Lana Del Rey - Lust for Life (2017)

Het titelnummer is nou net het lichtpuntje van de plaat.

Een typisch gevalletje smaken verschillen, me dunkt.

Ik vind eigenlijk alleen dat nummer met Sean Lennon ondermaats, pseudo-Bietelsgedoe. Als ik al naar de Bietels zou willen luisteren luister ik wel naar de Bietels. #TeamBeachBoys

Summer Bummer vind ik dan weer net een hoogtepunt, de toevoeging van rappers vind ik net iets toevoegen, terwijl Lana op andere nummers wel heel erg in dezelfde sound blijft hangen. Is niet per se erg, maar door Rocky en Carti vind ik Summer Bummer vrij verfrissend.

Overigens, Maartenn, The Weeknd is één van de grootste popsterren van de laatste jaren. Begon zijn carrière met nog een redelijk alternatief R&B-geluid, met een drietal EP's die zeer de moeite waard zijn wat mij betreft, maar vanaf 2014 wist hij de mainstream te bereiken: hij heeft in de VS al drie nummer 1-hits gescoord. En de onjuiste spelling is volgens mij omdat de juiste spelling al bestond als artiestennaam, maar is natuurlijk sowieso slim om makkelijker gevonden te worden via Google; en het valt gewoon op, jij maakt er ook al een opmerking over.

Wat vind jij van de plaat als geheel, Arrie? Afgezet tegen haar andere albums.

Leuk om je berichtje te lezen Arrie. Ik heb het even opgezocht en The Weeknd is inderdaad een hele meneer in de hitlijsten. Gemist vanwege dat het niet mijn genre is dus .

Ik ben net als Rudi1984 ook wel benieuwd naar een wat bredere beschouwing!

Berichten verplaatst naar Radiohead

Wat heerlijk om me weer te mogen verliezen in de dromerige, melancholieke en toch niet sombere sfeer die Lana met haar stem en muziek neerzet. De grote keur aan gastartiesten houdt de variatie er tor het eind prima in.

13 Beaches en Herion vind ik de voorlopige hoogtepunten. De rappers bevallen me wat minder maar zolang de melancholie de overhand heeft ben ik verkocht!

Ik vind eigenlijk alleen 'Love' een minder nummer. De keuze voor dat nummer als eerste single heeft mij wel op het verkeerde been gezet waardoor ik het album pas later ben gaan waarderen.

Ik kan op het album zowel de up-tempo als de ballads waarderen en het is zeker 72 minuten uit te houden. 'Change' is denk ik mijn favoriete nummer, gevolgd door 'Heroin', 'Tomorrow Never Came' en 'Cherry'.

Ik ben blij dat Lana altijd redelijk productief is gebleven zodat wij niet te lang hoeven te wachten op nieuwe muziek. Het volgende album komt als het goed is begin 2019 uit en 'Mariners Apartment Complex' belooft m.i. al veel goeds.

De tweede single die reeds verschenen is, is nog veel beter: Lana Del Rey - Venice Bitch - YouTube - m.youtube.com

Het is niet normaal hoe goed dat nummer is.

Als we het dan toch over goede nummers hebben!

Lana Del Rey - Hope Is A Dangerous Thing For A Woman Like Me To Have - But I Have It (Lyrics) - YouTube

Het luisteren naar dit album maakt me heel melancholisch.

Hmm.. Ik haak af bij 'take off, take off, take off all your clothes' en dat heel vaak. Puberaal, kazig, vunzig, goedkoop.

#teamlana

Volcel.

Alhoewel grotendeels gelijkaardig qua sound (buiten misschien de gastbijdragen van A$AP Rocky en Playboi Carti) mist deze plaat iets wat de opvolger 'NFR!' wel bezit, maar wat dat dan juist is? Daar kan ik m'n vinger niet precies opleggen.

Muziek is en blijft een vreemd beestje.

Veel minder een geheel dan NFR wat mij betreft, daardoor ook echt lastig om deze helemaal uit te luisteren.

..en venice bitch natuurlijk.

Net iets te lang met een paar songs die ook achterwege hadden kunnen blijven. Tweede helft van de plaat wordt steeds sterker. Als een soort opmaat naar NFR!

Hoe kan het nou dat Cherry, het beste nummer van deze plaat, hier nou als minst gewaardeerde nummer wordt gezien?

Geweldige plaat. Ik kende NFR! eerder en deze vond ik op het eerste gehoor wat minder speciaal. Na een paar draaibeurten heb ik warme vriendschappen ontwikkeld met vrijwel alle nummers. Lana heeft zo'n stem waar ik ga luisteren wàt ze nu eigenlijk zingt. Ik ken veel zangeressen die ik heel goed vind waar ik dat niet heb. Beetje ... betoverend.

Lust for Life van lana del rey is een vermakelijk album, maar ook is het een mega rommelig album.

Sean Ono Lennon, AS$AP Rocky en playboicarti op hetzelfde album is een gekke combinatie.
Ik heb bij dit album een beetje het gevoel alsof er 2 verschillende albums bij elkaar zijn gevoegd, de ene helft meer commercieel gericht, met bekende features zoals the weeknd en playboicarti. En de andere helft juist meer iets waar Lana del rey meer bekend om staat, ballads en emotionele teksten.
Het album is niet slecht, maar het is zeker niet haar beste werk.

7/10

Dit was ooit mijn favoriete Lana Del Rey album, maar is compleet van me af gegroeid helaas. Het album heeft weinig vorm en de features vallen erg tegen. Heroin is wel een van mijn favoriete nummers!

Erg fijn album van Lana, en in mijn ogen beter dan het alom bewierookte Norman Fucking Rockwell!
Maar dat zal aan mijn oren liggen.