Mastodon - Emperor of Sand (2017)

oceanvolta te gek dank je wel...

Prachtige vinylversie op de kop kunnen tikken, terug effe wennen aan de sound (net zoals Crack The Skye, The Hunter & Once More 'Round The Sun) maar een aangename plaat terug (de tijden van Leviathan & Blood Mountain komen nooit meer terug natuurlijk)

Nee heel veel bands worden een dagje ouder en vaak merk je ook aan hun muziek..
Ze worden wat milder zoals bijvoorbeeld de Baroness, Marilyn Manson, Deftones, en Mastodon...
Mijn plaat verkoper zegt, dat ze daar door altijd veel fans door verliezen maar ik geloof daar niet zo in..
Ik haal hem morgen toch wel.

In de Death metal, Black metal, en Trash metal hoek zal een mildere klinkende band ook wel meer een taboe zijn.. Die ragen door tot ze er bij neer vallen.

Voor mij is Mastodon altijd wel goed genoeg om het nieuwe album meteen aan te schaffen, maar razend enthousiast werd ik er tot hiertoe nooit van. Misschien dat Emperor of Sand daar verandering in brengt.

Het is een interessant album geworden maar ik vind de begin nummers wat zwak...
Maar kwalitatief gezien vind ik de hele schijf wel goed en heeft het zeker diepgang..
Dit ga ik nog heel vaak luisteren voor ik mijn oordeel geef...

Opmerkelijk dat je wel gelijk een 4.5 geeft...

Dat bericht heb ik geschreven voordat ik het album beluisterd had. De 4,5* heb ik natuurlijk na beluistering gegeven. Conclusie ligt voor de hand lijkt me.

Wat een meesterlijke gitarist is Brent Hinds toch. Los van dat de band op dit album hun vocalen nóg meer op hun plaats laten vallen, vind ik dit qua gitaarsolos het definitieve werkstuk van Hinds tot dusver. Zo ontzettend veel noten vaak, maar het verhaal dat hij ermee wil vertellen komt luid en duidelijk over. Zo onstuimig gespeeld ook, maar de melodische lijn blijft altijd in zicht. Fantastisch.

Het zonnetje schijnt. Een mooi moment om deze zwaarlijvige band zonder "t" eens uit te proberen. Deze metal muziek klinkt in elk geval vrolijk. Wellicht wel een beetje "t" allemaal?

We gaan het beleven...

Alicia, drie van de bandleden kregen in hun onmiddellijke omgeving met kanker te maken en dat vormt het thema van dit album. Show Yourself is melodieus maar in zijn geheel is het album niet bepaald vrolijk. Al is het zeker niet zwaarmoedig of deprimerend geworden.

Ik vind dat Mastodon zichzelf overtreft met Emperor of Sand. De nummers hebben veel diepgang en zijn avontuurlijk opgebouwd zonder verlies aan focus. De productie is helder en heavy.

Rolling Stone: Mastodon on Real-Life Tragedies That Inspired Harrowing New LP

Wat levert Mastodon met deze plaat weer een topper af! Werkelijk alles lijkt te kloppen op dit album en met name vocaal is er weer een groeispurt gemaakt. Misschien wel het beste album van de band tot nu toe....

ja precies dit..
De zang komt beter uit de verf en staat meer voorop..
Met veel diepgang en erg technisch..

Lekker energiek! Minder rock 'n roll en psychedelic dan de vorige plaat. Eerste indrukken zijn erg goed. Het concept vind ik ook erg interessant.

Mastodon levert met Emperor of Sand gewoon weer een topplaat af. The Hunter sloeg iets te ver door in poppy territorium, dit werd op Once More 'Round the Sun weer ruimschoots goed gemaakt en deze is nog een stap verder in de goede richting. Deze doet me eigenlijk best wel denken aan Blood Mountain, maar dan met de verworven catchy songschrijf-skills van de laatste paar jaren. Die plaat kronkelt alle kanten op binnen zijn composities met tomeloze energie (wat ik trouwens heerlijk vind), bij Emperor of Sand gebeurt er ook ontzettend veel, maar het staat echt in dienst van het grote geheel met beheersing, het is een ontzettend gebalanceerd werk. Ik heb vooral het gevoel dat dit het meest melancholische werk van de band is, maar dat is gezien het thema van de plaat misschien niet zo verwonderlijk. Meerdere luisterbeurten zullen de beoordeling uitwijzen, ik twijfel tussen 4* en 4.5*.

