John Cougar Mellencamp - Scarecrow (1985)

Wat ? Pas 25 stemmen voor deze prachtplaat ?
Onvoorstelbaar, want deze plaat is vele malen beter dan welke Bruce Springsteen release dan ook, om maar eens wat te noemen.

Waarschijnlijk totaal onbekend bij de Nederlandse muzieklefhebber.

Inderdaad briljant gezegd luister ook naar het album John Mellencamp en zijn nieuwste Life, Death, Love and Freedom.

Deze laatste is een prachtig juweel van een album geworden!

Op zoek naar nog meer medestanders.

Ik ben dit album zeker niet vergeten.
John Cougar mellencamp is een onterecht onderschat artiest in Europa.
Ik moet wel eerlijk bekennen dat ik 'm de laatste jaren uit het oog ben verloren.
Dit is zeker 1 van zijn betere platen.Lekkere rock met vleugjes Country en folk en met een bepaalde plattelandssfeer.
De plaat is constant en heeft een lekker tempo.
The Lonesome Jubliee is ook zo'n heerlijk album. Ik meen dat die plaat na deze kwam.
Goed dat er mensen zijn die deze oprechte muzikant nog waarderen.

Dat zouden er meer moeten worden, dus help John de Musicmeterlijsten in.

Wat was hij weer goed gisteren tijdens het concert voor Obama (samen met Springsteen en Pete Seeger eigenlijk ook de enige niet vreselijke artiest).

"Scarecrow" is één van mijn favoriete albums van de jaren tachtig. De teksten zijn op het niveau van Springsteen's beste werk, en Mellencamp's stem is zoals altijd geweldig. Misschien is het laatste nummer, 'The Kind Of Fella I Am', wat minder - maar de bijdrage van levende legende Ry Cooder op dat nummer maakt erg veel goed.

? ? ?

Schitterend nummer , één van mijn favorieten hier op deze plaat.
Luister eens naar de tekst, heerlijk gewoon !

Voor mij staan de iets minder goede nummers juist aan het begin, en wordt ie steeds beter naarmate je verder en verder op het album komt......

Waarom John Mellencamp zo onbekend is in NL; denk dat het komt omdat hij maar enkele hits heeft gehad.

Maar beste mensen, kijk eens verder dan je neus (= in dit geval hitparade) lang is, en geef hem een kans.

Hopla, halve ster erbij, voor een zwaar onderschat artiest hier op MuMe.

Hou je van folkrock zonder poespas, kies dan eens voor JM !





Vooruit, jij ook je zin gekregen

40 stemmen....?

hoezo ondergewaardeerd

Het gaat steeds beter, het wordt tijd dat zijn nieuwe album uit komt.

Idd, ja.

Ik snap niet hoe dat komt.

Zoals ik in mijn vorige bericht al schreef : nauwelijks hits in NL gehad. En het is geen patsende, mediageile, van de daken af schreeuwend persoon. Dus moet ie het van zijn muziek hebben. En dat is wat mij betreft ook waar het om gaat.

En zeker op dit album !

F-A-N-T-A-S-T-I-S-C-H-E P-L-A-A-T ! ! !

Was hij met Uh-huh (ook de moeite waard) al op de goede weg, met Scarecrow werd hij in een klap een ster en wereldwijd in een keer terecht serieus genomen. Rechttoe rechtaan rock zoals alleen Mellencamp met zijn perfecte rock and roll stem kan. Hier nog niet met accordeon en viool. Dit is de opstap naar de Lonesome Jubilee die bijna ongeevenaard is in de jaren 80. Ik word alleen een beetje moe van die Springsteen vergelijkingen. Beiden zijn in mijn ogen totaal verschillend en beiden zijn vooral verschrikkelijk goed. Dat kan toch ook?

Geweldig maar helaas ondergewaardeerd album van Springsteens muzikale neefje. De nummers zijn schitterend en bezitten een soort nostalgische sfeer die mij ten zeerste smaakt. Absolute favorieten hier zijn Rain On The Scarecrow en Smalltown.

