menu

Nakhane - You Will Not Die (2018)

mijn stem
3,86 (65)
65 stemmen

Zuid-Afrika
Pop
Label: BMG

  1. Violent Measures (4:11)
  2. Clairvoyant (3:06)
  3. Interloper (4:09)
  4. You Will Not Die (3:52)
  5. Presbyteria (4:34)
  6. The Dead (4:06)
  7. Star Red (4:08)
  8. Fog (4:08)
  9. By the Gullet (4:34)
  10. All Along (3:09)
  11. Teen Prayer (4:17)
  12. Clairvoyant [Radio Mix] * (3:00)
  13. New Brighton *

    met ANOHNI

  14. Sweet Thing *
  15. Age of Consent *
  16. Medicine *
  17. Hey, Lover *
  18. New Brighton [DJ Maphorisa Version] *
toon 7 bonustracks
totale tijdsduur: 44:14 (47:14)
zoeken in:
avatar van aERodynamIC
5,0
In augustus 2014 werd ik getipt eens te gaan luisteren naar Nakhane Touré want dat zou wat voor mij kunnen zijn. Dat was het zeer zeker! Die heerlijke composities, en vooral die ietwat hese, sensuele stem waren het helemaal voor mij. Dat hij ook nog eens openlijk gay was maakte het voor mij alleen maar mooier, alleen al vanwege de herkenbaarheid.
Helaas was het lastig om aan een fysiek exemplaar (cd) te komen want Brave Confusion was alleen in Zuid-Afrika uitgebracht en was toen al weer een jaar oud.

Groot was mijn vreugde toen bleek dat hij begin september dat zelfde jaar in de kleine zaal van Paradiso zou optreden. Kaartjes zaten snel in the pocket, en wat mede-muziekliefhebbers van deze site waren makkelijk opgetrommeld.
Al snel ontdekte ik dat er verschillende aanvangstijden werden genoemd op diverse sites en toen trok ik de stoute schoenen aan en benaderde Nakhane via zijn Facebook account om te vragen hoe het nu precies zat met die tijden. Snel kreeg ik een vriendelijk antwoord met de mededeling van de echte tijd.
Het concert werd door weinig mensen bezocht, maar was geweldig. Na afloop kon ik de cd kopen en Nakhane herkende me gelijk van het korte Facebook contact. Verder dan de bekende beleefdheidspraatjes tussen fan en artiest na een concert kwamen we niet.

Toch bleef er contact via Instagram en Facebook. We bleken het prima met elkaar te kunnen vinden online en we hadden bijna exact eenzelfde muzieksmaak. Hierdoor werd ik op de hoogte gehouden van het schrijven aan zijn roman en zijn debuut hoofdrol in de film The Wound (Inxeba), die momenteel in de filmhuizen draait.
En uiteraard ook het harde werk aan de opvolger. Het ging ineens snel toen Ben Christophers aan boord kwam en de productie op zich nam. Het zorgde voor een hoop schaafwerk maar nu, vijf jaar na het debuut, is de opvolger You Will Not Die een feit.

En hoe! BMG France bood hem een contract en dat heeft een enorme impact op de muzikale carrière van deze sympathieke artiest. De metro in Parijs hangt momenteel vol grote posters waarin reclame wordt gemaakt voor dit ‘debuut’. Het is natuurlijk zijn tweede, maar hier in Europa is het voor velen de kennismaking. Ook de rest van de wereld kan Nakhane nu leren kennen, want het gaat om een wereldwijde release.

Er zitten trouwens optredens aan te komen. Voor twee daarvan heb ik kaartjes. Rotterdam (Motel Mozaique) en Botanique in Brussel (Les Nuits). Ik kan Nakhane deze keer op geheel andere wijze ontmoeten na afloop. We hebben nu immers een paar jaar aardig wat ‘contact’ gehad. Het was de bedoeling om onder het genot van koffie en wijn te gaan luisteren naar onze favoriete platen. Ik vrees dat dat er op die manier niet in zal zitten. De man begint snel bekendheid op te bouwen waardoor alles minder vrijblijvend is. Maar zeg nooit nooit natuurlijk.

