Sufjan Stevens, Nico Muhly, Bryce Dessner, James McAlister - Planetarium (2017)

Eindelijk eindelijk!

Een van mijn allermooiste concertbelevenissen ooit. Hoe lang is dat al weer geleden? 7 april 2012!!
En nu dus het album. Deze gaat bij mij meteen in de pre-order.

Saturn klinkt al vast te gek!

Het einde van Saturn klinkt meer als de Macedonische bijdrage op een songfestival als je het mij vraagt maar wie weet ga ik het nog waarderen. Met name door de auto-tune achtige vocal. Klinkt ook als een standaard EDM track. Oke, misschien overdrijf ik een beetje maar dit had ik totaal niet verwacht. Heb Sufjan en the National erg hoog dus ik heb nog vertrouwen

Natuurlijk, het heelal is veelzijdig en elke planeet heeft zo z'n eigen voorkomen, uitstraling en mysterie maar ik moet toch echt even wennen aan Saturn(us). Zoals de ene het nummer vindt klinken als een Eurovisie Songfestival nummer krijg ik er een postnataal Coldplay anno 2015/2017 Gevoel bij (en dasniepositief), maar goed: ik kan het album niet op 1 planeet beoordelen dus gewoon afwachten wat de rest gaat worden. Want Sufjan Stevens - The Age of Adz (2010) was natuurlijk ook een onverwachte draai. That's Sufjan

Ook ik was er bij in Eindhoven in 2012, een magische concertervaring. Ik had nooit gedacht dat het uitgebracht zou worden, ik deed een klein vreugdedansje toen ik het nieuws las!

Ik heb vooral erg fijne herinneringen aan Mercury, ik hoop dat de album versie dezelfde emotie heeft...

Autotune, lekkere beat in Saturn? Dikke prima hoor. Klinkt behoorlijk episch en sfeervol vind ik. Ik vind het wel leuk als Sufjan op de freak tour gaat zoals op Age of Adz.

Ik ben verder niet bekend met dit project, maar nu in ieder geval wel nieuwsgierig naar meer.

Ik heb wel even een traantje gelaten toen ik Saturn hoorde. Zeer kitsch, zeer kitsch. Zonde dat Sufjan hier aan meewerkt. Desalniettemin heb ik hier toch wel zin in.

Dit is hem. Ik vind het in elk geval een heel mooi nummer. Ben heel erg benieuwd naar dit album!

Sufjan Stevens kan weinig verkeerds doen bij mij. Goed, met Enjoy Your Rabbit heb ik wat minder, maar ik ben verder niet vies van zijn 'elektronische' uitspattingen.

Het Planetarium concert heb ik gemist (een mens kan namelijk niet alles willen), dus deze beleving staat daar geheel los van. Het gaat puur om het muzikaal gebodene op de schijf en dat begint al goed in de vorm van het stemmige Neptune en gaat gewoon uitstekend voort met Jupiter.
Van stemvervormers ben ik niet altijd een liefhebber, maar ook hier stoort het niet. En na twee nummers weet ik al dat dit niet tegen gaat vallen.

Het thema boeit me niet, echt waar. Al gaat het over elfjes en trollen. Veel van wat Sufjan aanraakt is magisch en ook in samenwerkingsverband gaat het niet verloren. Een strijkerskwartet en blazers als toevoeging verhogen de feestvreugde alleen maar.

Moet je erbij geweest zijn om dit te waarderen? Het zal ongetwijfeld toegevoegde waarde hebben. Niks zo fijn als herinneringen kunnen omlijsten in de vorm van een album, maar ook zonder die herinneringen is dit een uitstekende toevoeging op het werk van Sufjan Stevens. Ja, ik noem de namen van de andere componisten niet echt veel terwijl ik toch ook wel een liefhebber ben van Nico Muhly die mooie dingen met Antony heeft gedaan. Sufjan drukt een behoorlijk groot stempel op Planetarium.

