet door de mangel, met alle fouten, en daar is niks mis mee

Berichten verplaatst naar Dweezil Zappa

Hee,is dit nu toch een verzamelaar?,want hij stond eerst onder de reguliere albums.

Het regent hier vijven (geen wijven!) dus dit moet méér dan de moeite zijn, zo te zien. Allez, mijn interesse is alweer gewekt, dit komt op verlanglijstje!

Ja Patrick,dit album is van dezelfde tour als The Grand Wazoo maar alleen wat meer uitgekleed,met minder instrumenten dus,en is ook volledig instrumentaal,en komt bij dat de foutjes er ook nog in zitten,het is dus een eerlijk live album waar ze de fouten niet gecamoufleerd hebben.Als je dus van Hot Rats en The Grand Wazoo houd is deze eigenlijk dus ook niet te missen.Met luistergroet.....Ricardo.

Geen verzamelaar maar een live-album, vandaar de indeling onder "Verzamel / Live". Zappa's albums zijn soms wat moeilijk in te delen, omdat zijn reguliere albums ook vaak live stukken bevatten, maar dit zijn echt alleen live-registraties.

Over het album; hij heeft nog steeds geen glans verloren, echt prachtcomposities die ik keer op keer kan blijven beluisteren!
Naar het einde toe wordt het alleen maar geweldiger. Imaginary Diseases en Montreal zijn dan ook mijn favoerieten van dit album. De 5* staat als een huis.

Deze nu aan het draaien,maar wat zijn de laatste 2 nummers toch geweldig, en echt het ''beste'' wat Zappa instrumentaal m.i in huis heeft/had.

Een aardige plaat, maar niet echt super. Heel erg veel minder inspirerende traditionele blues-getinte solo's. En voor niet inspirerende blues-getinte solos is er een eindeloze collectie van Grateful Dead soundboards . Niet echt heel erg spannende uitvoeringen van nummers die normaal wel sterk zijn (Rollo, Father O'blibion). Het kan ermee door, maar een beetje plat allemaal.

Eigenlijk het tegenovergestelde wat ik verwacht had na alle enthousiaste recencies hier. Maar smaken verschillen . Uit dezelfde periode vind ik het eveneens live uitgevoerde Zappa Wazoo veel sterker.

Dit is dan ook het meest eerlijke live album wat Zappa ooit gemaakt heeft,want dit is zo rechtstreeks live op deze plaat gepleurd en doet in eerste instantie wat rommelig aan,maar die mening veranderd als je deze plaat 5 a 6 keer in zijn geheel hebt beluisterd,en beluister dan de laatste 2 nummers vooral eens goed.In 1 woord gewoon geweldig.Ik vind dat deze plaat ook niet of nauwlijks onderdoet voor een plaat als Hot Rats vind ik.

ik kom er toch op terug, nummer 5 en 7 zijn bij mij favoriet de overige vind ik wel ok maar wat standaard

de plaat heeft wel zijn charme doordat het idd als 1 niet gedubte live registratie op cd is gezet, dat kwam bij zappa zelden voor, je hoort dna ook fouten her en der maar dat doet niets af aan de muziek zelf

iig is dit een erg leuk plaatje zo na al die commerciele greatest hits ceedees van afgelopen jaren

Track 5 is ook gelijk het langst durende nummer op deze cd en is natuurlijk ook erg goed,zoals ik de gehele plaat 1 hoogtepunt vind.Voor mij hoort deze plaat zeker bij mijn beste 10 Zappa cd's van alles wat ik tot nu toe heb.Standaard? Zappa vind ik eigenlijk nooit standaard,en deze als meest eerlijke live cd al helemaal niet.Dat de foutjes er nog inzitten vind ik nu juist geweldig en dat voegt iets extras toe vind ik ,wat het zeker niet standaard maakt,geen enkel nummer hier op niet.

Bij mijn weten is YCDTOSA 2 ook niet of nauwelijks gedubt? Verder biedt vaker luisteren niet veel soelaas. Het blijft allemaal wat oninspirerend.

nauwelijks gedubt is bij zappa toch nog steeds behoorlijk gedubbed

dit is regelrecht van mastertape op cd

En toch vermoed ik kwade opzet. Misschien is er sprake van akoestische vertekening maar op de CD is duidelijk te horen dat er meer animo is voor de polka en de dog food jingle dan de ballad. Vervolgens zegt FZ 'looks like it's a choice between the boogie and the ballad' waardoor hij het proces duidelijk in de richting van de boogie stuurt. Niet dat ik daarover te klagen heb...


En daar ben ik het volkomen mee eens.
Net zoals de laatste track van dit album.