Sons of Apollo - Psychotic Symphony (2017)

Na toch wel hooggespannen verwachtingen gezien de bezetting, kan ik niet anders concluderen na de eerste luisterbeurt dat de teleurstelling toch heel duidelijk overheerst. En niet bij mij alleen zo te lezen.
Op zich ben ik best liefhebber, maar dit is veel te veel laten horen hoe goed je kan spelen en te weinig hier samenhang aan geven en mooie composities maken die op een goede manier ruimte geven aan sterke krachtpatserij.
Wellicht groeit het wat met meerdere luisterbeurten, maar zie eigenlijk daarvoor weinig aanknopingspunten. Hier had veel meer ingezeten

Geweldige plaat, allemaal topmuzikanten en dat hoor je er ook aan af. Soto vind ik bij veel platen over the top, maar dat gevoel heb ik bij deze plaat helemaal niet eigenlijk.

Dit is geen plaat die je na een luisterbeurt kan beoordelen, ik moest ook wel wat moeite doen om de nummers eigen te maken, maar dan is er niet veel beter's te vinden in het progressieve hardrock/metal genre van de laatste jaren (imho)

Al moet ik ook wel toegeven dat het niet iets nieuws is, maar ik smul wel van dit soort platen ala de oude Dream Theater.

Ik ben wel benieuwd hoe dit zich verder gaat ontwikkelen, want naar het schijnt zien ze het echt als band en niet als project, we zullen zien.