Show yourself vind ik écht slecht, ik hoop dat dit het enige smetje is op het album.

The Hunter was mijn eerste Mastodon. De vorige heb ik overgeslagen, maar dit album smaakt naar meer.

Lekkere groove in de nummers en fijne zang...4****

Echt een goeie Mastodon dit; Andromeda en Scorpion Breath vind ik wat minder, maar verder allemaal schoten in de roos. Er wordt wat minder geknald dan vroeger, maar met zulk songmateriaal maakt me dat niet zoveel uit. Na Leviathan en Crack The Skye komt deze toch wel....ok, náást Blood Mountain.

Toch maar een halfje erbij. Het is toch wel een echte groeier gebleken. Ik begin zelfs Show Yourself te waarderen..

Had me tot op heden nooit zo verdiept in deze band. Afgaande op dit album lijkt dat een beetje dom te zijn Geweldig album vind ik dit tot dusver. Divers door de verschillende zangers en stijlen. Goeie productie ook. Ik geloof dat ik maar eens aan een inhaalslag moet beginnen

Ken maar weinig van het genre eigenlijk, maar mij lijkt het dat Mastodon met dit album nogmaals bevestigt dat ze momenteel veruit de meest relevante (mainstream) metalband zijn.

Als je van af het begin begint dan kom je er achter dat deze Mastodon uitstekend is. Maar ook hoe hard en agressief ze vroeger speelden!. En dat is precies waar de schoen wringt bij de Mastodon fan van het eerste uur.. Ik word dan wel ouder maar ik wil nog steeds dat ze eigenlijk zo hard en bruut mogelijk te keer gaan. Ik vind dat moeilijk om los te laten..

Deze bijvoorbeeld:

Mastodon - The Wolf Is Loose (Lyrics) - YouTube

Bedankt voor de tip!
Dat nummer (The wolf is loose) klinkt inderdaad behoorlijk heftig. Niks mis mee!

Exact. Remission blijft mijn grote favoriet, Leviathan hinkt net achterop. Ijzersterke platen. Maar bij deze band hoor ik de progressie wel graag, al hebben ze nooit meer aan het oude niveau kunnen tippen.

Wat prima is. Maar voorstellen dat dit algemeen geldend is voor 'de Mastodon fan van het eerste uur' gaat natuurlijk niet op.

Jaguar God is wel echt een machtig nummer!

Kronos nee dat geld niet voor iedereen, maar ik kan me heel goed voorstellen dat mensen dat gevoel wel hebben... Maar we hebben al heel wat harde en brute platen van Mastodon mogen beleven en dat is al een mooi geschenk..

Dit is wel even wennen voor iemand die niet veel metal luistert. Ik heb wel veel naar hun track The Wolf Is Loose geluisterd, maar zo'n heel album is toch wel even een muur van geluid waar ik eerst doorheen moet breken. Maar als het stof is neergedaald, blijken er toch aardig wat lekkere tracks tevoorschijn te komen. Zoals hierboven al meerdere malen is aangegeven, het is vaak vrij catchy. Verrassend, had ik vantevoren niet verwacht. Voor nu een dikke voldoende (EDIT: maak daar maar een dikke 4 sterren van!), maar er zit nog wel rek in denk ik.

Juist 1 van de beste tracks op dit album.

Roots Remain daar zit een (kolkende) vroege explosie in...
Ik weet zeker dat we dit nummer live gaan horen binnenkort in Utrecht..
Ik kijk daar nu al naar uit..

Hun beste werk sinds crack the Skye en ik vindt deze beter als Blood Mountain. De tweede helft is het beste van het album op de eerste helft zingt de drummer net iets te vaak naar mijn mening.

Brent Hinds levert zijn beste solowerk af op dit album.