You Will Not Die is het album waarop ik hoopte. Clairvoyant was de eerste single en sloot nog enigszins aan op Brave Confusion. Dansbare elektronische pop waar het moeilijk stilzitten is.
Toen werd Fog vrijgegeven. Een herbewerking van een nummer dat op het debuut te horen is. In een persoonlijk gesprek zei hij tegen me dat dit nummer meer drama nodig had en dat heeft het zeker gekregen op deze manier. Het was al een prachtig nummer en dat is het nog steeds in deze nieuwe versie.

Daarna volgde Presbyteria. ‘Black and white never looked so good’, een referentie naar de kerk waar Nakhane bij hoorde. Het geloof was lange tijd een ding voor de jonge Nakhane, die worstelde met zijn gevoelens, herkenbaar voor iedere homo die zichzelf moet leren kennen. Hij brak met z'n geloof en werd door zijn kunst een soort actievoerder voor de LGBT-beweging. Iets wat in Zuid-Afrika nog best moeilijk ligt ook al is daar het huwelijk opengesteld en zijn er gelijke rechten. De bedreigingen na zijn rol in The Wound waren afschuwelijk. Doodsbedreigingen waren ineens orde van de dag en geloof maar dat er gekken rondlopen die rare dingen kunnen doen. Nare tijden voor Nakhane. Alle succes van die film werd daar wel door overschaduwd. Het zet ook de toon voor dit album waar Nakhane ons onverbloemd laat zien hoe de mensheid op dit moment bezig is, maar hij blijft ook optimistisch en is vergevingsgezind.

Interloper werd als volgende nummer vrijgegeven, inclusief een sensuele videoclip. Een heerlijke track met een gospel-feel.
En toen werd het tijd voor de resterende nummers. Bonustrack Clairvoyant in een remixversie was ook al bekend en heeft net een wat hoger dansbaar gehalte, maar voegt in wezen niet heel veel toe aan het origineel. Terecht een bonustrack welke te vinden is op de cd en mp3-versie.

Opener Violent Measures zet gelijk al een mysterieuze toon voor dit album: broeierig en zweterig. Antony zou het zo ook gezongen kunnen hebben. 'Drama all over' en in dat opzicht mag een naam als Benjamin Clementine ook wel genoemd worden.
Naast de elektronische stamper Clairvoyant kunnen ook By the Gullet en Star Red genoemd worden. Een lichte jaren ’80 vibe valt hier zeker te ontwaren. Denk aan bijvoorbeeld Pet Shop Boys. Ik snap onze gezamenlijke muziekvoorkeuren heel goed als ik deze nummers hoor. Star Red kent net als een aantal nummers op Brave Confusion wat lichte Afrikaanse invloeden, op dit album overigens een stuk minder als op het debuut.

Ook opvallend is de nieuwe versie van The Dead. Dit nummer kent een nog grondiger verbouwing dan Fog. Donkerder en duisterder.

Titelsong You Will Not Die is een emotioneel piano-nummer en door de puurheid ervan kan Nakhane zijn talenten goed laten horen. Ook All Along ademt een emotionele sfeer en heeft wat weg van Twin Peaks mystiek. Wederom die link naar de jaren ’80, maar dan wel helemaal in het nu.

Lp-afsluiter Teen Prayer vind ik een hoogtepunt op dit album. Wederom met gospel-invloeden en kritiek op het koloniale verleden dat het katholicisme met zich meebracht als nare vorm van import. ‘When I woke up the room was dark’.

