Soup - Remedies (2017)

Soup afgelopen jaar ontdekt. Progrock kan mij steeds meer bekoren. Bij soup droom je weg, schrik je soms wakker om vervolgens met een glimlach verder te luisteren. Leuk voor de liefhebbers. Soup komt naar nederland. Ik ben erbij @boerderij 10 mei.

Berichten over concerten verplaatst naar Soup (II)

Aangeschaft op grond van blikvanger Sleepers en dat blijkt toch ook wel gewoon het prijsnummer te zijn op een verder goede, maar niet onmiddellijk overdonderende plaat. Misschien maken verdere luisterbeurten meer los. De keuze tussen 3,5* met redelijke kans op verhoging en 4,0* met redelijke kans op verlaging valt voorlopig even op de eerste optie.

Overigens wel opmerkelijk dat er in 32 berichten nog niemand iets over Gazpacho geschreven heeft (en nee, niet alleen omdat die ook uit Noorwegen komen).

Echt een prachtig post-rock album dat ik nu eens helemaal uit kan luisteren. Iets wat ik met Sigur Ros of Godspeed You! Black Emperor niet hebt (en datzelfde geldt vaak ook voor post-metal). Misschien ook, omdat Soup wat meer "behapbare" songs schrijft, wat concreter. Mooiste nummer vind ik "The Boy and the Snow". En verder een dikke pluim voor het artwork van Lasse Hoile (o.a. Porcupine Tree en Steven Wilson).

Wat een ontzettend gaaf en origineel album is dit toch. Een tijdje niet geluisterd en zojuist weer eens ‘n (draai) beurt gegeven. Ik verhoog mijn waardering met een 0,5* Dit is een heerlijke trip (tja) die je helemaal moet/wil uitzitten.

Wie dit mooi vind zou zeker EF moeten luisteren, Bijvoorbeeld Give Me Beauty....Or Give Me Death... vind ik persoonlijk veel mooier.

Want daar vind je het op lijken?

Op lijken is misschien iets te sterk geformuleerd (al worden er hier te MuMe-huize wel krassere parallellen getrokken), maar vooral qua sfeer zijn er best wat stukken die mij als een geüpgradede versie van Night in de oren klinken.

Nu is Gazpacho natuurlijk geen Soup die heet gegeten wordt maar ik mis die pit ook wel een beetje bij eerst genoemde. Verder uiteraard niets mis met Gazpacho

Eerder Motorpsycho, hier en daar.

En overigens is dit album in tegenstelling tot Visions wel te vinden op Tidal.

Aandacht getrokken door de hoge waardering voor Visions. Even wat meningen gelezen et voila! Het nut van MuMe weer bewezen!
Ik hoor 70’s, shoegaze, Sigur Ros en flarden van de betere Snow Patrol. Om van te smullen. Geweldig hoe de rustige stukken (die best lang worden uitgesponnen) worden afgewisseld met euforische uitbarstingen. Echt muziek om heppie de peppie van te worden. Nét wat je nodig hebt tijdens de huidige lockdown en de donkere dagen. Minpuntje heb ik ook; lang uitgesponnen betekent dat er best weinig wisselingen zijn. En dan is iets meer dan 42 minuten veel te kort. We want more!

Hoi, Heb deze band ook net ontdekt via Visions. Ik ben aardig onder de indruk...... en ja deze Remedies staat ook op mijn lijstje .......

Ben benieuwd wat je van deze vindt. Voor mij persoonlijk wint deze het van Visions, maar dat was voor mij dan ook DE grote ontdekking; voor jou is het andersom natuurlijk...

Wat is dit toch een fantastisch album. Net verhoogd naar 4,5*, op de bank met een biertje na een 50 km MBT-e tocht in Lemonsjo (Jotunheimen) Noorwegen. Daar hoort Noorse muziek bij dacht ik.

Dit heb ik leren kennen via The boy and the snow in de Progladder 2022 (hoewel het nummer daar al in eerdere edities was verschenen). Toen ik daarna de hoes zag moest ik eigenlijk denken aan subversieve grunge à la Alice In Chains, maar niets bleek minder waar, want dit is eerder een soort mix van prog (de lang uitgespronnen composities), psychedelica (de mellotron) en folk (de warme melodieën, de innemende zang en de algemene, soms pastorale uitstraling). De zangstem doet me denken aan de Band Of Horses, Midlake en The Horse Company, alledrie bands die eveneens af en toe tegen het arcadische aan zitten, en de combinatie van die zang met de soms trance-achtige arrangementen en de dynamiek van de rustige zangpassages versus de instrumentale uitbarstingen (waarbij ik soms niet eens kan horen of het enorme geluid veroorzaakt wordt door gitaren, keyboards of een mengelmoes daarvan) levert een fraai en steeds spannend geluidsbeeld op. Het is bovendien een plaat die meerdere luisterbeurten goed kan verdragen, want hoewel individuele nummers vaak leunen op lang uitgesponnen melodieën heeft het album als geheel zóveel kleur en zóveel variatie dat hij van a tot z blijft boeien.

Ik heb het hier al eerder gebruikt, maar: waar die Progladder toch al niet goed voor is (Hulde Casartelli)...

Amen!

Deze band leren kennen via de Progladder.
Visions was mijn eerste aanschaf. Direct verkocht. Bij de commentaren die ik las bij Visions was dat sommige toch vonden dat Remedies net iets beter was.
Dus ik was zeer benieuwd. Ik vind hem niet beter of slechter dan Visions , maar wel misschien meer als één geheel. In ieder geval is dit weer volle bak genieten !