Pink Floyd - The Wall (1979)

Die live registratie van dit album is nog wel een stukje beter dan deze studioplaat vind ik.Hoewel ik ze beiden 5* waard vind.

Op zich ook niet vreemd, aangezien ik Pink Floyd live altijd iets beter vind dan studio (op een paar uitzonderingen na dan). Dit album heeft wat mij betreft gewoon teveel ups and downs... :-s

Juist gesproken. Na de track Run Like Hell is de spanning er wel uit voor mij. Vanaf dat moment begint het voor mij te veel te slepen na het einde toe. Hetgeen jammer is, op zo'n bijna meesterwerk in mijn oren.

IJzersterk album van pink floyd, alles vloeit in elkaar waardoor je echt door dit album meegesleept wordt. Mijn favoriet is Is There Anybody Out There? vanwege die bezwerende gitaarmelodie. Dat nummer bewijst ook dat pink floyd ook met eenvoudige nummers erg sterk uit de hoek kan komen.
Niks mis met de bombastische nummers zoals Comfortably Numb maar nummers als Goodbye Blue Sky zijn leuk voor de afwisseling en zorgen ervoor dat dit album niet gaan vervelen.
Ook knap voor een dubbelalbum want het boeit echt van begin tot einde.

Mijn favoriete Pink Floyd album.Controversieel en donker.Echt het geestekindje van Roger Waters die echt tot het uiterste ging om dit tot een goed einde te brengen(het wegsturen van Toetsenist Rick Wright bv.)
Ook Dave Gilmour laat van zich horen.Zijn gitaarwerk is weer smaakvol en functioneel,de zangpartijen fraai en hij is veranwoordelijk voor de muziek in het voorteffelijke Comfortably Numb.Het is een boeiend hoorspel die eigenlijk nergens verveeld.
Hoop ooit dat het beeldmateriaal van de legendarische concerten uit 1980/81 ooit nog eens op Dvd komt.Zeer de moeite waard lijkt me.

volgens mij gewoon de DVD Is There Anybody Out There?

Volgens mij bestaat er in nog geen officiele dvd van dit album,alleen de film The Wall en The Wall Berlijn dan,maar van de concerten uit 1981 schijnt wel wat vaag beeldmateriaal te zijn,maar of dat ooit vrijgegeven gaat worden......En als het wel uitgegeven zou worden dan is het maar afwachten of de beeld en geluidskwaliteit ook echt voldoende is.Laat vaak veel te wensen over met oude stoffige opnames als deze.Maar als er iets van gaat komen dan sta ik zeker als 1 van de eersten in de rij om hem te scoren dat zeker.

Er is nog geen Dvd van. Wel de cd, die heet Is There Anybody out there,en is ook zeker de moeite waard. Het beeldmateriaal en geluid is helemaal niet slecht.Op you Tube is er veel te zien en te horen. Er is een hoop gefilmd toendertijd,dus materiaal zat. De heren Floyd vonden het achteraf niet goed genoeg. Toch verwacht ik ooit dat het er nog wel van gaat komen. Met oude stoffige opnames kunnen ze ook veel tegenwoordig.

zie Clip van Run Like Hell (heb ik toegevoegd )

Die clip is inderdaad heel erg ok,met een goede beeldkwaliteit .Ook 1 van de beste nummers van dit album vind ik dat, Run Like Hell.

Dat live album Is There Anybody Out There,vind ik nog vele malen beter dan deze ook al magistrale studioversie.Live voegt het allemaal wat meer toe, en op dat live album staan ook nog 2 nummers meer op ook.

Wellicht is het iets wat mij nu opvalt is het lage aantal stemmen voor dit album. Iets in mijn gevoel laat me weten dat dit album zeker over de 1000 stemmen waard is.

Ik heb sterk de indruk dat ik het na Wish You Were Here wel gehad heb met Pink Floyd. Althans in het tweede deel van de jaren 70. Animals ging er al een flink stuk op achteruit en The Wall zakt nog verder in. Enkele (zeer) goeie nummers uiteraard, maar ook een ruim aantal zwakke(re). Zo ook het behoorlijk overgewaardeerde Another Brick in the Wall. Geen slecht nummer overigens maar hoor het liever toch niet te vaak meer
Te weinig echt goed materiaal om een ganse plaat te kunnen boeien, laat staan een dubbelalbum.

3 sterren

Gelijk heb je, ik had nooit wat met another brick part 2(Another brick part 3 vind ik een stuk beter), maar het past goed bij de rest van het album. The Wall moet je niet zien als goede en slechte nummers, maar als 1 samenlopend geheel, natuurlijk staan er wat 'fillers' op, maar die zijn wel nodig om het verhaal te vertellen.

