Nits - Urk (1989)

En inderdaad een hele mooie opnamekwaliteit, klinkt prachtig

Magistrale cd van Nits.Het enthousiasme waarmee de band de songs los laat op het publiek is hartverwarmend.Prachtige arrangementen die de toch al niet misselijke nummers nog net even iets meer mee geven dan de studioversies.Hoogtepunten opnoemen gaat me niet lukken hier.Dit dubbelalbum hoort bij iedere muziekliefhebber in de kast te staan.Urk is en blijft een warm bad ,van een band op zijn hoogtepunt,waarin het ongeacht zomer of winter heerlijk toeven is. 5 sterren

Mooie warme live plaat!!!!
Maar waarom heeft de band deze plaat "Urk"
Genoemd,.weet iemand dat?

Het meest logisch zou zijn dat ze daar het album hebben opgenomen maar dat is natuurlijk niet zo, sowieso is logisch niet echt een woord voor Nits

Nits is een topgroep waar Nederland met recht en reden meer als trots mag (nee MOET!) op zijn en aangezien ik Belg ben is er hier van enig chauvinisme absoluut geen sprake. Ik leerde hen kennen ergens eind de jaren 80 toen ik aan het bouwen was. Tijdens die werken luisterde ik altijd naar Studio Brussel en die draaiden wel eens regelmatig een nummer van hen zoals o.a. J.O.S. Days of In The Dutch Mountains. Iedere keer werd ik daar vrolijk van en gingen de werken een pak vlotter en dacht ik wie zijn dat toch The Nits. Nog wat later kwam ik een c.d. bespreking tegen van hun Live album Urk waar men met behoorlijk wat superlatieven zwaaide. En zo ging het dus richting winkel om dit album aan te schaffen. We zijn nu +30 jaren verder en de fan in mij is gebleven en als ze live optreden in ons België dan ben ik er als de kippen bij want vrijwel steeds een feest. Zo zag ik hen nog vrijdag 19/12/2014 in de AB Brussel en het was een prachtige reis door de 40 jaren schitterende nummers die ze rijk zijn. Een heel deel van mijn favorieten mochten de revue passeren incl. het o zo mooie dapperstreet. Toch een kanttekening bij dit concert moest het echt zo luid? Stevig mag best en voor ik iets luid vind... Net zij hebben dit niet echt nodig met al hun kleine details die hun muziek rijk is! Urk is en blijft hen van mijn favoriete cd's allertijden, met enthousiasme gebrachte erg sterke en warme nummers die bovendien nog eens super opgenomen zijn. Wat kan een mens nog meer wensen?
Mensen in Nederland wees hier maar fier op!

De belgen hadden altijd al verstand van muziek.

Wees daar maar zeker van , maar jullie Nederlanders ook hoor en ik maak er geen geheim van: Ik kom graag bij jullie .

Puntgaaf (2e hands) vinyl exemplaar aangetroffen van dit overheerlijke album. Verdeelt over 3 schijven. Over de inhoud hebben we het al vaak genoeg gehad. Cd klinkt al perfect maar op vinyl is dit echt genieten. Een heerlijke kwaliteit en voor mij een extra dimensie om met veel plezier weer eens naar dit album te luisteren. Top.

Bericht waar je verder niets aan hebt:
De muziek van de Nits vind ik echt ver-schrik-ke-lijk, maar deze hoes vind ik één van de besten die ik ooit gezien heb. Mag dat? Ik weet niet wat het is, maar het intrigeert me mateloos....

Hoesmeter.nl

Ben ik voor! Of is daar al een forumtopic voor..??

