John Norum - Total Control (1987)

Reeds het jaar na zijn vertrek uit Europe kwam gitarist John Norum met zijn solodebuut Total Control. Weg van het hitparadecircus, lekker de gitaar centraal. Hierboven las ik de nodige informatie over de mij onbekende Göran Edman die op track 2, 5 en 6 een prima zanger blijkt en tegelijkertijd verbaast het me dat Norum ook over zo'n goede zangstem beschikt.
Zou hij al het werk ná zijn vertrek uit Europe hebben geschreven? Of zit er materiaal bij dat oorspronkelijk voor Europe was bedoeld? Feit is dat er in 1988 in Scandinavië alleen al 70.000 exemplaren waren verkocht, blijkens dit interview.

Het materiaal is degelijk, maar qua composities word ik nergens écht enthousiast. Norum schreef ze met bassist Marcel Jacob, de bassist bij Yngwie Malmsteen op diens Marching Out (1985). Mijn favorieten zijn Too Many Hearts dat iets wegheeft van Black Sabbaths No Stranger to Love uit 1986, het uptempo Eternal Flame en het Whitesnakeaanse Blind. En laat ik het instrumentale slotlied In Chase of the Wind niet vergeten.
De gitaarsolo's: fraaaaaai in de combinatie melodie met snelheid. Norum stelt die altijd ten dienste van het liedje.
Omdat hij Back on the Streets van Vinnie Vincent Invasion covert, staan hierboven de nodige vergelijkingen. Nou heb ik die VVI hier op vinyl staan - cadeau van maatje JeKo die 'm kocht maar een miskoop bevond - en dan valt inderdaad het grote verschil in aanpak op tussen deze twee snarenracers. Bij VVI dus behoorlijk over de top in vergelijking met de nuchtere Norum, al heeft het allebei z'n charme.

Eén keer word ik wél enthousiast. Dat is bij Wild One, de cover van Thin Lizzy, in Europa alleen op de cd-versie van dit album verschenen en nadien ook via streaming. Plotseling weet ik zeker dat dát hetgeen is wat ik mis op Total Control : hele goede eigen composities. Want wat is en blijft dit toch een zeldzaam mooi nummer: de breaks alleen al, als op het origineel uit 1975.
Bovendien leuk om het in de productiestijl van 1987 te horen, wat me bij de constatering brengt dat dit toch een stuk beter klinkt dan de eerste twee van Europe, waar het eveneens om de gitaren draaide. Eigenlijk keert Norum terug naar die stijl, maar dan met sterk verbeterd geluid.

Al met al is Total Control een degelijk album, dat me op de gitaarsolo's na niet op het puntje van mijn stoel brengt. Een dikke 7 daarom voor deze bezige bij van toen slechts 24 jaar oud, die het jaar ervoor niet alleen druk was geweest met Europe maar ook met het album dat zus Tone Norum maakte. Dat hij zo snel al met dit vervolg kwam, verdient een kleine buiging.