De meeste Pink Floyd platen zijn dan voor mij ook groei-albums. Zo ook The Wall. Het kost meerdere luistersessies om er alles uit te krijgen wat er inzit. Zo is dit bij mij gegaan. Op dit moment is het bijna een meesterwerk voor mij. Het struikelblok hierbij zijn de laatste vier tracks, daar heb ik nog steeds moeite mee, omdat ik deze erg rommelig vind.

Misschien komt dat ook wel omdat 1 van de hoogtepunten van deze plaat, Run Like Hell het laatste nummer voor de door jou genoemde 4 zijn.Run Like Hell zou een goede afsluiter geweest zijn.Ik vind de laatste 4 tracks ook een beetje als mosterd na de maaltijd klinken.

Inderdaad Run Like Hell zou een goed afsluiter zijn geweest. Thematisch zou dit ook een beter einde zijn geweest. Na een hele tijd de beknelling van de muur daar de mogelijkheid om weer aan de vrijheid te voelen met al haar frustraties en andere stress volle zaken. Een vlucht dus met een dubbele bodem.

Outside The Wall lijkt me ook een goede afsluiter, thematisch.

Ja, dat is het al, waar het mij om te doen is om het einde echt het einde te maken, want dat kan volgens mij beter. Nu is het eind veel te slepend, wat het einde niet echt het einde maakt.

Ik vind The Trial juist één van de kersen op de taart. Vooral prachtige teksten daar en een heerlijk vervreemdend en opvallend sfeertje. Draagt wonderwel bij aan het onderdrukkings-gevoel.

Crazy ... Over the rainbow I am crazy ...

Zelfs één van mijn 6 favoriete tracks. Misschien rommelig, maar prachtig.

Ik vind dit een van de minste pink floyd, mij veel te depressief. Zitten wel een aantal zeer mooie nummers op zoals comfortably numb

Ja, The Wall valt wel wat uit de toom. Gelukkig is de rest van PF vrolijk en frivool!

Voor al diegenen die nog een opstapje naar de psychiater nodig hebben....14,99 bij Mediamarkt.

In de thematiek is elk nummer gewoon een onderdeel van de plaat,daarom is het ook een conceptalbum.Eigenlijk is het meer een soort van hoorspel.Ik vind dat het verbazend goed gelukt is.The Trial is gewoon iets wat hoort op de plaat.Wat hadden we anders verwacht;een rocknummer als afsluiter?Juist al die aparte wendingen op The Wall maakt het zo uniek.maar je vindt het te gek of je haat het,zo is het wel met deze plaat.

@Wammel: Met dit album onder je arm kom je bij die specialist nooit aan.

Heerlijk album, maar voor mij lang niet zo goed als de Pink Floyd van Meddle t/m Animals. Hier heeft Waters iets te veel de overhand voor mij. Toch vind ik sommige nummers prachtig, en Comfortably Numb is zelfs één van de beste nummers ooit (met de mooiste solo ooit?).

@Smiechtel: Daar heb je volgens mij de kern te pakken waarom het tussen Gilmour en Waters niet meer klikte. Waters liet op het gebied van compositie te weinig ruimte vrij voor Gilmour. Hierdoor is The Wall meer het verhaal geworden van Waters persoonlijk dan van Pink Floyd als groep. Dit is best triest te noemen, want hoe zou The Wall hebben geklonken als de andere leden van de groep meer invloed hadden gehad in het proces? In dat geval zal er hoogst waarschijnlijk een album zijn ontstaan wat ik vaker zou draaien.

Dan had het waarschijnlijk geen conceptalbum geworden. Minder zwaar op de hand in ieder geval.

Meer geneuzel en een onsamenhangend album, waarin het verhaal wordt overheerst door gitaar en soundeffects. Nu is het een album geworden wat misschien niet uitblinkt door 'Gilmours'-invloed, maar wat wel een echte Floyd-sound heeft. En Waters (met eigenlijk Syd Barrett) is nog altijd Pink Floyd voor mij, i.p.v. de inspiratieloze Gilmour (de albums A Momentary... en Division Bell zijn daarvan een voorbeeld)..
Toch vind ik dit niet hét album van Floyd, omdat niet het gehele album weet te boeien. Dit heb ik trouwens bij alle albums van Floyd, dus ligt niet echt aan één persoon. Eén uitzondering: Wish you were here...