Jay-Z - 4:44 (2017)

Bescheiden plaatje. Heel erg benieuwd naar, al verwacht ik er niet zo veel van.

Na eerste luisterbeurt vind ik het vrij matig. Maakt wel gebruik van toffe sampes zoals fugees op moonlight. Marcy me en bam met Damian Marley kunnen me wel bekoren.

Misschien moet Jay Z eens de DJ Khaled-optie kiezen en gewoon de curator van een album spelen. Zulke matige rhymes - kunnen we dit rhymes noemen? - op die beats, doodzonde. Zet daar bakken jong talent op en je hebt een sterk album.

Tof dat No ID van stal is gehaald voor het productiewerk. Jammer dat het album op Tidal staat want snippets is tot nu toe alles wat ik er nu van heb gehoord.

Ik snap dat hele exclusive gebeuren ook niet. Enige wat hij ermee bereikt is dat mensen die geen Tidal maar Apple Music, Deezer of Spotify hebben het album weer illegaal moeten pindakazen...ik heb helaas dus ook nog niks gehoord...

Ik vind het eigenlijk best wel goed, dit album

Kun je ook aangeven wat je er goed aan vind?

Deze plaat heeft me positief verrast! NO I.D steelt de show op de productie en Jay-Z toont zich nog lang niet uitgerapt. In plaats van de kille, gladde producties op Magna Carta klinkt 4:44 warm, soulful, en funky. Tekstueel is het allemaal dik in orde, veel interessanter dan TB3 of MCHG. Sterker nog, qua thematiek is het één van zijn meest interessante platen. Zijn flow is natuurlijk niet meer zo gestroomlijnd als dat het ooit geweest is, maar daarom is het des te beter dat hij heeft gekozen voor rustigere beats met minder volume en tempowisselingen dan op zijn laatste 3 platen. Op het eerste gehoor (3x in zijn geheel gedraaid) is het echt een dijk van een plaat welke zomaar één van de meest interessante van het jaar kan gaan worden.

Download Jay-Z's new 4:44 album for free now - factmag.com

Ben ik al te laat? Ik krijg het niet voor elkaar, waar moet ik die code invullen?

Ik heb geen idee, was zelf niet in de mogelijkheid om het te proberen aangezien ik deur uit moest voor een afspraak

De beats vind ik sterk, de onderwerpen die hij gebruikt spreken me aan, hij is persoonlijker op dit album, de flow is goed (zoals altijd bij Jay), het is zeer zeker niet te lang, er zit variatie in de type nummers.

Ik ben eigenlijk helemaal geen grote Jay-Z fan, maar dit verraste me toch positief.

Ik vind (onverwacht) een erg dik album! No I.D. steelt hier echt de show met heerlijk sample-werk. En het verleden heeft wel bewezen dat Jay-Z het beste uit de verf komt op de juiste producties. Daarbij klinkt hij scherp, zijn de teksten persoonlijker dan voorheen en is het relatief kort. Kortom, een heerlijk album!

Die opening track deed me denken aan gooi jezelf weg van Fresku

Jongens, hoe moet ik dit met die code legaal downloaden? Ik snap er niets van.

Die Stevie Wonder-sample op Smile klinkt alvast heerlijk, erg mooi gedaan. De overige snippets stellen ook niet teleur. Enkel jammer dat ik 'm niet gewoon kan beluisteren ofzo, leuk hoor Jay!

Arrie, GrafGantz, Slowgaze: Die code was volgens mij enkel voor gebruikers uit de US (die eveneens geen Safari gebruiken).

#kutleven

Ach ja, gelukkig hebben we nog de blauwe vogel. Prima album!

Wanneer trekken ze nu eens de stekker uit Tidal? Of zijn er werkelijk voldoende mensen die daarvoor betalen?

Ben dat exclusive-gezeur inmiddels wel zat. Doe niet zo moeilijk.

Wát een album.

Jay belichaamt natuurlijk het verhaal van O.J. Simpson: arm en zwart geboren, maar vanwege uitzonderlijke kwaliteiten wereldberoemd en -bekend geworden. Ben je dat, dan ben je niet meer zwart, maar wit/gewoon (zwarte succesverhalen wassen wit zoals we weten). Vervolgens vanwege wangedrag weer en masse verguisd - dan ben je weer zwart. Jay is weer zwart, en 4:44 zijn eerste zwarte album in lange tijd.

Ik wil eigenlijk niet ingaan op alle Beyoncé-perikelen (daar hebben we Complex voor), maar dit album is natuurlijk ook een pleister op de familiewonden. Op zijn vorige albums hoorde je dat Jay niet bezig was met muziek, maar met business (geld = vrouwen = maîtresses = ménages à trois, getuige dit album). Beyonce baarde een kind (zonde van een waarschijnlijk prachtige vagina) en Jay wist dat hij dat leven niet meer vol kon houden ('Look, I apologize, often womanize / Took for my child to be born / See through a woman's eyes / Took for these natural twins to believe in miracles').

Dat Jay weer zwart is hoor je aan de beats: NO I.D. bouwde de nummers op basis van Hovs favoriete nummers (Stevie Wonder, Nina Simone), zwarte nummers, die het vroege geluid van Jay weer doen leven (Ye's beats op de Blueprint etc.). Op die beats voelt hij zich comfortabel. Dit comfort biedt ruimte voor de belachelijk open en persoonlijke teksten ('Mama had four kids, but she's a lesbian / Had to pretend so long that she's a thespian / Had to hide in the closet, so she medicate / Society shame and the pain was too much to take / Cried tears of joy when you fell in love / Don't matter to me if it's a him or her / I just wanna see you smile through all the hate / Marie Antoinette, baby, let 'em eat cake'). Luister ook naar Jays stem in de eerste verse van Smile, na 'lesbian' - zijn stem daalt, alsof zijn hoofd buigt van pijn.

