MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

King Crimson - The Power to Believe (2003)

mijn stem
3,85 (91)
91 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Sanctuary

  1. The Power to Believe I: A Cappella (0:44)
  2. Level Five (7:17)
  3. Eyes Wide Open (4:08)
  4. Elektrik (8:00)
  5. Facts of Life: Intro (1:38)
  6. Facts of Life (5:05)
  7. The Power to Believe II (7:43)
  8. Dangerous Curves (6:42)
  9. Happy with What You Have to Be Happy With (3:17)
  10. The Power to Believe III (4:09)
  11. The Power to Believe IV: Coda (2:29)
totale tijdsduur: 51:12
zoeken in:
avatar
Aquila
Jawel, want dan klinkt het meer als 'hemel' - en da's ook wel weer te plaatsen...

avatar
5,0
Een van de weinig bands die het presteert zijn eigen geluid te behouden maar toch fris blijft klinken. Mag ik het woord 'luisteravontuur' gebruiken? Ja, dat mag ik. Net zoals Bob Dylan, de platen worden steeds beter.

avatar van BoyOnHeavenHill
2,5
Gemengde gevoelens, zoals wel vaker bij deze band waarmee ik een haat/liefde-verhouding heb. Ik heb mateloze bewondering voor Fripps geluidsmagie die in combinatie met Belew en de wijdse ritmesectie een unieke sound oplevert, en heel veel respect voor zijn rusteloze zoeken naar nieuwe soundscapes en zijn artistieke onbuigzaamheid (en sinds zijn corona-maaltijden met Toyah ook voor zijn gevoel voor humor). Maar het "metalen" gitaargeluid dat zo wordt voortgebracht vind ik uiterst onaangenaam; het schuurt gewoon aan mijn oren en maakt een kille indruk, zodat ik naar nummers als Level five, Facts of life en Happy (enz.) gewoon niet kan (en vooral ook niet wíl) luisteren. Als het mooi is is het meteen ook héél mooi, zoals het zeldzaam spannende Dangerous curves (een eerbetoon aan Toyah? ), en Eyes wide open en The power to believe II zijn eveneens sterk, maar voor de rest overheerst de bewondering en de tegenzin toch boven de genegenheid en het genieten.

avatar
Mssr Renard
Ook hier weer; kil, afstandelijk, machinaal, industrieel. Ik vind Mastelotto misschien wel één van de minst interessante drummers die ik kan bedenken uit de fusion en prog-genres. De man heeft totaal geen swing (vind ik). Het is alsof ik naar een Tool-plaat luister. Toen deze plaat uitkwam was ik al op de hoogte van moderne progressive rock, en ik had daar niet veel mee. Fripp duidelijk wel. Maar voor mij is dit echt wel de minst genietbare plaat van de band.

avatar
Deranged
Voor mij doet dit niet echt onder voor de andere platen die met Belew zijn gemaakt.

Vind ze redelijk gelijkaardig qua sound en kwaliteit.

Gewoon lekker zo op de maandagmorgen.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 09:37 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 09:37 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.