Herbie Hancock - Head Hunters (1973)

Ah! Een van mijn alltime favourites. Herbie Hancock op zijn best. Waar vind je dat trouwens nog; albums die uit 4 nummers bestaan.

Ben de laatste tijd, onder invloed van mijn waardering voor Miles Davis' Bitches Brew, bezig met het verkennen van Hancock's vroege jaren 70 materiaal. Dit is inderdaad een van de hoogtepunten daar in. De plaat heeft een tijdloze groove (naar het schijnt veel gesampled voor hiphop) en Hancock's spel op Fender Rhodes, clavinet en andere toetseninstrumenten is erg sterk. In het laatste stuk zitten van die momenten dat hij heel subtiel een stringsynthesizer-partij op laat duiken; altijd een magisch moment.

Overigens, er worden nog steeds wel albums gemaakt met maar 4 nummers. Duik maar eens in de symfo-hoek

En in de electronica-hoek. En de postrockhoek. Etc.

een van de beste platen ooit gehoord, 5*

Wat een geweldige cd zeg! Heerlijke funky! Vette beats, heerlijk toetsenwerk, blaaswerk..echt fantastisch! Zal ik toch maar weer naar North Sea Jazz gaan dan of wordt het Dance Valley...moeilijk moeilijk. Deze plaat verdient een dikke 4,5*

Wat is Chameleon een heerlijk funky nummer zeg!
Denk dat ik deze plaat binnenkort maar eens aan ga schaffen....................

Op de hele plaat een erg funky geluid: soms vrij overladen, dan weer erg teder. In elk geval van een hoge kwaliteit
4*

Méér dan zijn geld waard, en ik denk zo'n honderd duizend beluisteringen, dit wordt je gewoon nooit moe, dit is super tijdloos!

Watermelon Man!

4.5 stars, jawel ****1/2

Geweldig album natuurlijk. De funk in Chameleon...Ah heerlijk

Erg lekkere plaat. Hoge kwaliteit, zonder in egotripperij en gepiel te belanden. Lekker luisterbaar.

En zo zou ik graag muziek vaker willen zien .

Geweldige plaat ben geen fan van Jazz maar met Electroincal & Funk involeoden wordt het al beter. Herbie en ze mannen zijn natuurlijk geweldige artiesten.

Redelijk goed album. Het tweede en vooral het laatste nummer vind ik erg goed. De wat rustigere en intieme Jazz vind ik erg mooi...
Het eerste nr is best interessant. Tegen het einde vind ik het erg goed. Daarvoor is het me wat vreemdjes. Ook Sly vind ik tegen het einde erg goed worden.

4*

Er onlangs in bed weer eens erg van genoten, ik kon de slaap niet vatten, dus maar Hancock luisteren... dit is puur genieten, zo inventief, zo swingend ook; tijdloos!
Ik verhoog naar 5 sterren, zo is dat.

Die vriendelijke Maarten|| toch ,

ik heb een deal met hem gemaakt toen we aan het praten waren op msn: ik luister dit album op zijn aanraden, hij luistert Waltz for Debby op mijn aanraden. Nu weet ik niet hoe het zit tussen hem en één van mijn favoriete pianoalbums, maar tussen mij en dit "piano"-album zit het érg goed . Dit noem ik een pianoalbum aangezien Herbie hier toch de man is en dat zijn instrument is.

Dit is tot nu toe de beste Jazz-Fusion samen met Bitches Brew die ik geluisterd heb, al bevalt die andere plaat me momenteel wat meer dan dit, wat ik me vooral afvraag bij deze plaat is waarom Herbie nooit iets solo dropt, ik maakte met de man kennis via Wayne Shorter en Michel Brecker en daar speelde hij weliswaar de sterren van de hemel: te mooi voor woorden. Nu hoopte ik stiekem dat hij in dit album echt centraal zou staan, niet direct als componist van alle stukken maar ook als speler, jammer genoeg ben ik tot nu toe nog geen zo'n Fusionalbum tegen gekomen dat zo is.