Uitstekende composities, prachtige verrijking in de vorm van met name de blazers..... ik ben een tevreden fan.
Nu ben ik benieuwd naar het artwork.....

Deze plaat staat de laatste dagen veel op, wordt steeds beter! De openingstrack is favoriet tot nu toe. Verwacht dat deze nog gaat stijgen, staat in de pre-order!

Het is inmiddels al zo lang geleden, dat ik veel nummers waarschijnlijk niet eens meer herken

Hans Zimmer meets Sufjan Stevens. Met Planetarium waan je je in een prachtige ruimtefilm, waarin epische, bombastische muziek wordt afgewisseld met zachte klanken. Af en toe staan er wat miskleunen op (Saturn), soms is de productie en de zang iets te glad, maar de geduldige luisteraar wordt hier toch wel erg beloond met prachtige composities en typische Sufjan nummers. Op sommige nummers hoor je ook oude/nieuwe (het album is namelijk in 2012/2013 gemaakt) Sufjan nummers terug, zoals Age of Adz/Too Much/Impossible Soul op Jupiter en Death with Dignity op Mercury. Desondanks zijn er ook veel verrassende nummers te vinden, zoals het aanstekelijke Moon (die beat had zo van een Drake album kunnen komen!) of Pluto (Sufjan meets Final Fantasy). Een muzikale ontdekkingsreis - fantastisch.

Let ook vooral op de prachtige teksten. Sufjan duikt diep in de Griekse mythologie om verhalen te scheppen, af en toe gemixt met verhalen uit Sufjan's eigen leven. Zoals bijvoorbeeld op Venus, waarin Sufjan een liefdeservaring (lees: seks) via mythologie:

Methodist summer camp
you show me yours, I show you mine

gevolgd door:

Go slow
Pandemos, fill of me

Ook interessant is dat, mijn inziens, dit nummer verwijst naar een seksuele ervaring met een vrouw (Venus, de vrouwelijke planeet). Hoewel dit natuurlijk niet erg choquerend is, is dit na al de discussie omtrent Sufjan's geaardheid toch weer een verhaal dat de gemoederen weer een beetje kan opschudden. En zo ontdek ik bij elke luisterbeurt steeds meer. Zo hoort muziek voor mij ook te zijn:- een ontdekkingstocht door kleurrijke landschappen, prachtig geschreven poëzie en een haast oneindig aantal bijzondere details. Dit is zeker niet Sufjan's beste album (als het überhaupt als Sufjan album beschouwd mag worden), maar dit laat wel weer zien wat een fantastische artiest hij toch is.

4*

EDIT: Hoe langer ik naar de tekst van Venus kijk, hoe meer ik begin te twijfelen over de geaardheid van Sufjan's liefdespartner.

Er is een hele spotify lijst getiteld 'Is This Sufjan Stevens Song Gay or Just About God?' waarin meer dan tien songs zeer dubieuze teksten lijken te hebben. Het is daaruit duidelijk dat hij alleszins geëxperimenteerd heeft als kind..

Voor mij staat het al redeliji vast dat dit zo is. Zijn teksten lijken er vaak niet omheen te draaien. Toch vind ik dat het "mysterie" wel iets bijdraagt aan deze nummers. Helemaal omdat Suf zo gesloten is hierover in interviews

Ongelooflijk. Wat is Pluto toch een wonderschoon nummer. Hoe vaker ik hem hoor, hoe mooier ik hem vind.

Ik wacht geduldig af tot m'n pre-order (vinyl) binnen is, maar door jullie positieve reacties is dat nog best lastig.

Ik zag een beetje op tegen de toch redelijke lange duur van dit album, maar, blown away. Je vliegt even naar alle planeten toe en zo voelt het ook. Je waant je echt in een andere dimensie. Dit zijn van die magische luisterervaringen die ik niet al te vaak heb. Het is nu nog 4 sterren omdat ik het nog even tijd wil geven om echt te beslissen of ik het zó'n topalbum vind als bij de eerste ervaring, maar ik ben om!

