The Dave Brubeck Quartet - Time Out (1959)

De hele tijd zit ik na te denken: waar ken ik toch dat nummer Take Five van? Misschien van zo'n chille Grolsch-reclame van een aantal jaren terug? Het zou er in ieder geval goed bij passen. Hoe dan ook, ik vind dit echt een tof jazzalbum met veel piano. Muziek met dat laatste instrument kan bij mij eigenlijk nooit stuk. Naast Take Five klinken de andere tracks ook goed tot supersterk, beetje filmsoundtrack-achtig ook.

Zeer smaakvol album, dit ”Time Out” van The Dave Brubeck Quartet. ”Take Five” is wereldwijd bekend, zelfs onder de niet jazz- kenners en/of -liefhebbers. En dat zegt toch wel wat. Brubeck maakt het op ”Time Out” niet al te complex. Ik denk dat hierdoor het album zo bekend is. Dat neemt niet weg, ondanks de toegankelijkheid, dat op ”Time Out” gewoon uitstekend wordt gemusiceerd. De liedjes zijn niet ellenlang en dat komt de luisterbeleving ten goede. Gewoon goede jazzcomposities met een kop en een staart. Het pianospel valt me het meeste op. Bijzonder fraai, smaakvol en warm. Het is de lijm die alles bij elkaar houdt. ”Time Out” is een jazzalbum om heerlijk op te ontspannen, mooie melodieën, spannende maatwisselingen en prima instrumentatie. ”Take Five” is en blijft tijdloos, maar de rest van ”Time Out” vind ik net zo genietbaar.

Time Out is veel meer dan een lichtvoetig en sfeervol jazzalbum met een grote hit en bekend nummer (Take Five natuurlijk). Het is ook een bijzonder sfeervol album, waar uitstekend op gemusiceerd wordt. En inderdaad valt mij ook de piano op: die is werkelijk buitengewoon goed. Maar ja, alle musici zetten hier hun beste beentje voor en het plezier spat van de LP af.
Naast het fijne Take Five is ook Blue Rondo A La Turk, de openingssong enigszins bekend en ook erg goed. Maar dat gaat ook op voor het derde nummer van Side One Strange Meadowlark. Zo heb je een wel erg goede LP-kant. Side Two is ook bepaald niet slecht. Hoogtepunten daar zijn de echt prachtige Kathy's Waltz & het prettige Everybody's Jumpin'. Slotnummer Pick Up Sticks 'loopt heel lekker', ook vanwege een prima swingende bas. Dit Time Out is zo voor mij wel een meesterwerk uit de Jazz historie.