menu

Fish - Sunsets on Empire (1997)

mijn stem
3,75 (75)
75 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Lightyear

  1. The Perception of Johnny Punter (8:36)
  2. Goldfish and Clowns (6:36)
  3. Change of Heart (3:41)
  4. What Colour Is God? (5:50)
  5. Tara (5:11)
  6. Jungle Ride (7:33)
  7. Worm in a Bottle (6:23)
  8. Brother 52 (6:05)
  9. Sunsets on Empire (6:54)
  10. Say It with Flowers (4:19)
  11. Do Not Walk Outside This Area * (6:29)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur: 1:01:08 (1:07:37)
zoeken in:
avatar van fish
5,0
SOE wordt gezien als het beste werk van de grote Schot die de sentimentele banaalheid (is dat een woord?) van Kayleigh hier ver achter zich liet. Zoals altijd fantastiche lyrics en doordringende muziek. Ken je dit album niet? zorg dan dat dat snel gebeurd!

avatar van bonothecat
3,0
fish schreef:

Ken je dit album niet? zorg dan dat dat snel gebeurd!


Tot nu toe zijn we de enige twee op musicmeter die dit album kennen. It's a bloody shame!

avatar van fish
5,0
It's a bloody shame!


It most certainly is....

Ik zal vandaag of morgen een uitgebreidere review geven, wie weet werkt dat.

avatar van bonothecat
3,0
fish schreef:


Ik zal vandaag of morgen een uitgebreidere review geven, wie weet werkt dat.


Ja misschien werkt dat.....ben benieuwd naar jouw verhaal....ga hem morgen weer eens in mijn cd speler stoppen

avatar van fish
5,0
Van dag tot nacht; van opstaan tot naar bed gaan

Dat is de omschrijving die Fish er zelf aan gaf. The Perception... geldt als wekker en Say it with flowers is de lullaby; het wiegeliedje.

Fish had zich zelf hervonden na het wat slappe en slecht ontvangen Suits. De productie is helder, fel en modern. Fish klinkt ook alsof hij vol kracht zit, alsof hij zich bewust is dat hij niet aan de verwachtingen had voldaan en iets goed te maken had. Dat weerklinkt in wat ik de belangrijkste asset vind van Fish, de teksten.

The Perception... is de wekker die de dag inluidt, al belooft het dan geen zonnige dag te worden. De gitaren staan op scherp, de stem is geslepen en het wordt bewezen dat het woord machtiger is dan het zwaard:
just another nigger, a spooky piece of white thrash
just another jewboy, spic, mick, yid,
redhead motherfucker
living on the planet

Fish had een rondreis gemaakt door Bosnie en Kroatie en Sarajevo bezocht. Dit lied verhaalt over de oorlogsverschrikkingen, vanuit een persoonlijk oogpunt. Hij probeert zich voor te stellen hoe het leven achter de nieuwsbeelden moet zijn; een man met een gezin, levend in angst en verwoesting, elke dag vrezend voor zijn leven en de levens van zijn dierbaren...

Er volgen meer collages (ik vind het meer collages dan liedjes door de kleurijke beschrijvingen, Fish volstaat de kunst om beelden te creeren...).

Tara is een sprookjesachtig liedje voor zijn dochter:
...I'll hunt for crocodiles and snakes with smiles
I'll keep them far away...


Worm in a bottle is de sad man's Happy Birthday song.

Brother 52, wel het prijsnummer mijns inziens, deed het nog goed in de clubs in een geremixte vorm. Fel, dansbaar nummer, veel woorden, maar wat een heerlijke drive.

Al met al zit er veel gevoel in Sunsets on empire.

Het Britse Rijk was eens zo groot dat de zon altijd wel ergens ter wereld op Brits grondgebied scheen. Wanneer het Rijk uiteenvalt, kan de zon ook niet meer overal schijnen. In dit geval, wat betreft Fish, was zijn zon weer even opgekomen, al was zijn Rijk al lang niet meer zo groot als dat het vroeger was. Dit album was dus zowel een nieuw begin als een eind. En het beste werk dat hij heeft voortgebracht.

2,5
Mooie plaat, vind vooral het tweede en derde nummer erg mooi.. krijg hier toch nog altijd heel erg dat vertrouwde Fish-gevoel bij, wat mijn Marillion-hart natuurlijk goed doet

4,0
Geef mij maar brother 52, jungle ride en sunsets...inderdaad het beste album van Fish, samen met Vigil. Allebei 4 * en geheel grijs gedraaid

avatar van dynamo d
4,5
Prachtig album, dat is geproduceerd door Steven Wilson (je weet wel, die van Porcupine Tree). Verschilende nummers zijn heeft Derek William Dick (= Fish) ook samen met Wilson geschreven. De bonus track 'Do Not Walk Outside This Area', 'The Perception of Johnny Punter' en 'Jungle Ride' vind ik erg sterke nummers. Sunset on Empire is even goed als een Marillion-album met Fish als zanger. Kortom, ik ben aangenaam verrast door deze plaat. En voor Fish zelf gold hetzelfde.

