The Shins - Heartworms (2017)

Eindelijk weer nieuw werk van The Shins. Dead Alive klonk al erg fijn en ook Name for You smaakt naar meer!

Ik kijk hier ook erg naar uit. So Now What is ook al te beluisteren.

En eind maart in Paradiso!!

Leuk, hier kijk ik ook naar uit. Port of Morrow vond ik hun minste album, dus hopelijk weten ze weer het niveau van alle andere albums te evenaren

Ik zag ook al de aankondiging in Paradiso inderdaad, misschien maar eens kijken of ik kaarten kan bemachtigen.

Ik ben niet meer zo van The Shins ten tijde van Port Of Morrow. Wincing The Night Away was een ware meesterwerk.

verschrikkelijke song, Drumcomputer is niet om aan te horen. Dat gaat niet de goede kant op.
van de vooruit gestuurde songs is alleen Dead Alive prettig.

Painting a Hole op Spotify. wel aardig....

Ik ben positief gestemd voor dit album. Alle nummers die tot nu toe te beluisteren zijn smaken naar meer. Gisterenavond is de tour begonnen (setlist) en er werden veel nieuwe nummers gespeeld als ook de klassiekers. Een goede balans. Jammer dat ik geen kaarten hebben kunnen krijgen voor Paradiso.

Mildenhall deed me niet zoveel, maar Painting a Hole klinkt dan weer meer dan prima.

Mildenhall is het nummer dat mij nieuwsgierig maakt naar dit album. Topper!

Episch.

Eerste luisterbeurt erop zitten, nu mentaal buiten adem. Dit is zonder twijfel de meest experimentele plaat dat ze tot nu toe hebben uitgebracht. Er komt behoorlijk veel op je af. Daarnaast begin ik een klein verband te zien tussen "Heartworms" en The Beatles - Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band (1967). Misschien zie ik spoken, maar ik heb er nochtans hetzelfde gevoel bij. Geweldige productie trouwens. Ook James Mercer bewijst opnieuw tot een van de betere zangers te behoren, ..wat een strot heeft die man!

Later volgt mijn uitgebreidere mening over deze perfecte pop plaat.

Dat nummer zou zo door Charlie Fink (Noah and the Whale) gezongen kunnen zijn.

Leuk nummer. Heeft een fijne plek in het "midden".

Zeggen jullie Wincing The Night Away nog wat of niet? Die tijden... Och man! Dat waren pas Shins tijden. Helaas nu niet meer in band vorm als toen.

En die haalde het weer niet bij het nog meesterwerkerige Oh, Inverted World en Chutes Too Narrow. Echt nog een stukje beter in mijn ogen. Dát waren pas tijden!

Chutes Too Narrow ook zeer leuk. Alleen vond ik Wincing The Night Away wat meer 'statig' klinken. Sterker en minder luchtig geproduceerd denk.

Deze bijvoorbeeld.

Laten we ons maar eens focussen op deze nieuwe die ik sowieso een kans ga geven, al vrees ik idd. dat de gouden tijden achter ons liggen...

Edit: Painting A Hole bevalt me helaas al niet. Te hysterisch naar Shins-begrippen.

Nog niemand die iets over de afschuwelijke hoes heeft gezegd?

Ja...dat ie kewl is.

Ja dat die van Alt-J - Relaxer mooier is

Wat betreft songs en sfeer is Chutes Too Narrow de absolute topper. De latere Shins klonken ze me altijd te bedacht en qua songniveau evenaarden ze slechts sporadisch dat niveau.
Ik verwacht ook niet veel van deze.
Dead Alive klinkt alsof ik em al eerder gehoord heb, alleen dan wat gladder geproduceerd.

Wat een heerlijk nieuw album van een van mijn favoriete indiebandjes!

Kort gezegd heeft vrijwel elk nummer wel recht om een albumtrack te zijn, al zijn Fantasy Island, Half a Million en Cherry Heart de mindere broeders. De laatste had beter kunnen zijn zonder die overbodige bliepjes-meuk.

Beste nummers: The Fear en Heartworms. Al mogen we ook niet klagen over So Now What, Mildenhall en Name for You. Painting a Hole vind ik niet goed op dit album passen, maar is an sich best een goed nummer.

Flink beter dan Port of Morrow, maar wel een stukje minder dan de 3 albums daarvoor. 4*

Overzichtelijk album.
Nummer 1 t/m 7 zijn voor voor mij onder de maat, met net iets te veel goedkoop klinkende country deuntjes.
Maar nummer 8 t/m 11 zijn erg fijn. Daar irriteren de syth en koortjes niet en horen we het bekende prettige geluid van theShins.
Beetje mager is het wel, hoewel ik het nog een paar keer zal proberen, het beter te zinden.

De muziek kan in ieder geval nooit lelijker zijn dan de hoes. Maar als ik country hoor dan haak ik snel af. Veel plezier ermee lieve luistervrienden!

Port of Morrow was iets te veilig en veel te vlak, maar op Heartworms revancheert James Mercer zich op voortreffelijke wijze! Die refreintjes, die coupletjes, zalig gewoon! *smelt weer* De tijden van hun eerste drie platen herleven!

Wel echt een compleet andere sound Arthur. Ik vind Dead Alive tot nu toe de fijnste omdat je daar wel de sound van the shins eerdere platen terug hoort, maar geëvolueerd. Bij de andere nummers is het echt iets heel anders. Name for you en heartworms hoor je ook wel echt the shins in terug.

Je zou het variatie kunnen noemen, maar na 1 luisterbeurt vind ik het ook alle kanten op schieten. Name for you is echt een popliedje. Mildenhall neigt naar county en op andere nummers hoor je weer elektro/synth invloeden terug. Op het eerste gehoor weet ik niet zo goed wat ik ervan moet vinden en hadden ze in mijn optiek beter richting kunnen kiezen.

Maar goed, ik ga hem nog vaker beluisteren

Trouwens: dead alive en painting a hole hoor ik weer iets terug van een trend van de laatste tijd. Ik vind die 2 nummertjes voor the shins begrippen redelijk stoer (sexyen zwoel is misschien te veel gezegd). Die trend hoor je ook terug op de laatste platen arctic Monkeys en The Veils. Ik heb wel het idee dat ze met deze nummertjes een poging hebben gedaan wat mee te liften op deze trend.

Definitief afgehaakt bij The Shins. Het niveau van de eerste twee (puntige gitaar) albums zal nooit meer geëvenaard, laat staan overtroffen worden. Jammer.

Een echte topper gaat dit album nooit voor mij worden denk ik. Maar tot nu toe blijft ie wel groeien en begin ik steeds meer liedjes te waarderen. Favorieten tot nu toe zijn Mildenhall, Fantasy Island en Dead Alive. Daartegenover staan de vreselijke tracks Rubber Ballz en Half a Million, wat doen die in hemelsnaam op dit album?

Inmiddels nog een keertje beluisterd en de rek lijkt er toch wel uit. Ik kan hier niet meer dan 3 sterren voor geven en dat is een grote teleurstelling van een van mijn favoriete indiebandjes.