Dit album behoort zeker tot zijn beter werk. Bijna ieder nummer is goed heel goed en zelfs super. John bewees met deze lp/cd dat hij tot de top van eredevisie behoort. En dat blijft hij overgens doen. En dat hij in nederland/europa minder bekend is zou mij verder worst wezen. Een klasse cd kopen die hap

Inderdaad. Zeker in zijn vroegere periode, zoals op deze plaat. Ik heb al meerdere platen van de man beluisterd, maar deze is pas de tweede die ik echt intensief ga beluisteren, na 'No Better Than This'. Op deze plaat klinkt hij gewoon een stuk jonger, maar niet per sé beter, vind ik.

Dat heb ik natuurlijk nooit gesteld, maar je hebt wel gelijk. Toch heeft de vroegere periode mijn voorkeur. Ik kan niet meteen onder woorden brengen waarom, maar deze vroege periode van hem heeft iets magisch dat ik niet terugvind in zijn recentere(ook uitstekende) werk.

John Mellencamp is een artiest met een volgens sommigen indrukwekkend, doch jammer genoeg veel te onbekend oeuvre. Ik durf daar wel in mee te gaan. Mellencamp doet immers niets fundamenteel anders dan bijvoorbeeld een Bruce Springsteen, en qua stem komt hij ook wel eens in de buurt van The Boss.

Dit album is er eentje met twee gezichten, vind ik. Enerzijds heb je de hoorbaar aanwezige klasse die Mellencamp uitstraalt, en zich uit in songs zoals 'Small Town', 'Between A Laugh And A Tear' en 'Rain On A Scarecrow'. Anderzijds heb je de simpele ziel, met zijn meer rechtoe-rechtaanliedjes, zoals 'The Face Of The Nation'. Dat pakt niet altijd even goed uit, er staan wel enkele minder sterke nummers op 'Scarecrow'. Daarbij denk ik vooral aan 'R.O.C.K. In The U.S.A.' en 'Rumbleseat'.

Het gitaarspel van Mellencamp is nooit moeilijk, maar meestal wel efficiënt. Enkele keren slaagt Mellencamp er zelfs in om mij echt te raken, zoals Springsteen dat kan. Het verschil tussen beide heren is dat het Springsteen een pak meer lukt om me te raken. Geen schande voor John Mellencamp, die gewoon een erg goede artiest is, die z'n vak kent, en naar mijn mening nu op een even hoog niveau staat als toen. 'No Better Than This', zijn laatste plaat (uit 2010) bestaat immers voor het merendeel uit erg mooie, ontroerende dan weer betoverende songs.

'Scarecrow' is een zomerplaat. In het zonnetje genieten van deze plaat levert voor mij gegarandeerd een meerwaarde. Voor wie kennis wil maken met John Mellencamp is dit volgens mij een geschikte plaat om mee van start te gaan. Is het niet, ArthurDZ?

3,5 sterren

Zeker, hoewel mijn kennismaking American Fool was, mede door het nummer Jack & Diane, dat ik nog steeds zijn beste vind. Alhoewel Rain On The Scarecrow en Smalltown van dit album ook geweldig goed zijn.

Fijne review AOVV

Ik vind Uh-huh een betere plaat om mee te beginnen, de voorganger van Scarecrow. Dat is nl. de eerste artistiek verantwoorde plaat van Mellencamp met o.a het legendarische Pink Houses. Uh-huh werd in 14 dagen geschreven, opgenomen en uitgebracht. Voor het eerst benaderde hij het niveau van de Boss om hem vervolgens met Scarecrow voor de rest van zijn carriere achter zich te laten. Voor Scarecrow nam hij iets meer tijd en dat is te merken. Een veel meer uitgebalanceerd album. Hij berijdt vele stokpaardjes. Liefde voor het land, zijn afkomst. Wel opvallend dat AOW dit een zomerplaat vindt, ik draai hem vooral in de herfst. Maar bij 30 graden vind ik het ook prima hoor. Alleen de uitdrukking "Geen schande voor John Mellencamp" daar ga ik niet mee accoord. Het is sinds deze Scarecrow geen schande meer voor de Boss om in de schaduw van Mellencamp te staan. Vooral de laatste 3 CD's laten zien dat Mellencamp zich nog steeds andere stijlen aandurft en dit koppelt aan pure kwaliteit en beleving. Daar waar Bruce na Nebraska alleen met Ghost of Tom Joad nog opzien baarde en voor de rest alleen maar gemiddelde mainstream platen maakte. Bruce was de man van eind jaren 70 begin 80, daarna tot heden is het Mellencamp wat in huize Hendrik de klok slaat.

