Within Temptation - The Heart of Everything (2007)

Omdat ik de cd niet heb en niet alle nummers ken vind ik stemmen niet 100% eerlijk, maar geef toch graag even mijn mening over de nummers die ik wel ken.
De nummers die ik ken vind ik wat krachtiger overkomen dan bij The Silent Force. Neem bijvoorbeeld een nummer als The Cross, dat rockt gewoon lekker! What Have I Done is misschien een wat simpel nummer, maar ook lekker om mee te bléren!
Forgiven is mijn favoriet, echt een mooi nummer.

Kleine verbetering dus t.o.v. The Silenct Force die ik al 3,5 sterren gaf.
Het eerste album "Enter" blijft mijn favoriet!

Don’t shoot me for sayin’, maar ik vind de formule bij dit album een beetje uitgewerkt. Het been there, done that gevoel bekruipt me een beetje, eerlijk gezegd. Dit album vertoont op bepaalde punten dan ook raakvlakken met ‘The silent force’, maar weet over de gehele linie het niveau van dat album niet te evenaren. Wederom is de leadsingle (ook) van dit album ‘What have you done?’ een erg sterk nummer (ook deze lange uitgesponnen versie), maar het overige materiaal op dit album laat de wensen over.
Een nummer als ‘The howling’ bijvoorbeeld vind ik tekstueel erg zwak en nietszeggend. Ik vind sowieso dat vlagen van een scherpe pen ontbreken bij veel nummers. Qua arrangementen vind ik het ook niet je-van-het. Het moet toch een soort van symfonische rock voorstellen, maar dat komt niet altijd even goed uit de verf als je het mij vraagt. Integendeel zelfs!
Nummers die ik bereken tot de hoogtepunten zijn naast de eerdergenoemde leadsingle, nummers als ‘Our solemn hour’ met de mooie Latijnse (?) zinnen die verwerkt zijn in het liedje, maar ook ‘Hand of sorrow’, ‘All I need’ en ‘The heart of everything’ al bevalt me haar kleurklank bij het laatstgenoemde nummer in/tijdens de coupletten wat minder. De overige stukken variëren van aardig tot matig. Ik heb dit album dan ook niet heel veel beluisterd, in tegenstelling tot de twee albums die ze hiervoor uitbrachten. Ondanks m’n kritieken zit er wel een voldoende in voor dit album, want dat verdient dit album wel, al is het geen ruime voldoende.
Ik kijk in ieder geval wel uit naar ‘The unforgiving’, die gepland staat voor een release in maart dit jaar. Ik hoop dat ze zich met dat album weer een beetje weten te hervatten met kwalitatief betere nummers.

1. The Howling (3.5): Goed nummer en het steekt mooi af bij de andere nummers op de plaat, maar je hoort duidelijk dat het vreselijk is ge-edit; bij vlagen klinkt het geluid, met name de instrumenten, erg kunstmatig en dat vind ik heel jammer.

2. What Have You Done (4.0): Erg goed nummer. Het is misschien niet zo ‘bijzonder’ als sommige andere nummers op de plaat (het is echt iets dat je ‘verwacht’), maar desondanks vind ik het heerlijk catchy en kan ik er nog altijd geen genoeg van krijgen.

3. Frozen (3.0): Dit is typisch zo’n nummer dat ik op zich best aardig vind, maar die ik toch stiekem wel eens oversla als de cd opstaat. Het lied is aan de ene kant een soort ballad, maar probeert ook ‘knallend’ te zijn, zonder dat het daadwerkelijk knalt. Ik vind de versie op het album ‘An Acoustic Night at the Theatre’ van dit nummer veeeeel en veel mooier; dat rustige past veel beter bij het nummer.

4. Our Solemn Hour (5.0): Het beste uptempo nummer van de cd, vind ik. Een schitterende intro en alles wat volgt, is ook zeer sterk. De coupletten sluiten erg mooi aan op de refreinen. Bij elke keer ‘Sanctus Espiritus’ krijg ik een soort adrenalinestoot en de finale van het nummer is fantastisch.

5. The Heart of Everything (3.0): Damn, wat klinkt Sharon hier slecht in de coupletten! Ik vind haar stem heel mooi als ze wat rauwer zingt, maar dit is veel te veel van het goede. In de refreinen klinkt ze bijvoorbeeld ook wat rauwer dan in de meeste nummers, en daarin vind ik haar stem wel fantastisch. Jammer, want dit verpest het, op zich zeer sterke, nummer een beetje voor me.

6. Hand of Sorrow (4.5): Prachtige intro; het begint heel rustig en sprookjesachtig en dan ineens BAM. Ik vind het een heerlijk nummer; het vliegt aan je voorbij, terwijl het nummer niet eens zo heel erg kort is. Het is allemaal wat minder ‘heavy’ na nummers als Our Solemn Hour en The Heart of Everything en dat bevalt me wel.

7. The Cross (5.0): Wat een prachtig melodietje bij de intro! Dat ah ah ah ertussendoor vind ik onnodig, maar op zich niet heel erg storend; op een gegeven moment wen je daar wel aan. De coupletten en refreinen zijn erg goed. Sharon klinkt hier wat klassieker en gepolijster dan op de meeste nummers van dit album, en dat vind ik een erg welkome afwisseling. Er hangt een soort mysterieus en suspense-achtig sfeertje over dit nummer en dat bevalt me erg goed.

