Panda Bear - Person Pitch (2007)

Haha.

Misschien nog wel interessanter dan dat filmpje (je kan ook veel andere artiesten vinden): Who Sampled. Erg geinig om te zien waar Panda z'n inspiratie (lees: stukken muziek ) vandaan haalt.

.

Mooi verwoord, zelf heb ik dat gevoel ook (of zelfs nog iets sterker) bij Visiting Friends van AC ( YouTube - Animal Collective - Visiting Friends ) en die gaat ook nog wat langer door

4.5* voor dit album omdat ik I'm Not vrij zwak vind en eigenlijk altijd maar doorspoel

Misschien dat je I'm Not meer leert waarderen als je weet waar de sample vandaan komt. Het kan, maar die kans is klein. Luister 'm vooral eens met koptelefoon, de lage tonen zijn heel mooi. Maargoed, ik verplicht je tot niets

Visiting Friends luister ik bijna altijd in de trein. Heerlijk nummer idd.

Wat blijft 3,78 toch een veel te lage score voor deze cd.
De muziek heeft iets unieks en speciaals, het ademt een vreemd nostalgisch sfeertje uit dat ik enkel nog maar in Endtroducing... ben tegengekomen.

Het mot maar snel weer zomer worden!

Geniaal, meesterwerk, etc etc. Met name Take Pills en Carrots zijn niet te beschrijven zo goed. Hij staat al jaren op 4.5, maar dat laatste halfje moet er nu maar eens bij.

Ik hoorde voor het eerst van deze band toen ik tijdens mijn bezoek in "De Waaghals" in Nijmegen een nummer van hun nieuwste album "Tomboy" hoorde. De muziek maakte mij onmiddellijk enthousiast en ik besloot dit album uit 2007 ook maar eens te gaan beluisteren. Prachtige muziek en het heeft ook iets mystieks. Ik moest gelijk denken aan die "sacrale" muziek van Dead Can Dance hoewel die muziek toch wel heel anders klinkt.
"Panda Bear" - dat durf ik nu wel te zeggen - is voor mij toch wel de ontdekking van dit jaar. Het nummer dat er ver boven uitspringt op dit schitterende album is voor mij het ruim 12½ minuten durende "Bros". Fenominaal. Ik ga me verder mij ook maar eens verdiepen in het nieuwste album "Tomboy" en de muziek van Animal Collective waar ook regelmatig op dit topic naar verwezen wordt.

4,5*

Ah, die heb ik net op staan

Mooi hoor Wibro. Alleen 'hun nieuwste album'? Panda Bear is toch echt één persoon.

Deze plaat doet het ook deze zomer weer fantastisch. Bros is zo'n nummer dat letterlijk alles bevat dat ik leuk vind aan muziek.

De drummer / zanger van Animal Collective

Je neemt me de woorden uit de mond. Want ook voor mij is dat zo. Het toeval wil dat Person Pitch mijn favoriete album allertijden is en Bros mijn favoriete nummer allertijden, juist om de reden die je noemt: "letterlijk alles bevat dat ik leuk vind aan muziek".

Ik kan tot zekere hoogte uitleggen wat ik zo geweldig vind aan dit album, en Bros in het bijzonder, maar de ervaring zit opgesloten in mijn hoofd en kan op geen enkele manier exact worden overgedragen

Dat vuurwerk tijdens Bros, geniaal gewoon

Door KampF bij een album van Fennesz op dit album gewezen, waarvoor driewerf dank. Vreemd genoeg heeft Animal Collective mij (nog) nooit zoveel gedaan, waardoor ik deze ook altijd wat links heb laten liggen - dat blijkt inmiddels een aardige misser te zijn geweest.

Comfy In Nautica als opener heeft me meteen gegrepen en de omschakeling in Take Pills vind ik niet minder dan brilliant. Bros kabbelt ook heerlijk voort en geeft het gevoel van een treinrit in een rode stoomlocomotief door een lenteachtig glooiend natuurpark, waar de Pandaren als Heidi Klum in grazige groene weiden rondhuppelen. Het begint langzamerhand te schemeren en er worden nog wat vuurpijlen afgeschoten. Of zoiets.

Im Not is voor mij een fijn rustmomentje op deze plaat, die ook wel nodig blijkt te zijn wanneer Good Girl / Carrots in één adem drie dijken van nummers aflevert. Search for Delicious vind ik het minste nummer van dit album en Ponytail een fijne, maar niet bijzonder afsluiter. Al met al een bijzonder gunstige ontdekking, die ik zeker nog vaak ga beluisteren!

Leuk om te lezen! Ik zou ook wel eens met Heidi Klum is de grazige groene weiden willen rondhuppelen, en dan samen vuurpijlen afschieten : - D Misschien dat Search for Delicious en Ponytail nog komen, maar ik raad je aan om in ieder geval die eerste eens met koptelefoon te luisteren in een situatie met Heidi's, pandaberen, en veel zonlicht.

Offtopic even: heel tof om te zien dat je Themes for an Imaginary Film in je top10 hebt staan. Ik ben erg verliefd op het Italians Do It Better geluid van Johnny Jewel (Chromatics/Glass Candy). En Swim 5,0* van Caribou op 1, nice!

Lekkere experimentele indie. Nog weirder dan Merriweather Post Pavillion van Animal Collective, de band creëert toch een bijzondere sfeer. Ook fijn tijdens het slapen, een soort 'drug without side-effects'.

Hoogtepunt Good Girl/Carrots

The Beach Boys in een koortsdroom.

Ik heb deze plaat inmiddels zo grijs gedraaid dat ik er vaak naar vergeet te luisteren. Als ik er dan weer eens naar luister verbaast Lennox me telkens weer.

Heb deze nu nog maar eens opstaan en het lijkt wel zomer. Een album dat mijn humeur steevast opkrikt. Stiekem vind ik hem zelfs beter dan eender wat van Animal Collective en dat is al een groep die ik enorm hoog heb zitten. Het is gewoon dat sfeertje dat rond de plaat hangt; experimenteel genoeg om te blijven en te blijven boeien en toch steeds popsongs met kop en staart afleveren.

Voor de eerste keer beluisterd, en ik ben meteen verkocht. Vooral Comfy in Nautica, Bros, I'm Not en Good Girl / Carrots zijn echt wereldklasse en absolute top. Heerlijk album, en ik begrijp ook waar Grimes onder andere haar inspiratie vandaan heeft gehaald, of hoe ze leerde om muziek te maken, want dit album heeft volgens haar eigen zeggen haar leren muziek maken, en waaruit muziek hoort te bestaan (zeker op vocaal vlak). Mijn favoriet album Halfaxa lijkt inderdaad enorm geïnspireerd op dit, zeker qua contouren en qua fundering. De stem zelf is misschien wat laag voor wat ik gewend ben, maar uiteindelijk werkt het dromerige en psychedelische aspect zeer zeker in dit album, en dit is toch wel een beetje waar ik naar op zoek ben. Naar muziek van associaties, naar muziek waar bij je kan wegdromen, muziek die sferen en een bepaalde gemoedstoestand oproept, naar muziek waarbij je je in de hemel waant, naar muziek die best een beetje vreemd en excentriek mag zijn. Zang moet voor mij ook in functie staan van het instrumentele en het instrumentele versterken.

Ik moet aan Tame Impala denken hierbij en daar ben ik al niet zo'n fan van. Word erg onrustig van Bros. Niet mijn ding.