En ik vind deze plaat zo goed dat ik veel meer dan 6 favoriete tracks aan wil geven.
Wat een geweldige muziek zeg

Gisteren op een platenbeurs, deze 6 plaatkanten lange muzikale reis mogen kopen.
Wat een feest zeg, Hotel Europe is mooi, maar dit slaat alles, zeker op vinyl.
De NITS waren eigenlijk allang uit mijn systeem, had alleen hun eerste(de transistorradio),
en toen zag ik TING samen met het Scapino, wat was dat geweldig zeg. Sindsdien ben ik ze weer aan het verzamelen, heb nu het mooie HAT, Hotel Europe, Giant Normal Dwarf en nu dus het Mooie URK op vinyl. Ik geniet nu van hun mooie unieke muziek als nooit te voren. Soms is een herontdekking meer waard, dan iets nieuws, als je er maar met nieuwe oren naar luistert

the Nits,

Anno 2017 nog springlevend, Volkomen terecht, want naast the Earring, Doe Maar en Shaffy toch wel muzikale NL top !!

Mee eens! De Nits heeft altijd zijn eigen koers gevaren.
Ik ben wat minder goed op de hoogte van recenter werk, maar ze behoren absoluut tot de grootsten hier in NL.
Dit is ook een favo livealbum van mij.
Ik draai 'm met enige regelmaat.
Typische Europese Art-Pop. Altijd origineel.

Het wordt afgezaagd, maar ook voor mij was dit de eerste kennismaking met Nits (los van Nescio en Sketches of Spain die ik allebei vaag kende), ook ik was onder de indruk van wat dus een mooie selectie van hun beste werk bleek te zijn, en ook voor mij was dit jarenlang de plek waar mijn Nits-collectie meteen ophield, mede vanwege de overweging dat ik nu dus toch eigenlijk al een feitelijke Best of in huis had. Later heb ik toch nog wat bijgekocht en –gekregen, maar dit is nog altijd een album waar ik graag en redelijk vaak naar grijp. Voor het merendeel geweldige nummers (met het zwaartepunt tijdens de eerste drie kwartier), een perfect warm geluid en een geweldige sfeer waardoor het soms lijkt of ze in mijn huiskamer staan te spelen.
        Lange tijd heb ik overwogen om dit album ondanks alle emotionele pracht toch niet meer dan 4½* te geven omdat er toch een paar minpuntjes aan zitten: Telephone song verstoort wel heel vervelend de mooie flow van de eerste CD (hoewel het daarmee meteen ook een mooi contrastrijk bedje voor het daaropvolgende Dapperstreet vormt), en de tweede CD komt niet alleen wat moeizaam op gang maar bevat ook in het middensegment een "unplugged"-vibe waar ik zelf niet dol op ben. Maar de laatste twee nummers daarvan (Red tape en Tons of ink) vormen samen dan weer een geweldige uitsmijter, en bovendien staat op die tweede CD het absolute hoogtepunt van het hele concert, het mysterieuze Under a canoe met een verzameling "keyboard-vocalen" die bij mij resulteren in teveel associaties om óp te noemen. Dus stoor ik me maar niet aan het ontbreken van Nescio op de tracklisting op de achterkant van het doosje, noch aan het feit dat een Penquin geen Penguin is, en ga ik toch maar voor de volle 5*. "A shirt is waving in the meadow..."
        Vraagje : het wordt nergens vermeld, noch bij de credits van het Hat-mini-album noch bij die van Urk, maar is het niet Robert-Jan Stips die de zang op The house verzorgt? Zo niet, dan lijkt Hofstede's stem daar wel héél erg op die van Stips. Of ik zit er helemaal naast, dat kan natuurlijk ook.

Volgens mij zingt Hofstede het op Hat en hier volgens mij Stips.

Ik heb net nog eens de versie op Hat beluisterd, en ik denk dat je gelijk hebt, bikkel2.

De versie op Hat is duidelijk Hofstede. Maar ik twijfelde aanvankelijk ook betreft de versie op deze.

Op Urk zingt Stips The House. Past wel mooier vind ik.

Opvallend dat Nescio ontbreekt op de tracklisting op de achterzijde van de 2CD (zou tussen Cabins en Pelican and Penguin moeten staan).
Toen ik de CD kocht en ik de achterzijde bestudeerde vond ik het jammer dat Nescio er niet op stond. Grote verbazing als je het nummer dan toch opeens hoort als je de CD beluisterd..

