Focus - Focus II (1971)

Benadert de perfectie. Kant 1 is groots, met Hocus pocus (dat onbegrijpelijk fris blijft) en het prachtige Focus II als belangrijkste blikvangers, en kant 2 opent ook zeer sterk, maar vanaf minuut 9 (ik denk dat daar The bridge begint) komen er eerst een gitaarsolo en daarna een orgelsolo die allebei wat lang duren en bovendien plaatsvinden tegen een begeleiding met weinig variatie zodat er in mijn oren te weinig spannends gebeurt, en de enigszins obligate drumsolo houdt het geheel ook een beetje op, waardoor ik net geen 5* aan dit album kwijt kan. Neemt natuurlijk niet weg dat dit een geweldige plaat is – dat ik van mezelf moet verklaren waarom ik hier geen maximale waardering aan geef zegt eigenlijk al genoeg over de klasse van dit album.
        Net als het debuut klinkt deze Red Bullet-re-release uit 2001 prima, en daar gaat het natuurlijk om, maar qua boekje komt de luisteraar er wel èrg bekaaid af – er staat niet eens bij in welk jaar dit album oorspronkelijk verscheen, en terwijl op de achterkant van het doosje wel de juiste line-up staat vermeld (Thijs van Leer, Jan Akkerman, Cyril Havermans en Pierre van der Linden) staan in het boekje Van Leer, Akkerman, Bert Ruiter, David Kemper en Colin Allen als groepsbezetting. En jammer dat de explosieve Amerikaanse single-versie van Hocus pocus hier niet als bonustrack bij staat (wel aanwezig op Hocus Pocus – the best of Focus [1994] ).