Maar wat dit album betreft:
Dat zijn zo de woorden ja

Héérlijke composities, Chameleon is echt een érg tof nummer. De andere 3 stukken hebben ook wat tofs en bevallen me ook wel, ik zit momenteel wel nog maar 2 luisterbeurten ver met dit album maar kan alvast zeggen dat dit toch hoog gaat eindigen, al denk ik nu al dat de 2 andere groten werken van deze man (Empyrean Isles en Mayden) me nog meer gaan bevallen, ligt er vooral aan dat dit naar mijn mening wat teveel Funk in zich heeft, je hoort natuurlijk dat het Jazz is vind ik maar maak naar mijn mening toch beter 'Jazz met Funkinstrumenten' dan Funk zelf, nu mag men dit ook niet volledig Funk noemen, naar mijn mening ligt de verhouding: 55%-Jazz 45%-Funk, en dat heb ik toch liever niet.

Maar de kans is groot dat mijn mening verandert, Rome is ook niet gebouwd in 1 dag en verstand komt met de jaren (stel hier jaren gelijk aan luisterbeurten).

4,5* Zou ik nu willen geven maar we zien nog.

Dat Funky gevoel miste ikzelf toch wel wat bij dit album.

Voor een jazz album is dit anders wel behoorlijk funky hoor...

Als grote funk en hip-hopliefhebber ben ik hier volledig weg van! Chameleon is werkelijk subliem!
Idd tijdloze plaat dit.

Erg érg érg érg érg DIKKE Cd !!!!

4 schitterende composities, ze hebben gewoon Funk in zich maar het blijft toch zeker en vast Jazz, Herbie speelt schitterend piano op de achtergrond, de rest van zijn line-up doet gewoon erg lekker mee. Het album barst van mooie simpele rust met subtiele momenten, weliswaar is het nergens Herbie zelf die echt op de voorgrond treedt maar hoe hij hier alles in elkaar laat oplopen, de stukken elkaar laat opvolgen, gewoon erg fraai gedaan. Mijn favoriete Fusionplaat van het moment, het klinkt allemaal zo vanzelfsprekend, nergens geforceerd, de mannen brengen gewoon wat moois waar je dag en nacht uren van kan genieten.

5*, momenteel die score en plaatsje in mijn top10 (al vrees ik dat hij daar snel uit verdwijnt).

Naar 4,5* en hiermee uit mijn top10, deze plaat blijft briljant en 5* is het voor wat het is algemeen waard, maar ik merk bij mezelf dat ik Fusion toch minder interessant vind dan gewone Jazz met "echte" instrumenten. De 4 stukken blijven ongelooflijk goed met name Chameleon, maar net zoals ik bij Miles 'Kind of Blue' toch beter ging vinden dan 'Bitches Brew' zal dat ook bij Herbie gaan denk ik, zijn 2 andere grote platen gaan me denk ik meer aanspraken alleen al vanwege de sound. Maar Fusion blijft natuurlijk een érg vet subgenre, deze en Bitches Brew behoren tot de top als het Fusion betreft.

Ah, nog een liefhebber .

Funky jazz van de bovenste plank. Één van mijn favoriete jazzplaten. Gewoon fantastisch werk dat ik iedereen aanraad.

4,5 ster.

Toen ik dit voor het eerst hoorde was ik bang dat dit zou uitmonden in oeverloos gepiel. Achteraf blijkt niets minder waar te zijn, lekker funky jazz bruisend van leven. Iets wat ik bij Bitches Brew toch mis, hoewel BB toch iets vooruitstrevender was dan dit album.

@ eazyfan; Hancock is nearly God op deze overheerlijke plaat!

Ik mocht de beste man al enkele keren live zien spelen op North Sea Jazz, het was, zoals je kunt denken, puur genieten!

Dikke vette aanrader van een plaat!