Verdorie, inderdaad. Nooit opgemerkt. Op de lp staat het nummer er wel tussen. Vreemd.

.

Gek genoeg mis ik dat juist op deze cd. Veel nummers van de Nits zijn tijdloos prachtig, maar ik hoop bij een live-concert op iets meer toegevoegde waarde in de vorm van verrassende arrangementen, instrumentale breaks, etc. Voor mij spelen ze teveel de studio-opnamen na en dat is een gemiste kans.

Deze net weer eens in mijn tracklist gedaan. Echt geweldig, deze muziek.

Na 'Giant Normal Dwarf' ben ik destijds afgehaakt, maar dit is toch een best-of live-album om te bezitten. Toen waren ze echt op hun sterkst. Jammer dat kort hierna Joke ermee moest stoppen vanwege haar ziekte.

Al ongeveer 30 jaar in bezit. Veel te lang niet naar geluisterd. Maar wat een live registratie is dit zeg! Geweldig! Top muziek!

Wat mij betreft één van de beste live registraties ooit uit NL.
De band is hier echt op zijn hoogtepunt. Dit was ten tijden van The Dutch Mountains en recenter de E.P Hat.
Sterke typisch Europese artpop met veel humor en aparte wendingen.
Het mooie is dat bepaalde studioversies ook worden overtroffen.

Vandaag weer eens op m’n draaitafel gelegd en toch wel overtuigd dat dit een van de beste live-albums is die ik ken (en heb gehoord) Ik ga naar de volle 5*. Wonderschoon.

Hier ook 5 sterren. De productie is heel goed, een heerlijk en loepzuiver geluid.
Sfeervolle en warme nummers worden afgewisseld met rare en soms humoristische fratsen, maar wel altijd met kwaliteit.
Uiteindelijk is het onbekende 'Two Skaters' mijn favoriete nummer. Ergens in dat lied is een passage waarin Henk waanzinnig mooi uithaalt.

Beste live-album ooit en naar mijn bescheiden mening een van de beste bands ooit in de wereld (The Doors en The Cure zijn die anderen, in mijn optiek). Manic Street Preachers, ABBA en A-Ha wil ik ook nog wel een eervolle vermelding geven.
Van enig chauvinisme is hier overigens geen sprake.

Bij de openingszin van Home Before Dark: "Another car is stopping for gas, be careful with that burning match", zie ik iedere keer weer het schilderij 'Gas' uit 1940 voor me van Edward Hopper, een typisch Amerikaans benzinestation met drie rode gaspompen waar een mannetje bij staat en daarachter een lege weg. Het nummer had ook een zeer fraai singlehoesje toen het in '90 uitkwam: foto van de band in een Frans hotelbarretje in het volle zonlicht. Sowieso hebben de Nits steevast verbluffend mooie vinylverpakkingen afgeleverd; Giant Normal Dwarf bijvoorbeeld, schitterend geïllustreerd door Henk Hofstede en zijn vrouw Riemke Kuipers. Artistiek, fantasierijk, sprookjesachtig, surrealistisch... net als hun muziek.

"A touch of Henry Moore and Barbara Hepworth" hoor je in de live-uitvoering helaas niet terug, dat is nou net zo'n regel die heerlijk in je hoofd blijft hangen en waar je gedurende het nummer verlangend naar uitkijkt; de kers op de taart, de kauwgombal onderin het cone-ijsje.
Deze cover van The One I Love hadden ze wat mij betreft ook nog wel aan de setlist mogen toevoegen.
In '92 schreef Hofstede nog het lied 'Net Als Een Kind' voor Rob Janszen, dat aan het Nationaal Songfestival meedeed waar het slechts derde werd, niets ten nadele van Humphrey Campbell overigens, maar erg zonde dat het niet gewonnen had: Net Als Een Kind.
Later nog uitgevoerd door Frank Boeijen en Liesbeth List.

I was so sad and lonely
On a lonesome avenue
So sad and lonely
What could I do