Thunderstone - Evolution 4.0 (2007)

avontuurlijke, maar zeker degelijke power metal met progressive invloeden.
de zanger is rauw, zuiver en misschien niet typisch power metal maar zeker goed. de composities zijn origineel en het springt op die manier uit de massa. vooral nummers als swirled en great man down zijn geweldig.
mensen die in 70 en 80er jaren zijn opgegroeid en bands als rainbow en deep purple adoreren kunnen een nummer als down with me ongetwijfeld ook waarderen.
minpuntje is de misschien iets te staccato gitaar, het klinkt zo af en toe een tikkie aggressief(in de negatieve zin van het woord) maar in zijn geheel een ware aanrader door de originele composities.

Metal Album van de Week!

Eerlijk gezegd had ik hier niet zoveel van verwacht, want powermetal associeer ik bovenal met HammerFall en die muziek heb ik al een tijdje achter me gelaten. Maar mede dankzij de zanger heb ik dit album een paar keer met plezier beluisterd. Een mooie stem, een beetje rauw en vooral minder hoog dan ik van tevoren had gevreeds. En zo'n schattig Fins accent waar alle i's ie's worden.

Het is niet een album dat ik meteen zou kopen, en ik ben ook niet opeens enthousiast om alle powermetalbands te leren kennen, maar als (achtergrond)muziek een prima plaat.

3.5*

Thunderstone was mij onbekend tot dusver. Ik ben aangenaam verrast. Op zich ben ik best in voor powermetal, maar niet teveel. En er is meer dan alleen het doodsaaie Hammerfall.

Thunderstone laat op Evolution 4.0 horen dat je ook met afwisselende composities met power metal kan omkaderen. De namen At Vance en Stratovarius zingen dan ook wat eerder rond dan andere namen.

De vocalen geven voor mij ook de doorslag. De voor genrebegrippen ruwere vocalen zorgen ervoor dat Thunderstone iets minder Europees klinkt dan collega's. Het is alleen het accent dat iets anders verraadt. Maar dat is geen struikelblok.
Over de productie ben ik iets minder te spreken. Die is weer eens volledig dichtgekit.

Maar dat betekent niet dat ik hier niet van kan genieten.

Puike plaat.

Wel schrijnend om te lezen dat meer dan eens Powermetal voornamelijk met Hammerfall wordt geassocieerd. Ik vind dat persoonlijk een overgewaardeerde band binnen het genre, zonde hoe ze het genre blijkbaar laten devalueren. There's a life beyond Hammerfall!

Wat betreft dit album; ik ben zeer verheugd met de reacties. De opzet voor de keuze van dit album is volledig uitgekomen.
Wat ik heb gelezen deel ik vrijwel allemaal, alhoewel ik de productie een van de pluspunten aan dit album vind.

Precies mijn punt. Hammerfall is weliswaar het meest bekende voorbeeld, het is tegelijkertijd het slechtste voorbeeld van wat we powermetal noemen.

Voor de vijfde maal wordt een bende Finnen op ons losgelaten in het kader van het Metal Album van de Week, met een gitarist Nino Laurenne die geweldig uit de hoek kan komen met schitterende riffs en vette solo’s en met een ietwat rauwere zanger Pasi Rantanen, die me meer dan eens deed denken aan Andi Deris van onder andere Pink Cream 69 en Helloween. De zang vind ik dus uitstekend en het gitaarwerk vaneigens.
De muziek dan, wel stevige progressieve metal met veel double bass, veel tempoversnellingen en ruimte voor alles en iedereen, hoewel ik hier en daar een benepen gevoel krijg, het beruchte dichtplamuren van de muziek. Iets meer terughoudendheid had ik gewaardeerd bij het totaalgeluid, klein kniespuntje van kritiek op een voor de rest meer dan prima album, maar hier en daar voel ik een ietwat onaangename druk op mijn trommelvliezen (ik luister meestal met een hoofdtelefoon op). Een perfect geluid hoeft niet altijd, de nostalgiefactor, je weet wel.
De felst gesmaakte songs vind ik Forever More, Holding On To My Pain, Down With Me en Solid Ground. Goeie groep, goed album maar de laatste jaren kan het label “uit Finland” dienen als kwaliteitsmerk. En ik blijf erbij, drie kwartier is zoals hier ook ideaal voor een album .

Thunderstone maakt powermetal en het is wel aardig, maar eigenlijk overstijgt het nergens echt de middelmaat. Ze hebben een goede zanger (wat zeker niet onbelangrijk is), maar niet echt nummers die blijven hangen. Leuk voor de achtergrond, maar verder dan dat komt dit niet hier.

Thunderstone vind ik eigenlijk best tof klinken. Voor een powermetalband klinken ze behoorlijk zwaar en bij vlagen ook progressief. Ik vind het eigenlijk ook wel wat weghebben van een (weliswaar niet zo virtuoze) Symphony X. Die lekkere lage gitaren met subtiele toetsen op de achtergrond klinken erg lekker, maar de zanger valt natuurlijk nog het meest op met die lage, rauwe stem. Lijkt best op Russel Allen, maar dan met een kleiner bereik. 4****

Uitstekende finse powermetal met een licht progressief sausje. De beukende ritmesectie, het loodzware gitaarwerk en de hoofdzakelijk uptempo songs zorgen voor een unaniem sterk album. De zanger is tevens dik in orde. Dit is hoe men dergelijke metal moet brengen. Fans van bands als Symphony X kunnen hier vast wel iets mee.

Wat een goede plaat! Het heeft melodie, kracht en regelmatig goed riffwerk. Nee, dit smaakt naar meer. En wat een zanger!!