Geloof en homoseksualiteit gaan hand in hand op You Will Not Die. Nakhane heeft zich duidelijk weten te ontwikkelen t.o.v. het debuut, mede dankzij de invloed van Ben Christophers. Met dit album lukt het hem om zich op het niveau van artiesten als Antony, Perfume Genius en Benjamin Clementine te begeven. Een album dat me raakt, dat me optilt en wegsmijt, en dat me net als bij het debuut weer vol vuur en passie kan laten opgaan in wat muziek zo mooi maakt.
Natuurlijk is het moeilijk oordelen als het allemaal wat persoonlijker gaat worden, maar zelfs zonder dat aspect zal dit album heel goed moeten kunnen bevallen bij veel mede-muziekvrienden hier.

avatar van erwinz
4,5
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Nakhane - You Will Not Die - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Op de website MusicMeter, waarop muziekliefhebbers hun al dan niet gezouten mening over een album kunnen geven, las ik een paar dagen geleden bijzonder enthousiaste verhalen over You Will Not Die van de uit Zuid-Afrika afkomstige Nakhane.

Direct bij eerste beluistering begreep ik de positieve of zelfs opgewonden verhalen over de plaat van deze Nakhane, die zich in het verleden kort bediende van de achternaam Touré (als eerbetoon aan de Afrikaanse muzikant Ali Farka Touré) en sinds deze eerste beluistering ben ik alleen maar meer onder de indruk geraakt van de muziek van de Zuid-Afrikaanse muzikant.

You Will Not Die opent met prachtige, rijk georkestreerde en bijna filmische klanken, die direct beelden van weidse Afrikaanse vlakten op het netvlies toveren. Het zijn klanken die worden gecombineerd met de mooie en zeer krachtige stem van Nakhane, die op het eerste gehoor wel wat doet denken aan die van Benjamin Clementine.

Waar ik de muziek van Benjamin Clementine en zijn stem vaak net wat te pretentieus vind, had Nakhane me met de groots klinkende openingstrack, waaraan ook nog avontuurlijke elektronica en fraaie pianoklanken zijn toegevoegd, direct te pakken. De stemmige openingstrack legt de lat direct bijzonder hoog voor de rest van het album, maar Nakhane kan hier mee overweg, door op imponerende wijze zijn veelzijdigheid te tonen.

De van stuwende elektronica en springerige ritmes voorziene tweede track schiet meteen een heel andere kant op en doet me in eerste instantie wel wat denken aan de platen waarop David Bowie flirtte met moderne dansmuziek. Op buitengewoon subtiele wijze voegt Nakhane echter ook invloeden uit de Afrikaanse muziek toe aan het al zo rijke en veelzijdige geluid, bijvoorbeeld door de zo karakteristieke gitaarlijnen uit de Afrikaanse muziek of Afrikaans aandoende koortjes toe te voegen.

Wanneer de ritmesectie kiest voor een wat zwaarder aangezet geluid en de gitaren opeens hoekiger klinken, zijn associaties met de beste platen van Peter Gabriel niet te onderdrukken en zo verrast You Will Not Die steeds weer met verrassende wendingen en briljante vondsten.

De stem van Nakhane maakt hierbij diepe indruk. Het bijzondere van deze stem is dat Nakhane het pretentieuze van Benjamin Clementine en het ongrijpbare van Antony weet te combineren met de allure van Bowie en de soul van bijvoorbeeld Terence Trent d’Arby.

Nakhane kan hierdoor uit de voeten in mysterieus en atmosferisch klinkende pianosongs, maar blijft ook overeind wanneer een hele batterij elektronica om hem heen losbarst. De Zuid-Afrikaanse muzikant beschikt over een stem die kwetsbaar maar ook strijdbaar kan klinken, wat deels zal zijn veroorzaakt door het verleden van Nakhane als homoseksueel in een sterk homofobe omgeving.