En nog veel meer details bevallen me. Hov is niet zozeer terug - hij is er altijd geweest. Zwarte Jay is wél terug, het wonderkind op zwarte beats.

4:44 is in de eerste plaats een zegetocht voor Jay (maar dan wel met gebogen hoofd van schaamte), maar zeker ook voor hiphop. Een man van 47 jaar kan nog zo scherp uit de hoek komen, dat verrast zelfs Kendrick, getuige zijn tweet: 'WOW. MASTER TEACHER.'

Lekkere producties wel, maar tekstueel teveel gezever,

Na verloop van tijd word ik een beetje moe van zn gezever over dat ie echt niet meer vreemd moet gaan.

Welke rhymes vind je zo zwak?

Helemaal met je eens. Na een paar luisterbeurten vind ik het een tof album met vette producties maar gezever over vreemdgaan ben ik wel klaar mee.

Sorry maar wat een volslagen stupide connecties leg je in bovenstaand verhaal zeg. Ik weet niet waar dit een poging toe is maar het lijkt erop dat je institutioneel racisme wilt aankaarten zonder er erg in te hebben dat je er zelf schuldig aan maakt. De vergelijking met O.J. Simpson is waanzinnig. Je legt een link tussen een zwarte die volkomen terecht publiekelijk aan de schandpaal is genageld wegens een koelbloedige, uiterst gewelddadige dubbele moord - waarmee hij vervolgens is weggekomen juist doordat hij (rassen)verdeeldheid zaaide ten faveure van niemand anders dan zichzelf - en een donkere rapper die nota bene door zijn eveneens donkere (immens populaire) vrouw een keer in een onbeduidend nummer is aangesproken op schuinsmarcheerderij? Iets wat nergens tot ophef heeft gezorgd dan op de pagina's van TMZ en Perez Hilton?? Alsjeblieft zeg. Prima album overigens. Jigga back.

Jay-Z refereert naar de uitspraak die O.J. Simpson naar verluidt zou hebben gedaan : "I'm not black, I'm O.J.". Wat Jay-Z zegt is: bullshit, als je zwart bent ben je zwart en zal je altijd als zwart gezien worden ongeacht je succes, rijkdom, enz.

Qua beats en raps een verademing ten opzichte van Jay-Z's laatste album. Z'n relatie met Beyonce boeit me vrij weinig, al vind ik vooral de sample op de titeltrack weer wel prachtig. Dat Jay meer maatschappijkritische en enige zelfkritische zaken op boeiende wijze bespreekt had ik niet verwacht. Ook in die zin positief verrast. Af en toe mogen de producties wel wat meer pit hebben ofzo.

Ik noem O.J.'s expliciete misdrijven bewust niet, zijn rechtszaak evenmin - de parallel is het talent van beiden, populariteit als gevolg (en dus aanbeden door zwart én wit; 'wit' voor mij), en vervolgens de publieke val, weliswaar vanwege totaal verschillende misdrijven, maar ze zijn allebei veracht door het grote publiek. Die misdrijven zijn niet te vergelijken en dat doe ik ook niet. Hierna waren ze weer 'zwart' (lees: niet door iedereen aanbeden, wel door een zwart publiek), en als gevolg maakt Jay '4:44'. Terug naar de roots, terug naar Simone, Wonder, Sylvia etc., in plaats van de trendgevoelige, 'witte' beats van Magna Carta.

Misschien dat ik iets te vrij was in het gebruik van 'zwart' en 'wit', ik verloor de nuance, waarvoor excuses, maar dat vond ik een grappig spel in dit geval (van een zwarte artiest). Er zijn minstens vijftig tinten grijs, en ik miste er minimaal achtenveertig.

Okay.

Klopt, maar dat bedoel ik niet.

We dreigen een beetje off-topic te gaan maar a la..

De parallel loopt wat mij betreft om meerdere redenen mank. Buiten dat je mijns inziens de neerval van O.J. niet los kan koppelen van de expliciete misdrijven en je daarmee Jay-Z met je vergelijking op een vreemde manier met een ordinaire moordenaar in verband brengt, ben ik er ook niet overtuigd dat Jay-Z door het grote publiek is 'veracht'. En al helemaal niet dat daarin in een soort raciale scheidslijn te waarnemen was. Ook vond ik niet dat de sound van Magna Carta Holy Grail 'wit' was. Wél slecht. Maar niet slecht op de manier zoals ik zogenaamd 'witte' muziek van Abba of alt-J slecht vind. Sowieso leven we allang niet meer in de jaren dat muziek als 'wit' dan wel 'zwart' gekwalificeerd dient te worden. Laat staan om zoals in dit geval het werk van een artiest (die nooit iets anders heeft gedaan dan rappen) door een paar soulsamples weer 'zwart' te noemen.

Over O.J. gesproken; hij heeft de positie van de zwarte medemens in Amerika volgens mij meer kwaad dan goed gedaan. Met de gerefereerde quote "I'm not black, I'm OJ" onttrok hij zich in tijden van Martin Luther King, Muhammad Ali en Malcolm X van het hele racisme-debat. Pas toen hij in opspraak kwam door de dubbele moord begon hij zich als 'zwart' te profileren omdat dat hem in de tijdsgeest destijds ten aanzien van de rechtszaak toevallig goed uitkwam. Zie voor meer daarover de uitstekende documentaire 'O.J.: Made in America'.