avatar van Darkzone
4,0
Sterk album, maar zijn beste werk tot dan toe? Nee, dat ook weer niet.
Het was wel de eerste keer dat ik Fish live zag, waarna ik er elke keer weer heen ging als er een nieuw album en tour kwam.

avatar van Ayreonfreak
3,0
Hier staan een paar goede tracks op, maar ze overstijgen de 3 a 4 stuks helaas niet. Geweldige zanger met briljante en meeslepende teksten, maar helaas laat de muziek het vaak afweten. Niet boeiend genoeg.

avatar van bikkel2
4,0
Eindelijk een album van Fish die zich kan meten met Vigil In A Wilderness Of Mirrors.
Fish is hier vanouds tekstueel scherp op dreef en zijn songs zijn aangenaam afwisselend.
De proginvloeden zijn er , maar lang niet overal meer. En mede door Steven Wilson (Porpucine tree , No-Man) is het muzikaal prima in orde hier.
Enige smetje is Worm In A Bottle , die nogal oppervlakkig is en wezenlijk nergens echt vlamt , een nogal eentonig ding.
De opener The perception Of Johnny Punter kan voor mij zo de boeken in als 1 der beste openers ooit van een album. Heerlijke stuwende gitaar en een spannend grimmig verloop (het duistere tussenstuk , fenomenaal)
Andere sterke staaltjes zijn ; Goldfish & Clowns , het felle What Colour is God , het lyrische sterk ritmische Jungle Ride en het meeslepende titelnummer.
Als geheel klinkt dit rockeriger , maar sinds lange tijd frisser en scherper .
Met een goede side-kick erbij blijkt Fish tot grotere dingen in staat.
De man heeft talent en inspiratie zat , maar het moet wel in goede banen geleid worden. Zo hier te horen.

Kingsnake
Even een berichtje plaatsen, voor de vorm.

Waanzinnig plaat, dit, misschien door de hulp van meneer Wilson, misschien niet.

Hier staat geen enkele misser op en elke song is een sonische en tekstuele beleving.
Wat hippe songs als What Colour is God?, Brother 52 en Jungle Ride zorgden er toendertijd voor (12 jaar geleden) dat ik ook symfo-haters naar deze plaat kon laten luisteren.

Het is dat Fellini Days en Raingods With Zippos een graadje beter zijn, wat ervoor zorgt dat ik deze net geen 5 sterren toeken.

avatar van Darkzone
4,0
Even waardering aangepast en een ander favoriet nummer. Soms kan je er 3 kiezen en zijn 2 al moeilijk.Hier mag je er maar 2 kiezen en is bijna elk nummer die je niet kiest een zonde.
Toch een topper dit album hoor, al mag een enkel nummer iets korter (waar heb ik dat eerder gezegd?). Het is geen live-album

avatar van Bravejester
4,5
Een sterk album met een geweldig mooi openingsnummer !

Dat Steven Wilson hierin van behoorlijk grote betekenis is geweest blijkt wel uit de nummers waar hij de muziek voor heeft geschreven: The Perception of Johnny Punter, Goldfish & Clowns, What Colour Is God?, Brother 52 en Sunsets On Empire ( en meegeschreven aan Say It With Flowers ).

Verder speelt hij op 1 nummer na overal mee op keyboards en op 4 nummers op gitaar. Dit samen met het arrangeren en produceren van deze cd maakt dit tot een Fish-topper van de bovenste plank!

avatar van Mr. Rock
3,0
Ietwat wisselvallig album. Uitstekende nummers (The Perception of Johnny Punter, Goldfish & Clowns, What Colour Is God?) worden afgewisseld met vervelende nummers die lang doorkabbelen en niets toevoegen (Jungle Ride, Say It with Flowers). Toch een voldoende, want meer sterke dan zwakke nummers, maar naar mijn mening zeker niet de beste van Fish. 3*

avatar van Hoedijk
3,5
Ik ben zeker geen Fish fan, maar wellicht omdat hier zo duidelijk de hand van Steven Wilson hoorbaar is, bevalt de sound me wel. Er staan genoeg sterke nummers op: The Perception of Johnny Punter, What Colour Is God?, Jungle Ride om er maar een paar te noemen.

Deranged
Op zijn Facebook gezien hoe Tara er tegenwoordig bijloopt.

Daar wil ik misschien ook nog wel een keer een liedje voor zingen.

avatar van Marty McFly
4,0
Deranged schreef:
Op zijn Facebook gezien hoe Tara er tegenwoordig bijloopt.

Daar wil ik misschien ook nog wel een keer een liedje voor zingen.


:knikkende smiley:

avatar van Parisa
3,5
De eerste helft is sterker dan de tweede. Jammer dat Jungle Ride tweestemmig is.

Met bonustrack geluisterd. Ik ben vannacht lastiggevallen door een mug. De gitaarsolo in deze track herinnerde me hieraan.

