Arrie schreef:
Maar ik kan me wél voorstellen dat ze nummers als Adventure of a Lifetime, Hymn for the Weekend en zelfs Sky Full of Stars en Paradise met veel plezier hebben geschreven en opgenomen. Dat het op jou niet overkomt, dat is jammer. maar dat ze het alleen maar met dollartekens in hun ogen hebben gemaakt, dat ze met tegenzin Avicii, Rihanna en Beyoncé hebben opgebeld omdat ze toch maar bij moeten zien te blijven en iedere keer weer balen dat ze zulke commerciele nummers live moeten spelen om maar zo succes vol te blijven (ik trek het wat verder door ja, maar dat impliceer je wel enigszins), dat lijkt me allemaal moeilijk hard te maken.
Zeker, hard maken wordt niet mogelijk, want ik ben niet in de gelegenheid om Chris Martin het zelf na te vragen. Ik vraag me ook af of ik een oprecht antwoord zou krijgen

.
Waar het mij denk ik om gaat, is dat er voor mij een scheidingslijn zit tussen aan de ene kant wat voor mij muziek is, en entertainment. Je hebt gelijk, dat autotune en beats ook wel degelijk onderdeel kunnen zijn van muziek, zoals het wordt gebruikt in hiphop. Daar vergezelt de beat de tekst, waarbij een rapper een verhaal vertelt. Straatcultuur die zijn weg naar het grote publiek vond ten tijde van
N.W.A.. Men (en ik ook) vond het fantastisch.
lennon noemde eerder bij deze plaat al: De Toppers. Valt voor mij ook buiten wat ik zou willen omschrijven als muziek, maar binnen het genre entertainment. Zang, begeleid door melodie, met als doel de massa te vermaken. Ik denk dat dat ook was waar
meneer op doelde. Daar trek ik de parallel met het nieuwe werk van Coldplay. Dat is wat ik ook bedoelde aan te geven met mijn Shakira voorbeeld.
En voor de goede orde; ik veroordeel wat ik omschrijf als entertainment zeker niet. Er is een doelgroep die het fantastisch vind, dat is toch prachtig? Zo ook deze laatste Coldplay. Het zal er ingaan als zoete koek en de hitlijsten kunnen bestormen. Maar een blijvende indruk zoals hun eerste twee platen maken, maakt het op mij zeker niet.