Porcupine Tree - Voyage 34 (1992)

This remarkable, sometimes incoherent transcript illustrates a phantasmagoria of fear, terror, grief, exaltation and finally breakdown. Its highlights have been compressed on this recording to make their own disquieting points

Is this trip really necessary?

YES!

Hallucinerend album, fantastisch lang uitgesponnen nummers, met een commentaarstem

Voorlopig 4.5* maar dit ga ik nog vele malen beluisteren.

Heb ik inmiddels gedaan.

Wereldalbum naar mijn mening. Heerlijke opzwepende ritmes, mooie gitaarsolo's, fantastische afwisselingen, heerlijk lange nummers. Pink-Floyd-achtig voor de fans

Ik ga naar 5*

Leuk detail: er is mij verteld dat het verhaal wat op de plaat verteld word afkomstig schijnt te zijn van een voorlichtings-LP die men in de VS heeft gemaakt om de jeugd te wijzen op de gevaren van het gebruik van LSD. Die originele plaat is al jaren een gewild collectors-item binnen het psychedelica wereldje.

die originele plaat heeft een vriend van mij. Gekocht in zwolle 11 jaar terug ofzo .
Hij heeft de geel met blauwe versie ...
Dus niet de groen met rode versie ...
Zoals je hier kan bekijken :

http://www.porcupinetree.com/discography.details.cfm?albumid=57

Lekker mystiek album. Vooral Phase I en II, heerlijk gitaarwerk.

Mee eens, Phase I is erg mooi en doet me ook wat denken aan Pink Floyd's Another Brick in the Wall.

dat is niet raar aangezien dat stuk gitaar uit another brick.. er direct in is geplakt.

Voor alle fans: binnenkort komt Stupid Dream (met bonus tracks) weer uit. En ditmaal op dvd-audio. Maar dit kun je ook afspelen als je een dvd-videospeler met dts hebt.

Een vergelijkingsfout die ik al meermaals gehoord heb (en zelf ook heb gemaakt )

SW zei in een interview dat het niet PF was die hem voor deze song geïnspireerd heeft, maar Ashra Tempel met "Works for Guitar" ofzoiets.

Een ander voorbeeld: http://www.ashra.com/disco/1891wa.htm : ga hierheen en download "Dessert: Eight Tracks", bestudeer het soort van soleren en er zal veel duidelijk worden Deze invloed is in bijna alle solo's van SW (vooral het oudere werk) terug te vinden.

Zeer interessant, exumis. Blijkbaar een nieuwe, deskundige liefhebber op MuMe erbij. Welkom!

dankjewel!

Ik heb het gevonden trouwens: het is niet "Works..." maar "Inventions for Electric Guitar" van Manuel Göttsching (Ash Ra Tempel).

Begeef u naar http://www.ashra.com/disco/1751in.htm voor meer info. Fans van Voyage 34 gaan bij dit album hun hartje kunnen ophalen

Klinkt best goed! Nooit van Manuel Göttsching gehoord, trouwens.

Wat een briljant album zeg! Gelijk na 1x beluisteren ben ik helemaal verkocht. Vanaf begin tot eind wordt je 70 minuten lang door een prachtige dromerige trip geloodst. Zelf ben ik niet van de drugs, maar na dit album zou ik het er toch bijna aan wagen.
Ik denk dat ik zelfs moet bekennen dat ik dit album nog wel beter dan Stupid Dream en In Absentia vind. Aan Deadwing kan hij nog net niet tippen. Maar wat is Steve Wilson toch weer g-e-n-i-a-a-l op dit album!
4,5* (randje 5*)

Alweer een geweldig album van Porcupine Tree! Wat ik het vreemdst vind aan deze band is dat ik bijna al hun albums goed vind, terwijl de stijlen gigantisch uiteenlopen.

Mijn versie (de remaster?) heeft overigens een veel mooiere hoes, waarop 3 pillen in een draaiende lucht zijn afgebeeld. Ik blijf dit een fantastisch album vinden. Ik verheug me op het aankomende optreden (26 juni in de Effenaar), hoewel de kans dat ze iets van dit album zullen spelen wel heel klein is.

