Jon Lucien - I Am Now (1970)

dankzij user Cervantes ontdekt. Daarvoor bedankt, hij tipte opvolger Rashida die ik best mooi vind maar deze overtreft die voor mij met gemak. Ik begin altijd eerst met een debuut voor ik later werk ga beluisteren en wat is dit mooi zeg!! Soort crooner op braziliaanse ritmes. Jazzpop staat erbij RYM. Maar eigenlijk is er geen genre aan vast te zetten. Misschien was de cover My Cherie Amour van stevie wonder niet nodig maar wel heel eigen gemaakt. Alles rijkelijk gesaust met heel veel strijkers waar ik niet vies van ben maar ook soms ingetogen als bij The Shadow of Your Smile.
Dus wat je smaak ook is dit gaat er op zeker doorheen, aanrader!!! LuraaERodynamICPoles ApartErwin

Hij had zijn raam wel even mogen wassen...

Op visite bij Tina Turner misschien?

muziekobsessie: thanks, eerder deze week al beluisterd, en, net als bij 'Rashida' eerder, nog niet helemaal overtuigd. Beetje onevenwichtig. Maar ga deze later op de avond nog eens beluisteren.

Kruising tussen Nina Simone, Terry Callier, James Bond en Scott Walker.
Wordt echt bij elke draaibeurt beter. `I am now` is echt bloedmooi!!! Ik ben wel overtuigd Poles.

Samen met ook echt een prachtig ontdekking van heb ik jouw daar Mac Davis - Song Painter (1970) uit de onuitputtelijke bron van vergeten beauties!!
Waar het origineel van In the ghetto die van Elvis doet verbleken!!

Leuk toch dat het nooit ophoudt vergeten pracht te ontdekken. Ze blijven maar komen meestal toch tussen 1967 en 1971. Een tijd waar heel veel over het hoofd is gezien omdat het meestal niet in een genrehokje past. Alan James Eastwood - Seeds... (1971) dat is er ook zo een of deze Mike Hurst - Home (1970) nergens te plaatsen.

Eens. Vooral Nina Simone komt bij me naar boven en dat hen ik bij Rashida helemaal niet.

Net de lp beluisterd en ineens kwam A Time for Us binnen zeg. Wat een geweldig album is dit toch, ondanks het grote aantal covers.