Dimmu Borgir - In Sorte Diaboli (2007)

Lekkere Satanische cover. De geit van Mendes met een Middeleeuws sfeertje.

Ik vind de cover juist vreselijk maar ok dat boeit vaak niet echt vind ik. Ben zelf niet echt een fan van de band maar vind dat ze zeer redelijke muziek hebben gemaakt. Dit album ben ik nu aan het downloaden en ik ben benieuwd.

Ik moest gelijk aan StarWars denken toen ik het intro hoorde.

Hadden ze nog nummers over met het lidwoord The?

hehe,

Ik heb em geluisterd en op het eerste gehoord spreekt dit album mij meer aan dat andere albums van ze. Vooral het drumgeluid vind ik goed, maar ja tis hellhammer heh dus tjsaa.

Ik loop voor het eerst sinds Spiritual Black Dimentions weer een beetje warm voor Dimmu Borgir. Zonder die koren en al dat overdreven bombastische maar gewoon gitaar georienteerde blackmetal. lekker lekker, 4*

Ja, dit is DB op hun best.
Geen overdreven orkestratie, gewoon doen waar blackmetal voor staat. 4.5...

nou beste mensen alles aan die plaat bevalt me de muziek ,de cover het hele concept idee het dvdtje dat erbij zit met de clip van-The Serpenitine Offering aldat middeleews sfeertje heerlijk ridders die elkaar te lijf gaan en die elkaar kapot beuken,stompen en doorklieven AAAHHH brute marteling mijn dag is weer goed 4.0

Ik heb vorig weekend een paar nummers live mogen aanschouwen en dat viel ook niet tegen. Ook al kan ik het niet eens zijn met de mening dat dit weer een 'echt' blackmetal album is. Zij blijven vrij symphonisch in uitvoering.

Dat is waar maar ze spelen heerlijk.
Het is of er een engel over je tong pist of zal ik zeggen duivel.

Ben geen echte Dimmu fan,maar toch vind ik deze cd goed.

Zeker 1 van de betere albums van DB, superstrak gespeeld; mijn stijl

Ik ben ook geen fan van dit soort muziek, maar het is een verslavend plaatje: die drummer kan er alleszins goed mee weg!

Een vier.

Een best goede album. Er gaan wel wat punten vanaf voor het extreem kortzichtige en niet al te originele concept... Ik begin satanisme al snel een behoorlijk afgezaagd onderwerp te vinden.

Zeer goede black metal

Opening blijft sterk

*Orkest effect*

Stem van de basgitarist maakt het ook heel erg compleet trouwens

Toch blijft de voorganger beter

Lekker plaatje toch van de heren Borgir. Ik vind hem in ieder geval beter dan de enige andere die ik van ze gehoord heb (Enthrone Darkness Triumphant). Vooral de eerste 5 nummer nummers zijn heel erg sterk.

Ook leuk: teksten in spiegelbeeld geschreven en er een spiegeltje bijgeleverd (in mijn versie tenminste)

Artwork is inderdaad erg stoer
en als je dit vet vind, moet je zeker Death Cult Armageddon eens proberen... imo nog 10x beter.

Vind ik niet, DCA is heeft veels te veel keyboards, en is veels te orchestraal. Deze plaat is veel meet gitaar georienteerd, wat de plaat absoluut ten goede komt.

Dat is dan een persoonlijke opvatting... Na het apocalyptische über effect van dat orkest op DCA (tevens eerste black metal gerelateerde plaat die ik hoorde) klonk dit me in eerste instantie veel te simpel in de oren.
Live zal het daarentegen zeker weten goed overkomen

De Japanse versies bevatten een bonustrack genaamd BLACK METAL: een cover van Venom.

Vakkundig dichtgemetselde muur van geluid, met daarin sterke songs. Inderdaad meer gitaargericht dan voorganger Death Cult Armageddon, die wel heel bombastisch klonk. Hier kan ik wat meer mee. Boeiend van de eerste tot de laatste noot. Lekker bruut met op de juiste plaatsen wat ruimte voor melodie en cleane zang.

Hoewel ik mezelf het label 'fan' toeken als het op deze band aankomt, ben ik echt enorm teleurgesteld in deze schijf. Kort door de bocht: enig pluspunt aan ISD is Mustis die het tot dusverre nog elke keer voor elkaar heeft gekregen om met fantastische composities op de proppen te komen.

De nummers vind ik over het algemeen erg ongeïnspireerd overkomen; er komt erg veel herhaling in voor, zowel qua teksten als qua riffs. Ook is zijn de lyrics in mijn ogen een stap terug als je ze vergelijkt met het vorige album: minder poëtisch, simpeler taalgebruik, meer 'down-to-earth' ('I', 'mine' etc) en dat vind ik toch wel erg jammer. Tevens is de stem van Shagrath op dit album wel erg matig, hij klinkt erg (al dan niet té) rauw .

Het kan zijn dat het kwartje nog moet vallen, aangezien ik dat bij DCA ook had, maar dat lijkt me sterk. Dit album is gewoon minder complex, simpeler, toegankelijker, maar vooral saaier. Volgende keer mogen ze dat hele 'concept' weglaten, en wat mij betreft huren ze gewoon weer een orkest in net als op DCA. Ook zou ik hen op het hart willen drukken dat ze de volgende keer weer gewoon nummers uitgebreid gaan componeren, in plaats van al jammend de plaat op te nemen. Dit album laat wel zien dat ze daar absoluut niet bekwaam in zijn.

Enige reden dat ik dit album niet afserveer met 0,5 ster is 'The Serpentine Offering', wat in mijn ogen een zeer memorabel nummer is.

Volgende keer beter heren! 1,5*

Onzin, ze laten nu juist horen dat ze van zilchzelf ook een sterke plaat kunnen maken, zonder een orkest te genruiken om alles dicht te metselen.

En juist met die 'simpele' down to earth teksten zijn ze groot geworden luister maar ens naar SBD

Het is niet te vergelijken met platen Spiritual... of Enthrone... maar dat komnt omdat die platen vooral een emotionele waare voor me hebben. iig beter dan de twee voorgangers!

Is dat de kwaliteit van die albums of nostalgie?

Dat is vooral nostalgie. Iedereen heeft wel van die platen, waarvan je niet kunt beoordelen of je ze nog steeds zo geweldig goed vind vanwege de muziek, of vanwege de nostalgie en de herrinneringen die aan zulke platen hebt.

Leuk forum topic bedenk ik me nu.

Maar goed genoeg off-topic.

Ben benieuwd hoe DB het er vanaf gaan brengen zonder Vortex en Mustis.

De laatste met Vortex en Mustis, zo schijnt het...
Ik vond deze plaat echter wel nog erg goed. Hoewel ik moet zeggen dat ik hem in het begin beter vond dan tegenwoordig. Een wazig concept over een priester die ontdekt dat hij Satanistisch is?? Helaas word het Satanisme op deze plaat erg uitgebuit. En in mijn ogen alleen nog gebruikt om een beetje media aandacht te krijgen. Sacriligious Scorn en Serpentine Offering zijn echter wel vet. Ik had me voorgenomen om bij hun komende album eens naar de tour te gaan kijken. Maar dat doe ik maar beter niet. Wat is deze nieuwe DB nu zonder die 2 muzikanten. 4*

Is nummer 11 trouwens een cover van Venom???

Waar zijn de links naar de videoclips? Zijn nl. erg fraai.