Zit hem nu te beluisteren wat een plaat! heeft iets hypnotiserends, het licht uit koptelefoon op en gaan ....dikke 4 **** krijgt ie nu al van me.

Geweldig album van Porcupine Tree. Hier zijn ze nog echt psychedelisch, een eigenschap die helaas grotendeels ontbreekt op de latere albums. Vooral als je zelf onder invloed bent heel lekker om te luisteren. 4,5*

Ik snap niet dat deze cd zo hoog scoort...
Het eerste nummer is goed, het tweede nog net, maar de laatste 2 zijn niet al te veel waard.

Als ik dit soort muziek wil horen, dan zet ik wel iets op van de Ozrics...

Een 3 kan er nog net af, omdat het vrijdag is...

Is this trip really necessary?

No, not really

Ben normaal niet zo'n fan van elektronische muziek, maar dit spreekt me toch erg aan

dit is weinig elektronisch in vergelijking met solo werk van SW

Aaaaaaaaaah heerlijk in je bed liggen met koptelefoon op en lekker weg dromen.

Mijn enthousiasme over FOABP heeft geleid tot aanschaf van een concertkaartje en een stapel cd's om me daarop voor te bereiden. Dit is de eerste die ik daarvan beluisterd heb en inmiddels is me duidelijk, ook door de stukjes die ik gelezen heb bij andere titels, dat bij Porcupine Tree enige voorzichtigheid geboden is. Kennelijk bestaat de neiging alles uit te brengen wat men ooit aan de opnameapparatuur heeft toevertrouwd, mogelijk in de wetenschap dat de trouwe fans het toch wel kopen?

Met FOABP als enige referentie beginnen aan deze, is sort of een koude douche. Dat het 4 lange stukken zijn is boven wel te lezen maar als je dit schijfje opzet, zoals ik dus, met de gedachte dat dat dan 4 x een episch rocknummer is, dan valt het wel wat tegen zeg maar.

Is t dan slecht? Nee vind ik ook weer niet. Het is eigenlijk best fraai gedaan al slaat de balans zo nu en dan door naar atmospherisch geneuzel. Hier en daar hoor ik zelfs Orb achtige dingen.Maar goed, met een koptelefoon op luistert het best lekker weg en je hoeft niet eens dodelijk vermoeid te zijn om pakweg halverwege het derde nummer heerlijk ontspannen in slaap te vallen. In die zin heeft dit plaatje wel zijn meerwaarde maar hier was ik dus niet naar op zoek toen ik mijn speurtocht door het ouvre van PT begon.

Al met al niet onaardig maar ik ben blij dat ik nog even verder kan met de rest van de backcalatogue. Ik hou het voor nu even op 3,5*.

PT heeft inderdaad erg veel uitgebracht maar vrijwel alles is meer dan de moeite waard. Dat je met deze plaat begonnen bent is wellicht niet de meest logische keuze. Maar goed dat wist jij ook niet. In dat geval kom je naar alle waarschijnlijk in je verdere speurtocht nog veel moois tegen

Ik zou enkel nu niet met Metanoia verder gaan

Een buitenbeentje in het materiaal van de band, maar door het thema is dit toch wel interessant om te horen. Het moet een hoorbare versie van een LSD trip zijn. Echt goed kan ik het niet noemen, daarvoor duurt het te lang, maar ik kan het op de achtergrond prima hebben.

Lichte tegenvaller voor de grote fans van PT, zoals ik.
Het eerste nummer bevat geweldig materiaal, maar daarna zwakt het af. Het tweede nummer is goed en de laatste twee nummers vind ik zelfs matig.
Hoe dan ook, het is wel een interessante ervaring.

Ik heb net toevallig een mp3 van 'Voyage 34 - Phase One' beluisterd (ik ken alleen een paar nummers uit In Absentia) en ik vind 'm hi-la-risch. De documentairestem die droogweg meldt "This young man never had a bummer in some 33 LSD trips" plus de spacey sfeer en dat Roger Waters-gitaartje halfweg: om te koesteren!

vind je hem ook ge-wel-dig dan?

Dat valt te bezien - de track op zichzelf is heel leuk, maar dit is een conceptalbum, dus laat ik maar even op zoek gaan naar de volledige trip.