Nog steeds een erg mooie plaat waarbij het fantastische openingsnummer meteen de toon zet.Dat hoge nivo wordt daarna moeiteloos vastgehouden in nog eens tien rock songs waarin Mellencamp ook tekstueel indruk maakt.Verder nog een compliment voor producer Don Gehman (ook verantwoordelijk voor R.E.M's Life rich pageant) die een krachtig en ruimtelijk geluid neerzet.

Alleen maar goeie nummers. Wat een album!

In mijn ogen zijn beste. Hier klinkt hij het urgentst. Zal wellicht ook door de uitstekende productie komen maar opvolger The Lonesome Jubilee vind ik een stuk slapper klinken. Ik kan me grotendeels vinden in de beschrijving van AOVV al vind ik het ook niet perse een zomerplaat. In ieder geval wel een uitstekende plaat en wat mij betreft een regelrechte (vergeten) klassieker.

Inderdaad een geweldig album, heel veel gedraaid. Maar al jaren dit album 'vergeten'.
Aar oo sie kee in the USA.

Vandaag op CD binnengekregen, wat een heerlijk album, kan wedijveren met The Lonesome Jubilee ( al vind ik dat zijn beste ). Kom nog wel met een waardering.

Misschien wel zijn beste plaat. Lang niet meer gehoord. Snel weer eens luisteren.

Deze ontbrak nog in mijn collectie en dat voelt eigenlijk wel als een gemiste kans.
Een stuk beter dan American Fool en een opmaat voor het fraaie The Lonesome Jubilee.
Geweldige rocknummers met maatschappijkritische teksten, trotse vent uit the midwest.
Vooral het titelnummer, Smalltown & Justice & Independence vind ik de klasbakken op deze plaat.
Later verrijkt John zijn muziek met viool & accordeon en wordt het allemaal nog iets beter.

Verbazend goed overeind gebleven in 31 jaar.
Gretige Americana Rock die een stuk meer lading heeft dan The Boss rond deze periode.
Luistert heerlijk weg en elke song heeft zijn functie hier.
Halfje verhoogd.

Deze artiest en dit album was ik totaal vergeten, lijkt mij het aanschaffen waard op basis van de voorbeluistering.

Gretige songs Luc. Ik denk wel zijn beste plaat.

R.O.C.K. in the U.S.A (A Salute to '60 Rock) was de hitsingle van deze plaat, en ik vind het ook een heerlijk nummer; in mijn herinnering zat hier altijd een mondharmonica in, maar het is dus een fluit die dit gevoel juist perfect weer geeft.
Kan ik mijn dochters laten horen dat dit helemaal geen suf instrument is, en dat blokfluit les wel degelijk de moeite waard is.
Voor mij ligt deze in de lijn van de latere single Paper in Fire.
Maar het begint allemaal een stuk duisterder met Rain On A Scarecrow, die ik eigenlijk nog beter vind.
Onder welke groep kan ik Scarecrow aanraden, de liefhebbers van het swingende rockgeluid, of toch meer voor die van de donkere Americana?
Eigenlijk is deze toch wel meer gericht voor de eerste doelgroep; wel meer een wat steviger spierballen rocksound.
Geen Springsteen, maar je hoort bij John Mellencamp ook terug dat hij een harde werker is, zich bewust van het feit dat het niet zomaar komt aanwaaien; al had ik een album in de stijl van de sterke opener ook (misschien liever zelfs) geslaagd gevonden; deze sluit wel goed aan bij het nog betere The Lonesome Jubilee.

Stem 100 voor een uitstekend album. Ik "vergeet " Mellencamp altijd . Bij aanschaf van muziek , zie ik hem altijd over het hoofd. Terwijl ik wel zeker liefhebber ben. Natuurlijk vist hij in dezelfde vijver als Springsteen , maar toch is hij geen copycat . Mellencamp weet oor te houden , zeker op latere albums , voor de wat traditionelere instrumentatie . Altijd uitermate verzorgd , goede teksten over het algemeen en bovenal urgentie in de muziek. Gedreven maar ploeterend in de schaduw van The Boss . Ik steun hem hier met 4 en halve ster

Ik heb deze plaat een keer uit de 5,- bak gevist. En wat een goede keus. Regelmatig neem ik wat mee en denk thuis mwah. Maar dit album rockt lekker. Blij mee.