Ik kan hier dus niks mee. Neo klassiek vind ik lichtelijk overdreven en zou ik in deze vervangen door electronic. Er komt wel modern klassiek bij kijken (zie ook namen die mee werken), maar ik vind Sufjan toch de overhand hebben. Die, once again, het electronisch gepiel niet achter wegen kon laten. En dat na zo'n fijne, ingetogen plaat als Carrie & Lowell.

Realizeer je wel dat deze plaat praktisch in het Age of Adz tijdperk is gemaakt. Dit is niet de opvolger van Carrie & Lowell, het is haar voorganger.

Alles doen is niet eenvoudig, maar willen lukt best

Fantastische album, moeilijk om favorieten aan te wijzen. Was na de eerste luisterbeurt niet helemaal overtuigd en dacht op een 3,5 uit te komen. Te snel geoordeeld; er valt zoveel te ontdekken. Sufjan is met zijn electronische 'gepingel' nog beter op dreef dan op The Age of Adz. Favorieten voor nu zijn Jupiter (dat einde ), Uranus, Pluto en Moon. Ook heerlijk dat de productie kraakhelder is, zodat zo'n nummer als Moon extra goed tot zijn recht komt.

Daarnet de video van Saturn bekeken, dit album kan ik met een gerust hart overslaan.

Saturn is wel by far het allerslechtste nummer van dit album. Ook qua stijl past het niet perfect. Ik was zeker niet enthousiast toen ik dat nummer hoorde en dat ben ik nog steeds niet, maar mocht je van Sufjan houden dan is er genoeg te genieten.

Ik heb sinds een week deze plaat op vinyl (wat een fantastisch artwork! ) en bij elke luisterbeurt wordt 'ie beter. Zelfs Saturn vind ik nu prima te doen.

Maar mijn grootste favorieten zijn toch echt Earth, Mercury, Neptune, Pluto en Jupiter...

Wat een mooi statement maken de heren musici hier; een soundtrack zonder film waarbij jezelf de beelden kunt laten vormen. Van 3.5 naar 4.5 waardering! Proficiat Sufjan en mede-consorten!

Kan mij volledig vinden in de meningen van Appels123 en aERodynamIC!

Pals? Maybe?

4 Favo tracks? Het is een mooi perpetuum mobile!

Ik heb jullie profielen bekeken; at least we're cosmic mates!

Mercury en Saturn vind ik geweldig, de rest voelt toch een beetje aan als een middelmatige filmsoundtrack. Wellicht zou mijn beleving anders zijn als ik het live had meegemaakt, maar nu kan ik er vrij weinig mee. Eerder genoemde nummers gaan in mijn playlist, de rest zal ik voorlopig links laten liggen.

Aardige plaat, wel beeldend, maar ook een aardig lange zit. Een mager zeventje kan er nog wel af. Combi van muzikanten, maar Sufjan's grondtoon overheerst wel. Veel herinneringen bij mij aan 'The BQE' en 'The Age Of Adz'.

Nog maar twee albums dit jaar 4 sterren rating of hoger gegeven. Deze dus (de ander is How Did We Get So Dark van Royal Blood).

Ik zie dat veel mensen moeten wennen aan Saturn, maar dat is toch juist het beste nummer van het album? Als we originaliteit en durf als criteria nemen, tenminste. Je moet het ook niet te serieus nemen, denk ik. Ik moet telkens weer hardop lachen als die beat dropt. Een geweldig kitscherige parodie op de eurodance van vijftien jaar geleden.

Maar tegelijkertijd heb ik ook de neiging Saturn juist serieus te nemen, omdat het zo goed is gedaan. Die opbouw, die beat die erin komt, net als je het niet meer verwacht. Het eindigt in een behoorlijk georganiseerde chaos. Fantastisch. En echt raar. Dit zou op het Songfestival waarschijnlijk vrij laag eindigen.

Heel fijn album met de mooie stem van Sufjan Stevens. Juweeltjes zijn Neptune, Venus, Saturn en Mercury.