3,5*

avatar van vigil
4,5
Deranged schreef:
Op zijn Facebook gezien hoe Tara er tegenwoordig bijloopt. Daar wil ik misschien ook nog wel een keer een liedje voor zingen.

Ze is topmodel heh, dat lange zal ze dan wel van haar vader hebben.

Deranged
Lange vrouwen ken ik nie hendelen.

5,0
Ik vind het een geweldige plaat. Nooit zo goed naar geluisterd maar onlangs in de Fish Shop gekocht als 3 cd remaster. Genieten met een grote G.
Vigil mag er overigens ook zijn. Ook een dikke 5 !

buizen
Tjonge, mooi beschreven fish (9 november 2004).

Fish verstaat inderdaad de kunst om met muziek beelden te creëren.
Ken dit specifieke album niet maar ga er naar op zoek. Er wordt aardig de loftrompet over gestoken.

avatar van bikkel2
4,0
Fish is een oprecht artiest met het hart op de tong.
Met zijn laatste tour bezig, dat is enigzins jammer, maar ook logisch gezien zijn fysieke gesteldheid,wat vooral zijn zang aantast.
Dit album kan moeiteloos in de collectie.
Muzikaal en tekstueel een sterke plaat die tot zijn betere gerekend kan worden.

4,5
Eens met bikkel2 . Oprecht artiest en een meer dan prima plaat. Tekstueel en muzikaal van een hoog niveau en 69 stemmen is toch wel erg matig te noemen .Alle 9 goed hier . Worm In A Bottle valt wat buiten de boot, maar is niet rotslecht .Wilson 's productie is dik erop en ook zijn inbreng in de band mag er zijn . Prima revanche plaat na het mindere Suits . Fish verdiende een groter publiek , maar bleef helaas rommelen in de marge .4 en halve ster voor dit mooie werkje .

avatar van bikkel2
4,0
Toendertijd in Paradiso gezien. De plaat was net uit.
Fish lulde wat af, maar waar dat bij veel andere artiesten vervelend wordt, was dat bij de big man geenszins het geval.
Veel humor, maar zeker ook beladen verhalen.
Sympatieke vent, die moeiteloos ook als stand up comedian aan de slag zou kunnen.
Daarbij was het ook nog eens een geweldig concert.
Fish en band bleven maar terugkomen voor meer toegiften.
Memorabel.

avatar van Leptop
Herkenbaar. Ik heb Fish vaak live gezien. Ik ben net ingestapt na de scheiding met een voorkeur voor Fish in den beginne. Toen heb ik hem herhaaldelijk live gezien met hoogtepunten in Tivoli en Bospop (een 'live' Lady Nina). Veel gekwebbel tussendoor en bij tijd en wijle hilarisch. Als je er wat van kon verstaan tenminste. Ik was blij dat ik enkele maanden in Schotland had gewoond toen. Kon ik mijn vrienden uitleggen wat hij precies zei.
Dit album is het eerste album dat ik niet meer in bezit heb. Met de rest daarna. Nu ik dit zo lees, word ik wel wat nieuwsgierig. Nostalgie? Of is het nog echt goed?

avatar van bikkel2
4,0
Best een behoorlijke plaat leptop.
Ben 'm na deze minder gaan volgen en ben eigenlijk niet bekend met zijn werk hierna ( enkele flarden daargelaten.)
Dit is een gretige plaat met productie en spel van Steven Wilson en dat is hoorbaar.
Beste song is de opener. Grimmig en donker.

avatar van Hanszel
4,5
Zoals met meer muziek/artiesten/albums komt het en gaat het. Zo heb ik nu een Fish-periode. Zag dat ik deze 4,5* en Vigil.... 5* gegeven heb. Zal met jeugdsentiment te maken hebben gehad. Ik was net Marillion aan het ontdekken toen de band en deze Schot hun eigen weg gingen en ik kon niet kiezen. Vond zowel Seasons End als de eerste van Fish heel goed.

Deze kwam voor mij destijds wat onverwacht. Ik herinner me een opmerking in de Oor, iets van 'hij heeft weer urgentie gevonden, tekstueel scherp na zijn bezoek aan Bosnië' (waar het toen oorlog was). Ik kocht de schijf na een halve beluistering in de platenzaak (ik wist al meteen: dit zit wel snor) en heb ik destijds grijzer dan grijs gedraaid. Ook live gezien, in Heerlen of SIttard geloof ik. Magnifiek optreden! Hierna zou het nooit meer zo worden. Heb nog wel wat geprobeerd maar op een of andere manier beklijft het niet meer. Daarom misschien ook dat ik deze zo koester. Plus wat nostalgische gevoeletjes, dat speelt uiteraard ook mee.

Ben 'm nu aan het luisteren en door Tara en Say it with flowers (die twee vind ik echt verschrikkelijk) geen 5* maar de overige 8 maken die halve* bijna goed. Bijijna.....

Gast
geplaatst: vandaag om 07:53 uur

geplaatst: vandaag om 07:53 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.