Nits - Urk (1989)

Ik zou niet weten waarom, maar als je maar 1 album van The Nits in huis zou willen hebben moet het toch wel dit live-album zijn, omdat het een goede dwarsdoorsnede geeft van de hoogtijdagen van The nits en omdat het een uitstekende liveband is. 4,5*

Ik kan me eigenlijk alleen nog The Train voor de geest halen..

Prachtig tijdsdokument van the nits. Alles wat mooi is, en voor 1989 gemaakt is staat hier op. Voor de mensen die de nits niet kennen is dit een goede kennismaking

Nits behoort tot het beste wat Nederland heeft voortgebracht. Wie Nits nog niet kent moet deze onmiddellijk aanschaffen. De verzamelaar Nest is dan ook een goede keuze. Bij Urk waren de Nits op hun hoogtepunt, maar ook na 1989 hebben ze nog veel moois uitgebracht.

Verplichte kost deze prima live-verzamelaar!
Tonnen echte emotie, tonnen hoogstaande muziek, tonnen biezonder rijk georchestreerde warme popmuziek!
Hallelujah en amen!
5 sterren, absoluut!
*****

Ik heb meerdere cd's van de Nits (Henk/Kilo, Dutch Mountains, Omsk en Hat) zodat de aanschaf van een live cd waar al die nummers zo'n beetje opstaan voor mij niet zo relevant was. Maar vandaag toch maar meegenomen op een rommelmarkt voor één euro. Binnenkort luisteren maar gezien de eerdere reacties zal dit wel geen miskoop zijn

Neem nou de versie van Nescio op deze plaat. Dat doet die van Omsk in zijn schaduw staan. Zo ook The Train, The House en natuurlijk Mask. Het is nu september, ik denk dat je nu wel de relevantie van dit album inziet, toch?

Ja hoor

Dit is gewoon een erg goede live dubbel cd. Mooie uitvoeringen die soms prettig afwijken van de studioversies.

De live-versie van Adieu, Sweet Bahnhof is magistraal. Ben ik de enige of klinkt de studioversie net iets te langzaam als je ook de live-versie kent

Nog niet zo lang geleden opnieuw uitgebracht met een DVD erbij - concertgebouw Amsterdam 1988. Magistrale set. Vooral Mask én Dutch Mountains met Saxkwartet. Smullen!

Dit is eigenlijk gewoon een live best of van de eerste 10 jaar van The Nits.......

Geweldige live plaat met schitterende uitvoeringen van hun bekenste en minder bekende nummers....... CD 1 vind ik beter dan CD 2 maar dat verschil is eigenlijk te verwaarlozen. Komt vooral doordat CD 1 gelijk begint met 5 ijzer streke uitvoeringen van bekende nummers denk ik....... maar da's natuurlijk een smaak / gevoels kwestie.

Als geheel een van de betere live albums die ik ken en daarom ook gewoon het volle pond aan sterren 5* dus........

Naar hun studioplaten kan ik niet echt luisteren. Te geproduceerd, te sprookjesachtig, te truttig, zou ik haast zeggen. Jammer want de band herbergt heel wat songschrijverstalenten en weet nummers heel bijzonder te arrangeren.
Op deze live plaat zit er meer vaart en meer leven in. Bovendien zijn zo'n beetje al hun goede nummers vertegenwoordigd. En stiekem is het daarmee meteen ook één van de beste platen van Nederlandse bodem.

Dit album laat zien dat Nits een topliveband was (en nog steeds is!). Het is een prachtig ovezicht van de jaren-80 albums, al worden de eerste albums bijna geheel genegeerd.

In de al lang durende loopbaan heeft de groep maar 1 live album op hun naam staan. Dat is weinig voor een Band die al zo lang aan de weg timmert.
Deze registratie is wonderschoon. Ook op de buhne weten The Nits hun eigenzinnige typisch Europese artpop overtuigend neer te zetten.
Afwisselend in sfeer. Vaak loom, zweverig en puur, maar ook met de nodige uptemposongs met die aparte Nitshumor er in verwerkt.
Muzikaal is het helemaal top. Niets wordt overbodig dichtgesmeerd en zo blijft de sound transparant en luchtig.
Wat mij betreft mag er wel weer eens iets ''live'' uitkomen.
Een mooi overzicht van hun 90er jaren creatie's tot nu zou wenselijk zijn.

Je hebt van die bands die even prachtig als onmiskenbaar een eigen eilandje in de pophistorie hebben gecreëerd. De Cocteau Twins, The Waterboys, Low... allemaal muziekgezelschappen die welhaast zo'n eigen, uniek geluid hebben dat ze een eigen genre hebben uitgevonden. We hebben in eigen land ook een groep die in dat rijtje thuishoort. Wie de Nits op deze plaat aan het werk hoort, kan dat alleen maar bevestigen.

Nergens komt de combinatie van klassieke popsongs, rijke arrangementen en artistieke teksten die in Engels geschreven zijn, maar toch enórm Nederlands klinken zo goed uit de verf als op deze live-compilatie. Liveplaten inferieur aan 'echte' albums zegt u? 't Blijft toch een verzamelaar? Niet als je op een plaat zo'n warme en intieme sfeer weet te scheppen als deze nationale helden (want dat zijn 't) hier doen.

