Brian Eno - Reflection (2017)

Eno's meest meditatieve album van de laatste tijd. Als dwarrelende sneeuwvlokken, opwaaiend stuifsel, in ongrijpbare materie. Dit is volledig afschakelen in tijd en plaats en dat op 1 januari 2017. Let is be!

Ik heb Reflections nu één keer beluisterd en ik zie er een beetje tegenop om dat nóg eens te doen. De klank is fraai, maar er gebeurt naar mijn idee ontzettend weinig.

Aangezien Thursday Afternoon ten huize FM op heel wat bijval kan rekenen ben ik wel vragende partij voor gelijkaardige werkjes. Laat die oeverloze stilte maar komen. De wereld is al druk genoeg.

Dit is inderdaad bijzonder rustgevende muziek. Veel gebeurt er eigenlijk niet op 'Reflection', maar ik heb me desalniettemin niet verveeld. Ik twijfel tussen 3.5* en 4*.

Rustgevend is het zeker, maar of het muziek is? Net iets te new-agerig naar mijn smaak (ik zie de wind chimes en de walvissen al voor me).

Überhaupt knap dat je hier een *-waardering aan kan toekennen Misterfool en helemaal dat je twijfelt tussen 3,5 en 4

Gelukkig heb je bij dit album geen stress om je meest favoriete track te selecteren.

Lijkt me een album om te beluisteren bij het vissen op karpers.

Leuk he lolbroeken over ambient. Knal d'r dan ook meteen soundtrack for turtle sex in - dan heb ie lef.

Samples van walvissengeluid en (bijv) knarsende ijsbergen is al eerder gedaan, door een andere grootmeester: Biosphere, a.k.a. Geir Jensen - die heeft ook andere geluiden (field recordings) verwerkt in Geir Jenssen - Cho Oyu 8201m: Field Recordings from Tibet (2006)

Misschien toch eens luisteren met de lol mode op "off". Of ga anders gewoon vissen.

Mjuman Goede tip, maar wel heel iets anders.
Een lezenswaardige recensie vond ik op Pitchfork

Heb deze nog niet gehoord - slechts een soundbite, maar omdat de heren zo rebbelden over walvissen, meende ik een link te kunnen leggen. De vorige Eno, The Ship, was mij iets te sacraal

Overigens heeft ook Twice a Man natuur-samples gebruikt. In de 80s werden ze tot "wave" gerekend, inmiddels zijn ze, nog steeds actief, fiks opgeschoven richting ambient.

Had ik het over humor? Volgens mij had ik 2 treffende signaleringen. Fijn dat het jou een glimlach gaf.

Ook karpervissen hangt samen met de kunst om stilte te beheersen. En daar past Eno bij.

Dat luisteren komt wel.

Wat zou de Meester er zelf van vinden...? Ik stort me nog eens in zijn werk en probeer, de door mij en anderen hier te berde gebrachte 'ter land-ter zee-en in de lucht' associaties, ver achter me te laten.

Uit Pitchfork:

As the lengthy press release the accompanied the album noted: “This music would unfold differently all the time–‘like sitting by a river’: it’s always the same river, but it’s always changing.” In this instance, reviewing the actual album feels like taking measure of that river from a ship window; you can sense more changes occurring just beyond its borders.

Zoek de parallelen met mijn sfeertekening.

Bijzonder hoe Plato's interpretatie van Herakleitos zijn filosofie nog steeds alive and kicking is.
Net zoals dit soort muziek. Sommigen vinden er misschien niets aan, anderen lezen er dan weer de essentie van het leven in. Ik behoor tot geen enkel kamp. Franck Maudit is een non-conformistische conformist.

Ik vraag me dan af hoe veel Ambient je hebt beluisterd. Jouw cijferlijst doet namelijk vermoeden dat jij een echte 'liedjes"-man bent en dan kan deze plaat wel even wennen zijn.

Aangezien mijn voorganger Plato-aanhaalt, kan ik er wel mee wegkomen om de songstructuur als een soort grot te karakteriseren. Het ontdekken van muziek die niet zo makkelijk in een couplet-refreinstructuur te vangen is, is dan als dan als het ware een soort ontsnapping uit die grot. Je ontdekt dan dat een muziekwereld zich aan u ontvouwt.

