Mastodon - Emperor of Sand (2017)

Fijne band. Met het vroege werk kan ik niet zo veel, maar vanaf Crack The Skye is bij mij het kwartje gevallen. Ook dit album staat weer vol met heerlijk meeslepende rock/ metalsongs, voorzien van een vette groove. Het album bevat geen missers; zelfs het poppy, Queens Of The Stone Age-achtige Show Yourself vind ik een prima track. Het beste wordt voor het laatst bewaard. Het lange Jaguar God is een beest van een afsluiter.

Wat levert Mastodon met deze plaat weer een topper af! Werkelijk alles lijkt te kloppen op dit album en met name vocaal is er weer een groeispurt gemaakt. Misschien wel het beste album van de band tot nu toe....

Weer een beetje terug bij af eigenlijk. Vooral bij The Hunter heeft Mastodon eindelijk eens wat lekkere riffs uit de mouw geschud en nu gaan ze weer terug op de progrocktour die we al bij Crack The Skye hoorden in combinatie met makkelijk in het gehoor liggende poprock. Met Show Yourself hoor ik zelfs een poging om de hitparade te bestormen. Emperor of Sand doet daarom vaak denken aan de jaren negentig. Althans, de rock en metal die in die jaren populair waren bij het grote publiek. Daarmee speelt Mastodon in op mijn nostalgische gevoelens, maar de vonk springt niet over. Dat doet het ook niet op de klassieke progrockstukken, zoals op Jaguar God. De hele mix doet me weinig en daardoor valt een punt dat ik eerder noemde weer op, zoals de zang. Vooral de stem van Breng Hinds (als ik het goed opgezocht heb) is foeilelijk. De andere heren kan ik inmiddels beter hebben, maar nachtegaaltjes zullen ze nooit worden. Mastodon doet een prima poging om modern, toegankelijk en uitdagend te zijn, maar mijn kopje thee is het niet.

Tussenstand:
1. The Hunter
2. Once More 'Round the Sun
3. Blood Mountain
4. Leviathan
5. Emperor of Sand
6. Crack The Skye
7. Remission
8. Lifesblood

Ik kom er gewoon niet in bij dit album. Ik hoor dat het goed is, maar de nummers beklijven gewoon niet? Jaguar God is het enige moment dat ik wel opveer, want dit nummer begint lekker psychedelisch en klinkt daarmee toch net wat anders dan de rest van het materiaal. Het is echt wel goed, maar na de vorige twee albums waar de nummers echt allemaal herkenbaar waren, is het dit keer gewoon moeilijk om echt enthousiast te worden.

Tussenstand:
1. The Hunter
2. Once More 'Round The Sun
3. Leviathan
4. Blood Mountain
5. Crack The Skye
6. Emperor Of Sand
7. Remission
8. Lifesblood