The Outsiders - Close Up (1978)

The Outsiders - nee niet de Nederlandse - is het eerste project van Adrian Borland, en Close Up is een lekkere puntige en felle punkplaat die - met name in het slotnummer - al de sfeer van The Sound ademt. De sfeer van Jeopardy bedoel ik dan. Voor zover ik begrepen heb was Iggy Pop - toen nog de onbetwiste godfather of trash - een grote fan en heeft hij ook met The Outsiders opgetreden.

Leuke ontdekking - ik had hier nog nooit van gehoord - en nou maar eens het web op om te kijken of dit nog in vinylvorm te krijgen is. Voor de nieuwsgierigen zet ik hem wel shared

4*

Wist van het bestaan; nooit kunnen vinden; je "deelt" um dus met ons; wat moet ik dan doen om mee te kunnen delen?

In deze plaat is inderdaad al de sfeer van The Sound terug te horen, met name het heerlijke felle gitaarspel van Borland komt hier om de hoek kijken. Gek genoeg moest ik bij het beluisteren van deze plaat niet alleen aan The Sound denken, maar vooral aan Magazine. Bij bepaalde melodieën dacht ik bijvoorbeeld aan 'Burst'.

Is dit al gelukt Oldfart? Anders kun je hem vinden op soulseek, daar deel ik hem als mp3....

Ik wist eigenlijk niet dat Adrian Borland zo productief geweest. Ik dacht altijd Adrian is The Sound (met mede bandleden natuurlijk) en dat-ie circa 2 solo albums had gemaakt. Maar ik tel er nu iets van 22 reguliere albums en dan een heel veel eromheen. Maar al dat verzamelwerk is altijd voor de platenbazen. Ik luister pas 35 jaar intensief naar popmuziek. Maar er valt nog heel wat te ontdekken. Sorry, vrouw lief. Ik ben een beetje verslaafd....

Dit album klinkt lekker rauw. En de stem is hier duidelijk herkenbaar. Het is veel meer dan punk. Veel meer compositie dan de gemiddelde punkrocksong. Maar van die eenvoudige songs luister ik ook graag hoor.

Beide albums (ook de voorganger 'Calling On Youth') zijn zéér de moeite waard want hier hoor je het toen nog vernieuwende postpunk geluid al een beetje dat hij later met The Sound zou perfectioneren. Beide albums zijn weliswaar beïnvloed door The Doors en Iggy Pop & The Stooges maar achteraf gezien misschien wel baanbrekend geweest voor de latere postpunk scene. Het is onbegrijpelijk dat Adrian Borland hier nooit de erkenning voor heeft gekregen. Wat een geweldige gitarist was hij ook, zo niet een van de beste ooit.