Liam Gallagher - As You Were (2017)

All Hail the king of Rock 'N' Roll! Ben blij met zijn comeback, Wall of Glass is een typische Liam knaller, echt een goeie keuze om zo te laten weten dat hij er weer is. Chinatown is een album track, apart dat het een single is geworden.

Verder ontzettend blij dat zijn optredens zo goed zijn. Op Glastonbury was hij ongelooflijk goed zelfs, had niet meer verwacht dat hij ooit nog zo goed zou zingen. Laten we eerlijk zijn: als Oasis liefhebber was het de laatste jaren moeilijk om Liam te zien/horen zingen. Hij is qua stem echt weer ijzersterk. Hopen dat het een geweldig album is. Greedy Soul vind ik alvast een beest van een nummer.

Het zijn spannende tijden voor Oasis-fans. Noel komt eraan met een experimenteel album, en ook Liam trekt de aandacht naar zich toe. Niet alleen z'n aankomende soloplaat maar ook enkele weergaloze optredens zoals bv. op Glastonbury en Reading zorgden ervoor dat Liam geregeld over de tongen ging de voorbije maanden. En nu is hij er.

Na de singles (Wall of Glass, Chinatown, FWIW) en de onverwacht uitstekende liveoptredens van Liam waren mijn verwachtingen over deze soloplaat al heel wat gestegen. Na drie luisterbeurten zijn deze verwachtingen nóg overtroffen.

Productie is door gans het album heen herkenbaar waardoor het 1 mooi geheel wordt. Ook is Liam gewoon erg goed bij stem.

De songs zelf dan. Liam heeft er zeker en vast goed aan gedaan om de hulp in te schakelen van co-writers om hem bij te staan deze plaat. Wall of Glass alleen al heeft bij wijze van spreken meer melodie en refrein dan 9/10 van het Beady Eye werk. Hele frisse en melodieuze songs, soms wat steviger, soms wat rustiger. Paper Crown hoort bij het beste dat er sinds de split Oasis-gerelateerd is uitgebracht. You Better Run rockt geweldig en Come Back To Me is een pure knipoog naar de Britpop. Andere blikvanger is Bold, een song die wel volledig van de hand van Liam komt.

Een goeie, frisse en melodieuze plaat in combinatie met z'n stem die live het best klinkt sinds 2002 maken deze Liam Gallagher opnieuw "hot" in muziekland. En dat kan ik enkel maar toejuichen.

Broer Liam komt met een zeer aardige plaat, na toch matige Beady Eye platen. Wat hij slim heeft gedaan, is een aantal getalenteerde mensen om zich heen verzamelen, die prima bijdragen aan het geheel. Dat levert een aantal heel erg lekkere Oasis achtige nummers op. Toch heb ik een flink bezwaar tegen As You Were. Het blijft allemaal wel heel erg in het midden segment hangen en dreigt zelfs saai te worden, tot dat in de tweede helft van de plaat Liam eindelijk een schop onder zijn kont krijgt en de vaart er terug in wordt gebracht.

Op As You Were blijft Liam Gallagher heel dicht bij het geluid van zijn eerste bandje. Dat levert heel prettige en vooral herkenbare momenten op, met de nodige The Beatles referenties. Dat is nog niet hetzelfde als een goede plaat. Vrijwel geen van de nummers op dit album zou mogen staan op de eerste twee Oasis albums en dat is uiteindelijk de maat der dingen. Simpelweg omdat de opwinding ontbreekt. (En als er iets staat op 'Who Built The Moon?' van broer Noel...) Dat tekort aan opwinding moet dan gecompenseerd worden met de kwaliteit van de songs en dat is geen onverdeeld feest. Het is niet slecht, maar ook niet uitzonderlijk wat hier gebeurt.

Wel een compliment voor de schrijverskwaliteiten van Liam zelf. 'I Got By' is de song die het album redt van de saaiheid en dat is helemaal van hem alleen. Daarin laat hij horen, dat hij inmiddels zelf ook een prima songwriter is geworden.

As You Were is een prima album voor iemand die "gewoon" de zanger van Oasis was. Wat Noel inmiddels al weer drie albums op zijn eentje doet, heeft inmiddels weinig meer met Oasis te maken. Dus in die zin ben ik het eens met een aantal bovenstaande opmerkingen dat dit het beste "Oasis" album van 2017 is. Toch kan ik mij niet onttrekken aan de vraag hoe goed beide heren nu zouden zijn als ze de kinderlijke nonchalance respectievelijk jaloezie eens opzij konden zetten.

Het hele verhaal staat hier op WoNoBlog.

Was heel, heel erg bang voor een teleurstelling, maar Liam stelt godzijdank niet teleur. Ik vond altijd dat Noel de hart en de ziel van Oasis was, maar Liam was de 'attitude' en dat is niet het enige wat Liam naar deze plaat brengt. Liam is scherp, venijnig en laat zien dat hij zich heeft ontwikkeld op meerdere vlakken. Hij kan niet meer de falsetto's van zijn vroege Oasis tijden halen, maar door goede songwriting en opbouw heeft hij het ook niet nodig.

'As You Were' is een zeer positieve verassing en ik ben erg verheugd met de richting die Liam is ingegaan.