Wie was dat ook alweer die mijn berichten soms te pretentieus vond?

Ik weet het niet, maar zo'n persoon mag zich waarlijk meneer idioot noemen.

Dan zijn we het toch al over 1 kwestie eens.

Ik houd het graag praktisch:

Etta en de kunst van het karpervissen.

Aan de Waddenzee lijkt me dat een hele kunst - Reflect yourself!

Ware inzicht heren, dat is de volgende halte.

Overigens kenmerkt een kust zich tot twee kanten, anders was het geen kust. Dat is het Idee.
De ene kant heeft zout water, de andere kant vraagt om nader onderzoek. Zout kan het niet zijn, want er zwemmen karpers in.

Pluk die Karper.

Het vastleggen van muziek op albums is achterhaald? zo komt Brian Eno met een algoritme:
A New Year’s Gift From Brian Eno: A Growing Musical Garden - The New York Times - nytimes.com
Waarom ook steeds weer naar hetzelfde luisteren. Ik denk dat de app Reflection een stuk interessanter zal maken. Hij heeft dit al eerder gedaan, al is deze app (zie itunes) niet interactief schijnt het. Het is meer als een moestuintje, het is afwachten wat gebeurd.

Hoewel al weer bijna 40 jaar oud klinkt Brian's 'Ambient Music' nog lang niet belegen.

Voor mij het eerste essentiële album van 2017. Volgens Brian Eno zet zijn "ambient music" aan tot mentale activiteit, en is ze niet rustgevend bedoeld. Om je hoofd leeg te maken kun je beter intense soul of afrofunk draaien, zegt hij. Zie het interview met Eno dat vorige week woensdag in de Volkskrant was te lezen.

Ik ben het volstrekt met jou eens heartofsoul, dit plaatje is de eerste zonnestraal van 2017. Wie dit aan de kant schuift als 'oeverloos geneuzel' mist heel wat moois.

Hoe meer ik hem beluister, hoe mooier ik hem ga vinden.

Ik beluister deze muziek meestal 's avonds in mijn bed. Heb derhalve nog nooit het einde van Reflection bewust gehoord. Gisteravond dacht ik: Laat ik het eerste kwartier eens overslaan. Ik spoelde de muziek op mijn mp3-speler door (dat kan op mijn Sony Walkman alleen mèt geluid) en dat gaf me toch een interessant geluidseffect. Beslist de moeite van het proberen waard!

Hier Brian Eno: Reflection review – soothing, but sobering | Music | The Guardian - theguardian.com vind je een aardig artikel.

Elders heb ik ook gelezen dat Eno ook uitging van het loop-idee; dan zou je dus later kunnen instarten en dan alsnog de flow oppikken.

Mocht je daarin verder willen verdiepen kan ik je het werk van William Basinski aanraden William Basinski - The Disintegration Loops I (2002) - het aardige is als je via e_bay iets koopt; hij zelf de cd's voor je brandt, met een aardig bedankmailtje erbij

Ja, in wezen altijd zo geweest in Eno's ambientstukken. Ik meen dat Eno het zelf vergeleek met een stromende rivier: de rivier is altijd hetzelfde, ligt op dezelfde plaats, maar de trillingen en stromingen in het water vormen steeds kleine variaties. Music for Airports werkt ook vanuit die gedachte. Vanuit dat perspectief is het eigenlijk in meer of mindere mate een Zen-analogie.

alweer mooie oefenstof uit eno's pakket 'de kunst van het luisteren'. je moet er wat voor doen. dat loont.

Vaak is het juist muziek die mij uitdaagt- en waar ik dus veel moeite voor moet doen- die mij het langst bijblijft. Zo ook deze prachtige plaat van Eno.

Op mijn zware 100 watt versterker klinkt dit album onwijs heavy dreunend om de zoveel minuten, heerlijk, met op de achtergrond tonen die flinterdun de hoogte in schieten. Voor mij een super ontspannende plaat. Ik kan mezelf makkelijk in een trip krijgen, geen drugs bij nodig. Ik ga op de bank liggen en laat me meevoeren. Na 'n half uur val ik in slaap en hoor ik alleen nog de diepe dreunen bij vlagen. Brian moet je alleen ondergaan, met mensen erbij werkt het niet voor mij.