menu

Caligula's Horse - In Contact (2017)

mijn stem
3,72 (20)
20 stemmen

Australiƫ
Rock
Label: Inside Out

  1. Dream the Dead
  2. Will's Song (Let the Colours Run)
  3. The Hands Are the Hardest
  4. Love Conquers All
  5. Songs for No One
  6. Capulet
  7. Fill My Heart
  8. Inertia and the Weapon of the Wall
  9. The Cannon's Mouth
  10. Graves
zoeken in:
avatar van namsaap
3,5
Mijn review op Zware Metalen.

Eerlijkheid gebied mij te zeggen dat ik tot voor kort nog nooit een noot muziek van het Australische Caligula’s Horse had gehoord. De band is toch al sinds 2011 actief en heeft podia gedeeld met bands als Opeth, Mastodon, The Dillinger Escape Plan, Protest The Hero, The Ocean, Twelve Foot Ninja, and Ne Obliviscaris. Met In Contact brengt de band alweer de vierde langspeler uit en het tweede album via InsideOut Music.

De modern klinkende progressieve rock die Caligula’s Horse op het nieuwste album laat horen, doet denken aan bands als Between The Buried And Me, Leprous en Haken. De muzikanten laten horen technisch zeer vaardig te zijn, waarbij de kunsten van gitarist Sam Vallen in het bijzonder opvallen. Gelukkig worden deze vaardigheden wel ingezet in dienst van de muziek.

De tien nummers op In Contact klinken bijzonder dynamisch. Djent-achtige riffs worden afgewisseld met met mooie melodieën, akoestische passages en sterke refreinen. Ondanks het progressieve karakter van de muziek klinkt het nergens ‘gezocht’. In Contact is een van de betere prog-releases dit jaar.

avatar van Sake
4,5
keijzm73 schreef:
Qua intonatie doet het me denken aan Meat Loafs’ ‘Hot Summer Night’.


Ai, op deze vergelijking was ik niet mentaal voorbereid.

Voor de rest snap ik je bedenkingen ten opzichte van Bloom wel. Vooral als je The Tide, the Thief & River’s End ook minder kon waarderen, valt dit waarschijnlijk meer in datzelfde straatje. Dit album verteert inderdaad iets trager door de "interrupties", wat de flow van de plaat iets sterker onderbreekt dan de band eerder heeft laten gebeuren. Bij mij valt het nu allemaal mooi op z'n plekkie, maar ik kan me heel goed voorstellen dat het bij veel mensen een kink in het luisterplezier is.

avatar van keijzm73
4,0
Gisteren en vandaag weer opgehad. Nu in een periode dat ik weer meer hardere muziek luister bevalt het album stukken beter. Inmiddels ook vaker geluisterd, wat meestal ook helpt. Tijdens het afsterven van de natuur buiten begint het album uit te groeien naar iets moois. Ik kom langzaam maar zeker 'In Contact' zou je kunnen zeggen. Mijn bovenbeschreven argumenten komen bijna volledig te vervallen. Aanvankelijk toch te snel beoordeeld na een tweetal luisterbeurten met nog 1 been staande in nazomerse hip-hop beats of iets dergelijks.

Even kort rechtzetten. Dream The Dead is verre van pretentieus en de schoonheid van het 15 minuten durende Graves openbaart zich nu ook goed. Beiden nummers gaan zelfs tot de meer favoriete nummers behoren. Songs for No One en Will's Song (Let the Colours Run) waren sowieso al favoriet. Enkel het vocale/ conceptuele 'Inertia and the Weapon of the Wall' had wat mij betreft achterwege gelaten mogen worden. The Cannon's Mouth sluit hier wel mooi op aan, zodat het niet heel verstorend werkt. @Sake Die vocale interruptie doet me nu ook minder denken aan Meat Loaf maar krijg er ineens een Eminem associatie bij

Van 3,5 naar 4 sterren.

Gast
geplaatst: vandaag om 19:04 uur

geplaatst: vandaag om 19:04 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.