Daarvan ben ik mij op de hoogte -

Ik heb het alleen minder met Fusion tegenover niet-elektronische Jazz, ik kan Fusion nog altijd erg appreciëren (dit en Bitches Brew vooral dan), de reden dat ik dit album nu net geen 5* geef is omdat ik toch meer verwacht van zijn 2 andere grote platen, dan mag dit nog zijn meest erkende plaat blijven. De man is als componist en speler gewoon briljant, als componist bewijst dit album het, als speler zijn bijdrages op andere albums (verder ken ik hem nog niet). Een optreden wil ook eens bijwonen,

maar op deze avond ga ik deze nog eens in alle rust luisteren . Herbie rock t!!!

Hier ook weer iemand die hier vanuit 'Bitches brew' terecht is gekomen. Ik (deze muzikale hoek nog slechts verkennend) mag dan weinig verstand hebben van jazz: de sound ligt me goed.

Vooral track 2 valt me op. Heerlijk nummer. Maar dat kan ook met het weer van dit moment te maken hebben: De lome sound past er goed bij.

En de verpakking is opvallend mooi. Ook van binnen. Nou moet ik ook zeggen dat ik een zwak heb voor dergelijke retro-stijltjes.

Funk van dat bovenste plank. Deze plaat krijgt mij zeker warm (mede dankzij de vracht aan vintage-toetsinstrumenten die Herbie gebruikt)
In het midden van Chameleon is dan ook de beste Rhodes-sound ooit te horen. Een lust voor 't oor!

Deze cd uit de bakken van € 5,- gevist alsook andere jazz klassiekers. In de all time favourites van e.o.a site staat deze hoog in de regionen. Tja deze man is een levende legende en draait al aardig wat decennia's mee. Juist omdat het werk was uit begin jaren zeventig was mijn nieuwsgierigheid gewekt. Omdat die periode mij muzikaal op veel gebieden zowiezo aanspreekt.
Daarnaast natuurlijk ook dat deze man met andere grootheden in de beginperiode bij Miles hebben gespeeld.

Heerlijke muziek, watermelon man met die oehoehoeh oehoehoeh.
Spacey jazz.

Verder ben ik er niet zo in thuis om e.e.a muzikaal te kunnen beoordelen. Het spreekt me aan of niet...dit vind ik goed.

Dit is zo'n jazzplaat, of vaak eerder fusionplaat, die iedere jazzliefhebber in de kast zou mogen staan hebben.... en er vaak zou mogen uithalen ook!
Dit soort jazz makes my day! Echt verplichte kost, dit!
Het werd tijd om hem ook eens een plaatsje in mijn top tien te gunnen, want aan jazz ontbrak het daar wat aan....

Geweldige plaat! Heerlijk om te luisteren hoe knap deze plaat gemusiceerd is. Een mooie ontdekking!

Nog maar kort geleden ontdekt en voor € 3,99 bij CDwow aangeschaft. Ik kom bij deze plaat terecht vanuit de funk- en fusion hoek en bezat al enkele van die latere funkplaten van Hancock uit de jaren zeventig.
Sommige daarvan zijn echt heel disco-achtig en song-georienteerd, maar hoe verder je dat rijtje terug volgt, hoe jazzier en complexer de muziek wordt. Ik heb dus eigenlijk de omgekeerde volgorde aangehouden, maar kan dit album hierdoor goed plaatsen als een van de eerste albums waar funk en jazz innig met elkaar vermengd worden. Als zodanig is het een mijlpaal in de historie van de jazzrock en fusion, heb ik begrepen.

Er wordt hier strak gemusiceerd, met veel afwisseling en verschil in dynamiek, waardoor ook deze nummers met een gemiddelde lengte van tien minuten niet snel gaan vervelen.

Ik heb hem nog niet zo vaak gedraaid, en kan dit zeker waarderen. Toch geloof ik dat ik op dit moment Thrust een beter album vind, omdat daar het drumwerk inventiever is. Maar misschien verandert dat nog als ik deze wat vaker gehoord heb. Voorlopig een 3,5.