menu

Yes - The Ladder (1999)

mijn stem
3,38 (93)
93 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Damian

  1. Homeworld (The Ladder) (9:34)
  2. It Will Be a Good Day (The River) (4:53)
  3. Lightning Strikes (4:35)
  4. Can I? (1:31)
  5. Face to Face (5:03)
  6. If Only You Knew (5:42)
  7. To Be Alive (Hep Yadda) (5:07)
  8. Finally (6:01)
  9. The Messenger (5:13)
  10. New Language (9:19)
  11. Nine Voices (Longwalker) (3:24)
totale tijdsduur: 1:00:22
zoeken in:
avatar van gaucho
4,0
Nou, laat ik bikkel2 op deze plek maar bijvallen: als je zoekt naar de beste Yes-plaat na 90125, dan komt deze inderdaad wel in aanmerking. Zelf ben ik ook nogal gecharmeerd van dat ABWH-album, omdat de composities daar goed - en soms mooi complex - zijn. Maar die heeft, zoals hierboven meermalen aangehaald, inderdaad best wel last van zo'n blikkerige jaren-tachtig productie. Ik kan daar zelf vrij behoorlijk doorheen luisteren, maar het is eigenlijk een klank die niet hoort bij de muziek van de 'oude' Yes. Bij 90125 en het daarop voortbordurend - en in die opzet heel aardige - Talk past het dan weer beter.

Op dit album is de productie opvallend helder, zonder dat er van die gedateerde jaren-tachtig drums in zitten. Daarnaast deugt het songmateriaal over de hele linie, zingt Jon Anderson nog steeds als vanouds en inderdaad, de heren durven weer wat experimenten aan, wat hier vooral doorklinkt in de wereldmuziek-invloeden in de arrangementen. Maar bovenal hoor ik hier een band aan het werk die zijn muzikale vrijheid heeft herwonnen en doet waar ze goed in zijn en wat ze het liefst willen. De spelvreugde spat ervan af.
Verwacht geen Fragile of Close to the edge, maar voor Yes oude stijl is dit een heel behoorlijke come-back.

Eveneens een aanrader in deze lijn is de 'dubbele dubbelaar' (2x2 CD's) Keys to Ascension. Die zijn allebei gedeeltelijk live en gedeeltelijk studio. Dat die albums qua indeling, opzet en marketing misschien anders hadden kunnen worden aangepakt, daar is bij de betreffende albums al voldoende over gezegd. Maar over het geheel vind ik ook dat een van de betere Yes-releases van de laatste dertig jaar. Al blijft het studiowerk, ondanks enkele hoogtepunten, als geheel wat wisselvallig en per saldo minder dan deze Ladder.

avatar van bikkel2
4,0
De Keys To Ascension albums zijn inderdaad aanraders.
Perfecte line-up met Anderson, Howe, Squire, Wakeman en White.
Wat live betreft één van hun beste registraties. De studionummers zijn wat wisselend in kwaliteit.
In intentie heel ideeënrijk, maar soms ook wat stuurloos.
Maar zoals gezegd, live is het vooral heel sterk. De Yesklassiekers uit de 70's worden perfect neergezet.

avatar van RuudC
2,5
Een tikje minder erg. Een terugkeer naar betere tijden is het zeker niet. Ik houd het erop dat het roer draait, maar nog niet omgegooid wordt. Het materiaal is nog altijd niet uitdagend. Wat mij betreft nog altijd meer AOR dan prog. Ik lees ook hierboven ergens dat Anderson heel goed bij stem is, terwijl ik de slijtage van zijn gouden keel toch best goed hoor. De koers op dit album juich ik toe. Ik heb ook de indruk dat hier meer speelplezier achter schuilt, al verwacht ik geen echte progressieve uitspattingen meer. Ik vind het ook jammer om te constateren dat de heren geen indruk meer maken. Op hun oude werk hadden ze vaak aan een riff of een basloopje al genoeg.

Tussenstand:
1. Close To The Edge
2. The Yes Album
3. Going For The One
4. Yes
5. Time And A Word
6. Drama
7. Tales Of Topographic Oceans
8. Fragile
9. 90125
10. Big Generator
11. Relayer
12. Tormato
13. The Ladder
14. Talk
15. Open Your Eyes
16. Union

avatar van bikkel2
4,0
Ai, jammer RuudC dat deze je niet smaakt. Kan hoor, geen probleem.
Maar dat je The Ladder voornamelijk A.O.R noemt ontgaat mij een beetje.
Dit album is best wel rijk aan andere stijlen namelijk.
De prog ansich is niet meer het hoofdmenu, maar de uitdaging om wat andere invloeden in te passen is uitdagend en fris wat mij betreft.
Hun beste sinds Drama voor mij.

avatar van LucM
4,0
Hier stapt Yes juist meer af van de AOR en worden invloeden uit de wereldmuziek in verwerkt. Ik vind het zelfs hun beste sinds Going for the One (1977).

avatar van lennert
4,0
Ik vind dit qua sound toch wel weer een behoorlijke terugkeer naar wat de band tot en met eind jaren '70/begin jaren '80 maakte. Het is allemaal nog iets minder technisch, maar wel weer atmosferisch, met een stevige voet in de progroots met de toevoeging van wat wereldmuziek. Zo'n track als Lightning Strikes is daarmee heerlijk speels, maar het is vooral opener Homeworld (The Ladder) waar mijn ontzag voor de band weer helemaal terug is. En ja, ook ik vind Anderson echt nog steeds wonderschoon klinken.

Met een lied als If Only You Knew is er nog een portie suiker, maar het maakt het lied niet slecht. In tegendeel, als ballad werkt het prima. De favorieten zijn toch echter de meest klassieke songs zoals het eerder genoemde Homeworld (The Ladder), Finally en New Language. Ook het Bob Marley-eerbetoon The Messenger (was al even bang voor Abrahamitische relirock) is erg mooi door Squire's opzwepende baswerk en de prachtige solo's.

Ouderwets mooi artwork overigens. En de productie van Fairbairn is perfect: Squire's bas is goed te horen, zonder allesoverheersend te zijn en het album klinkt nergens te vol of overgeproduceerd. En daarmee ook meteen een stuk minder kitscherig dan het had kunnen zijn. Zeker de beste plaat sinds 90125.

Tussenstand:
1. Close To The Edge
2. Going For The One
3. The Yes Album
4. Drama
5. Fragile
6. Time And A Word
7. 90125
8. Tales From Topographic Oceans
9. Yes
10. The Ladder
11. Talk
12. Tormato
13. Relayer
14. Big Generator
15. Open Your Eyes
16. Union

Gast
geplaatst: vandaag om 01:24 uur

geplaatst: vandaag om 01:24 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.