8. Final Destination (3.5): Het begin vind ik erg mooi en apart. De rest van het nummer vind ik ook zeer geslaagd en ik vind de positie op het album ook erg goed; het vormt een mooi contrast met het vorige nummer waarin Sharon wat ‘klassieker’ zingt. Het past heel erg mooi bij de andere nummers op dit album, maar afzonderlijk vind ik het toch niet een van hun beste.

9. All I Need (4.5): Ik vind het een prachtig nummer; het begint heel rustig en wordt steeds bombastischer tegen het einde aan. Echt een nummer waar je telkens weer kippenvel van krijgt. Ook de tekst van het nummer vind ik heel mooi, zeker in combinatie met de melodie.

10. The Truth Beneath the Rose (5.0): Weer een heerlijk lang nummer van Within Temptation; ik vind hun heel lange nummers altijd erg mooi, vooral de combinatie van een heel mooie lange intro, een rustig begin dat opbouwt naar een knallende finale en als afsluiter een prachtig instrumentaal stukje. Dit nummer is typisch zo’n nummer en ik vind het heerlijk, en ik miste het ook al een beetje op deze cd.

11. Forgiven (5.0): Wat mij betreft de mooiste ballad van Within Temptation. Erg ondergewaardeerd nummer; prachtige tekst en melodie en ik krijg er elke keer weer kippenvel van.



Toch wel jammer dat ze de meest commerciële (wat ik overigens niet als een negatief woord ervaar) nummers op single hebben uitgebracht, want ik vind nummers als Our Solemn Hour, The Cross en The Truth Beneath the Rose echt beduidend beter dan Frozen en What Have You Done. Ik snap het wel, want natuurlijk kies je de nummers die bij het grootste deel van het publiek aan zullen slaan, maar ik vind het wel jammer en dan met name omdat het een heel ander beeld van de cd geeft. Voordat ik deze cd aanschafte (inmiddels al wel een tijd geleden), kende ik alleen nog maar de singles en ik had verwacht dat de cd vol zou staan met dit soort liedjes, maar ik zie duidelijk veel verschil tussen de singles en de overige liedjes. De overige albumliedjes zijn een stuk ‘experimenteler’ en die nummers vind ik over het algemeen een stuk beter en verrassender.

Within Temptation is al jaren een van de beste muzikale exportproducten van Nederland. Ik gun het ze van harte, maar ik vind de houdbaarheidsdatum van hun muziek toch beperkt. Zo ook op "The Heart of Everything". Het is absoluut niet slecht, zo ver wil ik zeker niet gaan, maar halverwege de plaat krijg ik toch echt gevoel dat ik het al een keer eerder heb gehoord en lijkt het te verzanden in een herhalingsoefening. Ook het theatrale karakter gaat me tegenstaan. Het zal ongetwijfeld bij het genre horen, maar ik vind het weinig toegevoegde waarde hebben. Live is het een spektakel, en het is zeker geen slechte band, maar uiteindelijk is "The Heart of Everything" gewoonweg niet boeiend genoeg.

Voor mij het hoogtepunt uit de WT-catalogus : wat steviger en minder in de orkestraties en koren verzuipend dan de voorganger, een mooie volle produktie en bijna alleen maar sterke composities, met als hoogtepunten de meeslepende opener, Our solemn hour (met het effectieve gebruik van de Latijnse woorden als "slagzin") en het prachtige refrein van Hand of sorrow. Prima plaat.

Heerlijk album, en dat dat van Nederlandse makelij...
De stem van Den Adel is een rotsvast baken, retestrak begeleid door haar band.
De bij mij al bekende single van dit album is What Have You Done. Een heerlijk rocknummer, waarvan ik de extended version iets meer vind passen. Goed gastoptreden ook van Caputo.
Het vorige album dat ik luisterde was Mother Earth, en ten opzichte daarvan valt op dat ik op dit album alle songs wel goed vind ( de een meer dan de ander ), echt slechte nummers zijn niet te ontdekken.
Met name het eerste stuk is sterk, met naast What Have You Done het heerlijke Frozen, Hand of Sorrow en Our Solemn Hour ( die Latijnse teksten, dat koor; fantastisch ). The Cross, the Final Destination en The Truth Beneath the Rose vind ik minder; inhoudelijk vind ik deze nummers minder interessant, en niet bijzonder om te beluisteren. Met de balladachtige songs All I Need en het mooie Forgiven herpakt dit album zich goed.
Het massale symfonische geluid in veel nummers doet het erg goed bij mij, heb enorm genoten van dit album.
Voorlopig een ruime 4*, maar die score is voor ophoging vatbaar

Stap vooruit na The Silent Force. Wat meer vuur, zij het nog steeds met mate. Maar zoals vaker weet Within Temptation het goede niveau geen album lang vast te houden.

Met The Howling en What Have You Done opent deze plaat zomaar met twee van de betere WT-nummers. De overtuiging spat van beide songs af. De nummers daarna zijn ook nog goed, al is het titelnummer al een twijfelgeval. In potentie een zeer sterke track maar iets te traag, komt niet lekker los.

Bijna ongemerkt glijdt het niveau steeds iets verder af met Final Destination en All I Need als echt zwakke songs. Truth Beneath the Rose lijkt een poging om een soort Nightwish-achtige epic te maken, maar komt niet echt uit de verf. Afsluiter Forgiven is de enige min of meer geslaagde ballad op dit album.

Een ruime voldoende dankzij een fenomenaal begin en een overwegend sterke eerste helft. Maar het is jammer dat Within Temptation het zo moeilijk vindt een hoog niveau een album lang vol te houden.