Patti Smith - Twelve (2007)

Ad, mede door jouw berichtgeving (bij een ander cover album van een andere artiest) raakte ik nieuwsgierig naar Patti Smith 's "Twelve (2007)" En... je hebt volkomen gelijk. "Twelve (2007)" is een fantastisch album. Wederom een artiest die mij met een cover album weet te verrassen. Eigenlijk zou iedere artiest minstens één keer in zijn of haar carriere een album vol covers moeten opnemen!! 5*****

al covered smith de smurven of ben cramer, relevant is het altijd

Nooit zo gezien eigenlijk, maar het klopt als een bus: Patti's versie van When doves cry, speciaal opgenomen voor de compilatie Land, kan zo worden toegevoegd aan dit album. Een verzamelalbum staat meestal alleen maar verzamelalbum te wezen, maar Twelve wordt nog aardig opgeleukt met een cover van Prince.

Is Patti Smith beter dan de Rolling Stones, The Beatles, Paul Simon, Jimi Hendrix, The Doors, Bob Dylan of Neil Young?

Bij de laatste wordt het een gewetensvraag waar het zweet mij aan alle kanten bij uitbreekt, maar de anderen?

Eerder won haar Because the night het van de (uiteindelijk) in 2011 verschenen 1978-versie van The Boss.
Gloria is beter dan het origineel van Them.
Op dit cover album laat ik haar ook winnen van de Beatles eigen versie van Within' you without you, Gimme shelter van The Rolling Stones, Are you experienced van Jimi Hendrix, White rabbit van Jefferson airplane en Smells like teen spirit van Nirvana.

Dat zijn geen kleine jongens, veelvuldig bewierrookt ook, daar kunnen maar weinigen tegen op.
Had Paul Simon maar de hulp van Patti ingeroepen bij Boy in the bubble...
Zelfs een nummer van een boyband als Wham wordt hier door Smith nog enigszins gered...
Southern rock van de Allman Brothers door een vrouw op z'n plaats gezet...
Alleen The Doors, Bob Dylan, Neil Young en Stevie Wonder weten met hun originele versies nog een gelijk spelletje af te dwingen.

Dan hou je toch een alleszins acceptabel album met covers over.

Ik vraag mij af of Patti uit was op competitie of dat ze gewoon mooie eigen versies wilde maken van nummers die haar na aan het hart lagen. Ik denk eigenlijk het laatste. Haar gehele oeuvre (natuurlijk ook alle door haar zelf geschreven albums) is geweldig. Ik zou haast geen artiest weten met een betere en fijnere muzikale verzameling.

Ik hoor m nu pas. Moet wel even slikken hoor, is Patti megalomaan geworden?

En waarom begin ik met luisteren bij Everybody Wants to rule.... van Tears For Fears overigens Musician...niet van Wham, maar die nuance is je vergeven....

Ik moet dit vaak beluisteren om los te komen van de originelen. Die nogal bekend zijn, ja. Patti maakt t zich nooit makkelijk...

Beetje domme uitspraak van mij.

Ach, beter zo dan andersom

Ik heb deze plaat werkelijk ongelooflijk veel gedraaid. Een hele vreemde combinatie van covers, waarbij je telkens denkt waarom deze ? Er zit geen logica in, maar dat was ook niet de bedoeling. Iedere cover is op een geheel eigen manier aangepakt door mevrouw Smith. Voor mij springen er 2 uit. Dat zijn 'Smells Like Teen Spirit" en "Pastime Paradise" Ik weet dat zeker voor de Nirvana fans het bijna heiligschennis is om dit nummer te coveren. Maar ik vind dat het op deze manier bijzonder respectvol gebeurd. Een hele eigen draai is er aangegeven en wat vind ik de muzikale begeleiding hierbij prachtig.
De cover van Stevie Wonder vind ik bijna nog mooier dan het origineel. Wat een geweldige opbouw en wat een meeslepend einde.
Je merkt aan het hele album dat er met bijzonder veel plezier aan het album is gewerkt en ook met veel respect. Ik kan er dan ook echt van genieten, heerlijke muziek in de auto.
Dat dit album redelijk is neergesabeld in de pers en bij muziek liefhebbers , het is niet anders. Ik proef de muzikaliteit en Patti weet op een bijzondere wijze haar stempel te drukken op de songs , zodat het toch een redelijk geheel lijkt.

nee, dit is hem echt niet voor mij. dit is Patti van haar voetstuk.

bah! lastig om te stemmen, ik ben geneigd Patti het nadeel van de twijfel te geven, ook al is de gunfactor hoog.

Prima uitstapje van Smith . Geheel een eigen draai gegeven aan de meeste nummers . Smith eert enkele iconen uit de rockwereld met alle egards . Er zit niks "meligs " bij , dit wil namelijk nog weleens voorkomen bij cover albums (Duran Duran ,Simple Minds ) . Met respect en liefde gemaakt en dat hoor je. 4 sterren