Het is zeker niet alleen de stem van Nakhane die van You Will Not Die zo’n bijzondere plaat maakt. Ook het zeer rijke en veelzijdige instrumentarium, dat zowel bloedmooi als avontuurlijk klinkt, en de werkelijk prachtige productie van Ben Cristophers, die zelf ook een aantal prachtige soloplaten maakte (met het uit 1999 stammende My Beautiful Demon als hoogtepunt), dragen nadrukkelijk bij aan het fascinerende eindresultaat.

Hetzelfde geldt voor de veelheid aan invloeden op de plaat, want niets is Nakhane te gek, waardoor You Will Not Die kris kras door een aantal decennia popmuziek schiet en bijna achteloos schakelt tussen 80s synthpop, Afrikaanse muziek en pastoraal klinkende pianosongs, om slechts drie van de vele uitersten te noemen.

Ik vond You Will Not Die direct een prachtplaat, maar inmiddels ken ik magische krachten toe aan een plaat die maar blijft verrassen met hemeltergend mooie passages en een impact om bang van te worden. Ik lees nog verrassend weinig over de nieuwe plaat van Nakhane, maar man wat is dit goed! Erwin Zijleman

avatar van Lambchop
3,0
Te bombastisch, beetje Clemente gevoel krijg ik erbij. Snap wel dat mensen dit mooi vinden maar nie voor mij.

avatar van Culture VBJ
5,0
Van de tientallen albums die ik in 2018 heb beluisterd, staat “You Will Not Die” van de Zuid-Afrikaanse zanger Nakhane bij mij fier bovenaan.
Nieuwsgierig gemaakt door een recensie in een Brits tijdschrift ben ik gaan luisteren. Het album bleek een groeibriljant. Nu ik het inmiddels zo’n 100 keer heb beluisterd, verveelt het nog steeds niet. Het geweldige optreden in Bitterzoet, Amsterdam op 28 oktober gaf het een nieuwe impuls. En ook de “Édition Limitée” (op zijn Franse label) met 6 extra nummers zorgden onlangs voor een boost.
Voor mij persoonlijk is het een van de allerbeste albums die ik in jaren heb gehoord. En dan ben ik in het goede gezelschap van Madonna en Elton John.
Nakhane beschouwt dit als zijn echte debuut (vergelijk Björk met “Debut”), maar dan doet hij zijn eerdere werk tekort. Dankzij @aerodynamic1970 heb ik onlangs mogen kennismaken met o.a. zijn eerste album “Brave Confusion” en “The Laughing Son” EP (allebei niet meer verkrijgbaar) en die geven alleen maar extra kleur aan zijn muzikale palet. Toen noemde hij zich trouwens Nakhane Touré (ter ere van Ali Farka!) (zijn eigenlijke achternaam is Mahlakahlaka) en presenteerde hij zich nog met een akoestische gitaar.
“You Will Not Die” is op voortreffelijke manier vormgegeven door producer Ben Christophers (wie kent hem nog van zijn debuut “My Beautiful Demon”?). Muzikale ijkpunten zijn o.a. Ahnoni (geweldig duet “New Brighton” op de deluxe editie), David Bowie en New Order, maar ook Kate Bush, Marvin Gaye, Joni Mitchell en Nina Simone. Als je hem volgt op Instagram, zie je zijn eclectische smaak (van Zuid-Afrikaanse artiesten tot Radiohead en Sonic Youth).
Zijn teksten zijn een belangrijk onderdeel van zijn identiteit. Als voormalig student literatuur aan de Universiteit van Witwatersrand en als auteur (“Piggy Boy’s Blues”) is dat natuurlijk niet verrassend. Het zijn openhartige teksten. Intiem, sensueel en autobiografisch. Geloof en homoseksualiteit in twee van de hoogtepunten, Presbyteria en Teen Prayer. En hij eert zijn oma in Star Red.
“You Will Not Die” is een krachtig en meeslepend statement. Meesterwerk!

Gast
geplaatst: vandaag om 06:50 uur

geplaatst: vandaag om 06:50 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.