menu

Pearl Jam - Binaural (2000)

mijn stem
3,61 (370)
370 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Epic

  1. Breakerfall (2:19)
  2. Gods' Dice (2:26)
  3. Evacuation (2:56)
  4. Light Years (5:06)
  5. Nothing as It Seems (5:22)
  6. Thin Air (3:32)
  7. Insignificance (4:28)
  8. Of the Girl (5:07)
  9. Grievance (3:14)
  10. Rival (3:38)
  11. Sleight of Hand (4:47)
  12. Soon Forget (1:46)
  13. Parting Ways (7:17)
  14. Footsteps [Live] * (5:24)
  15. Better Man [Live] * (4:37)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur: 51:58 (1:01:59)
zoeken in:
avatar van Funky Bookie
4,5
De afgelopen tour zijn ook Ten en Vs. integraal gespeeld.
Voor Prince liefhebbers: bij bovengenoemde show in Toronto deed ook Donna Grantis bij het afsluitende "Rockin' In A Free World" mee.

avatar van Rogyros
4,0
Funky Bookie schreef:
De afgelopen tour zijn ook Ten en Vs. integraal gespeeld.

Oké, wist ik niet. Klopt mijn bewering wel dat dat niet is wat Pearl Jam (tot voor deze tour) gewoon is te doen?

avatar van Funky Bookie
4,5
Dat klopt wel.
Het is iets dat Eddie ineens leuk vond.

avatar van Rogyros
4,0
Dan ben ik het op dit punt volledig eens met Eddie!

avatar van HansVon
4,0
Moet pakweg tien jaar geleden zijn dat ik dit album voor €2 uit een uitverkoopbak haalde. Ik ben geen echte Pearl Jam fan maar waardeer Ten vooral op de geweldige nummers zoals Black.
Thuis gekomen meteen gedraaid en jee wat viel dat tegen. Nog steeds zijn de eerste 3 nummers wmb de slechtste. Daarna wordt het echter veel beter ben ik pas jaren erna achter gekomen.
Dus standaard start ik met Light Years. Heerlijk.

avatar van Soledad
4,0
Soledad (crew)
De eerste 3 nummers zijn inderdaad de minste. Daarna wordt het snel beter. Prima plaat

avatar van milesdavisjr
3,5
En zouden de jaren 00 een terugkeer betekenen naar begin jaren 90 waarin de mannen de toon zetten met dragende, emotionele rocksongs? Ten dele is dat het geval, het plaatje vormt voor mijn gevoel een coherenter geheel dan de vorige drie schijven. De eerste paar songs zetten je wel een beetje op het verkeerde been, onstuimig, bij vlagen fel en niet bepaald heel sterk hoewel God's Dice nog wel pakkend is. Hierna slaat de sfeer om, er komen een hoop stemmige nummers voorbij die geïnspireerd klinken, ingevuld zijn met mooie arrangementen en voorzien zijn van mooie zanglijnen prima passend bij Vedder's stem. Light Years, Nothing As It Seems, Thin Air; uitstekende composities. Ook Insignificance past daar goed tussen, een song boordevol emotie. Of the Girl, de zelfverzekerdheid straalt er vanaf. Grievance en Rival houden het niveau niet vast, twee zwakke broeders wat mij betreft. Hierna wordt je echter weer verrast op een van de mooiste nummers ooit gemaakt door de heren; Sleight of Hand, wat een prachtstuk. Om hierna weer het vervelende getokkel op het favoriete instrument van Vedder aan te moeten horen op, Soon Forget is dan weer een vreemde keus. Sfeervolle afsluiter Parting Ways had ook drie minuten mogen duren i.p.v. 7 minuten. Zo vormt dit plaatje voor mij toch een soort rehabilitatie voor de heren op muzikaal gebied, nog niet over de hele linie even sterk maar zeker sterker dan de vorige worpen. Dat dit plaatje gemiddeld minder sterk scoort dan de vorige drie releases is mij dan ook een raadsel.

Gast
geplaatst: vandaag om 23:21 uur

geplaatst: vandaag om 23:21 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.