Alles aan deze plaat klopt. Urk (kan het Nederlandser?) is namelijk niet zomaar een live-hitoverzicht. Bijna elk nummer heeft een meerwaarde ten opzichte van de albumversie. Daar komt nog eens bij dat Nits (zo heten ze vanaf deze plaat, het lidwoord 'the' is vanaf hier verleden tijd) durven te kiezen voor weinig vanzelfsprekende albumtracks, die desalniettemin geweldig uit de verf komen.

Neem bijvoorbeeld nummers als The Swimmer en Mountain Jan. Prima albumtracks op In the Dutch Mountains, maar, eerlijk is eerlijk, ook niet meer dan dat. De prachtige orchestratie en de speelse variatie in ritme en speeltempo maken het tot twee absolute live-hoogtepunten. Orgeltjes, triangeltjes, intieme momenten, gekte, een verkapte Talking Headsimitatie die toch nog in een Nitsjasje gegoten is (Slip of the Tongue)... het kan niet op.

En ja, ook In the Dutch Mountains staat er op. Prachtige uitvoering. Maar een absoluut hoogtepunt? Welnee. Luister dan eens naar de veel betere live-versie van Adieu Sweet Bahnhof. En vraag je af wat Henk Hofstede nu roept na het tweede couplet. Gewoon 'to be back' of stiekem toch 'doe je mee'. Het zal het eerste wel zijn, vermoedelijk.

Ander hoogtepunt is het ontroerende Home Before Dark, dat de kippenvelmeter elke keer weer flink doet uitslaan bij de uithaal 'better late then never/here come the sunny days'. Ook Shadow of a Doubt is op deze plaat met wat extra getingel nog beter dan het prachtige korte popliedje dat het op het album Omsk al is.

Sowieso valt me op dat de tweede cd me in de loop der tijden nog meer is gaan bevallen dan de eerste. CD1 bevat meer hits, CD2 vergt wat meer luisterbeurten, maar is bezielender, voller van emotie. Maar hoe het ook zij, beide schijfjes mogen in geen enkele Nederlandse platenkast ontbreken, om nog maar eens een vreselijk cliché op te lepelen.

En nu ik dat zo schrijf... ook de Belgen, Britten, Roemenen, Hongaren, Japanners en Argentijnen doen er goed aan hier eens naar te luisteren. Want muziek maken? Dat kunnen er maar weinig beter dan onze eigen Nits! Om hen ben ík nu trots op Nederland. Zou Rita 'm eigen hebben, deze plaat? Vast niet, die goede smaak dicht ik haar niet toe

AMEN !!!

Dar kan ik me eigenlijk helemaal in vinden. De studio albums boeien me ook niet zo, maar hier klopt (bijna) alles. Bijna, want deze live uitvoering van Nescio vind ik dan weer helemaal níet mooi. Maar andere dingen zijn prachtig. Two Skaters, The Swimmer, Adieu Sweet Bahnhof... etc.

Met dit album begon voor mij het verval van The Nits. De grote fout die ze destijds maakte was het verplaatsen van hun optredens van de clubs naar het theater. Te pretentieus voor mij. Veel van de songs zijn op dit live-album slechter uitgevoerd dan op de studio-albums, is mijn mening.
Half puntje eraf.

Offtopic: Waren ze in Urk joh...of all places, maar daar zou ik toch echt niet dood in gevonden willen worden.

Een goede introductie tot The Nits? (ik ken erg weinig van ze)

Ben nooit veel verder gekomen dan deze introductie. Tel uit je winst.

Een goede introductie ja.

Al kan ik je ook het volgende overzicht aanbevelen.
Nits - Hits (2000)

Of beginnen met de albums
Omsk (what's in a name) en In the Dutch Mountains.

Prachtige live plaat van een van neerlands beste bands. De Nits klassiekers staan er allemaal op, maar de rest mag er ook in zijn geheel zijn. Destijds ook live gezien en de sfeer van dit album komt live nog meer tot zijn recht.
Aanrader.

Helaas voor mij alleen disc 1 geweldig. Disc 2 draai ik nooit, kan er echt niet naar luisteren. Vandaar maar drie sterren....

Naar mijn mening slechtste album van deze band. Jammer dat er nooit een live-album verschenen is uit de periode daarvoor, toen ze nog gewoon een bandje uit het clubcircuit waren.

Veni, Vidi, Vomui...?

beste Nits album

het beste live album ze hebben er ook maar 1 gemaakt

Een heerlijk sfeervol Nits album. Veel meer dan een live 'best of' album. Nits spelen gepassioneerd en gloedvol. Daarnaast een cd die audiofiele is geproduceerd en gemixed. Knalt, met warmte en detail, mijn speakers uit. Daar kunnen veel producties nog steeds een voorbeeld aan nemen.

Na jaren weer eens uit de kast gepakt en het dubbelalbum pakt me weer als vanouds. Wat mij betreft de beste Nederlandse band! Superplaat!