Poni Hoax - Tropical Suite (2017)

Na de al eerder verschenen single All the Girls is er nu ook een tweede single uitgebracht Everything Is Real en die klinkt iets meer catchy dan de eerste. Beiden klinken iets ingetogener ten opzichte van de nummers van het vorige album A State of War (2013) die ik steeds meer begin te waarderen.

De video voor Everything Is Real lijkt een aaneenschakeling van straat opnames / video's die ze gemaakt hebben tijdens reizen door diverse zeer verschillende niet-Westerse landen. Er wordt niet in geacteerd / lijkt weinig in scene te zijn gezet. De wat onheilspellende synths gecombineerd wonderwel goed met de rest van het nummer dat tropische klanken gebruikt.

Ben wel benieuwd hoe de rest zal klinken.

Met een lichte bombast in All My Girls opent het album Tropical Suite maar het eindigt slaapwandelend met het instrumentale titelnummer. Sinds vorig jaar kijk ik weer iets vaker uit naar releases van Franse bands vooral uit de hoek van Electro en Indie Rocks bevallen me prima. Acts zoals : La Femme, Las Aves, Balladur, General Elektriks en Team Ghost

Poni Hoax is een Indie Rock band met neigingen naar Synthpop en Alternative Pop. Af en toe een 70s saxofoon, af en toe Retro 80s, en soms ook invloeden van Dance Punk, maar niet deze keer. De heren onder leiding van Nicolaas Kir brengen vaak nummers die iets meer diepgang hebben dan een gemiddeld Indie Rock bandje en dat was vooral te horen op hun vorige album A State of War (2013). Dit album klinkt veel meer ingetogen in het verlengde van het nummer Marida waar ditmaal bijvoorbeeld The Wild aan doet herinneren. Maar op dit album geen vergelijkbaar nummer voor het magische The Word van het vorige release. Misschien te hoge verwachting om die topper te evenaren.

Er staan 3 instrumentale nummers op die de sfeer meer ingetogen maakt en het tempo wat omlaag halen en doen denken aan het werk van AIR met een vleugje dromerige M83. Ook Who Are You is een gesproken woord intermezzo zwevend op een minimum aan synth akkoorden. Daarna wordt het bedompter in Through the Halls of Shimering Lights, de wereld laat zich niet veranderen.. of toch wel? Ik hou van de stem van Nicolaas Kir en dan zit ik eigenlijk niet te wachten op instrumentale nummers. Dat is dus minder aan dit album die helemaal niet slecht is. Zelfs een prima album alleen minder spannend dan het vorige.

De single Everything Is Real heeft een heerlijke percussieve drive die wat Braziliaans aandoet en gecombineerd wordt met een onheilspellende synth, werkt prima. I Never Knew You Were You heeft zowel 80s neigingen met wat ElectroClash. Gezien hun video's voor de singles hebben de heren diverse plekken op de planeet bezocht tijdens het tot stand komen van dit album: India/Thailand en Brazilië zijn daar in te herkennen. Die lijken niet heel veel muzikale invloeden achtergelaten te hebben, anders dan wat subtiele accenten in de percussie en een stukje zang in Lights Out met een onbekende Thaise(?) gast vocalist.

Gevoelsmatig zit er minder energie in dit album ten opzichte van de vorige ook als er hier en daar wat bombastische synths op komen stomen, het zijn vaak maar accenten. De singles: All My Girls en Everything Is Real zijn de beste nummers van het album, rijker aangekleed. Verder zijn The Music Never Dies en The Wild ook fijn retro 80s. De energie zit vooral in de eerste helft.

Fijn plaatje weer. PLAAT, sorry. verkleinwoorden heb ik zo'n hekel aan....

Typisch Poni Hoax sfeertje. Soms beetje duister, bezwerend. Dan weer uptempo met wat schijnbaar exotische invloeden (I never knew you were you).

Gelukkig deze ook fysiek te pakken kunnen krijgen, hun vorige (A State of War) is nogal hard to find. Op cd althans.

Qua live optredens denk ik dat je toch naar Frankrijk moet. Heb ze eens op TodaysArt gezien, ik geloof in 2008 maar daarna nooit meer hier in de omgeving op toernee geweest.