CZARFACE & MF DOOM - CZARFACE Meets Metal Face (2018)

Kan niet wachten op deze plaat. Dit zou goed moeten worden.

Klinkt idd prima.

Oomph. Kan nu al niet kapot.

Dit gaat krankzinnig hard worden.

Whoooop whoop

Buiten DOOM heb ik er niet heel veel vertrouwen in. In ieder geval niet in een echt goede plaat. Zal naar mijn verwachting meer een CZARFACE-album worden met op elk nummer een gastoptreden van DOOM.

'Badness of Madness' is fantastisch. 'Captain Brunch' en 'Astral Traveling' staan me ook erg aan. Alle drie de nummers zijn op subtiele wijze duister minimalistisch, wat een intrigerende uitwerking heeft op me. Prachtig rauwe rap. Die wending na Vinnie Paz' vers op 'Astral Traveling' is ook heerlijk. 'Nautical Depth' bevalt me eveneens; daar is de instrumentatie juist vol en meeslepend, waar ik evengoed een zwak voor heb. 'Bomb Thrown' en 'Don't Spoil It' trek ik daarentegen niet. Veel te banaal speels. De rest is niet verkeerd. Esoteric flowt geregeld formidabel, Deck disst Trump meermaals en de vloeiendere stijl van dat tweetal steekt mooi af bij de star rijmgerichte, staccato raps van DOOM. Voorlopig ga ik voor een krappe 4 sterren.

Klinkt als een prima album! Esoteric valt alleen compleet buiten de boot.. Past niet goed in de DOOM style.

Ik merk inderdaad ook dat ik zijn stem vaak niet graag hoor op de tracks, hoewel zijn tracks vaak genoeg best vermakelijk zijn, en zijn flows ook zeker niet verkeerd zijn. Deck en DOOM was misschien geslaagder geweest.

De producties zijn trouwens goed te pruimen!

Edit: Waar ik eigenlijk meer zin in krijg nu, is meer Open Mike Eagle en DOOM. *droomt verder over een OME/DOOM/Busdriver met MF en Kenny Siegel (of hoe je dat ook schrijft) beats*...

Dit valt gelukkig mee! Het is juist dat Esoteric als de gastartiest klinkt (in zoverre hij opvalt). Ik vind dit een verrassend lekker album! Sterke producties en het 'superhero-meets-superhero-thema' is vermakelijk.

Dan ga ik hem toch eens proberen!

Op het eerste gehoor wat rommelig. Verwachtingen waren niet al te hoog. DOOM op een project waar hij niet (helemaal) zelf de productie op zich kan nemen is toch wat minder aantrekkelijk. Met Esoteric en Inspectah Deck heb ik niets.

Vanaf Bomb Thrown begint het toch nog best leuk te worden. En Nautical Depth waar ik in het begin weinig mee had klinkt ook beter na een moeizame eerste helft.

Precies dit! ik vond de plaat in het begin toch ook nog wat rommelig over komen. In de tweede helft van de plaat is er bijna geen track skippable.

Toch wel redelijk veel te luisteren zo de afgelopen tijd als conservatieve hip/hop head. Jericho Jackson, PRhyme, SHIRT, Dabrye, Black Milk, Phonte, Roc Marciano, Skyzoo en Evidence kwamen allemaal met interessante projecten. Nu moet ik de nieuwe Jean Grae & Quelle Chris nog checken..

Ik weet binnenkort niet meer wat ik moet luisteren.

Off topic:
Dan wil ik je ook graag wijzen op het nieuwe album van Bishop Nehru. Tot nu toe mijn favoriet van 2018.

En Murs...

En Meyhem Lauren, Napoleon da Legend, Sean Price & Illa Ghee, MED & Guilty Simpson.

Lil’ Yachty, Migos, XXTENTACION...

Lil Kleine

Heb ik iets gemist

Word, toch wel. Zoals verwacht. En die Sufjan Illinois-shoutout op Stun Gun!
Wel had ik graag nog wat meer DOOM gehoord, dat is zowat m'n enige puntje van kritiek.

Ja, hard album. Vind alle MC's wel on point op dit album, luistert ook fijn weg allemaal.

Harde plaat! Chaotisch, maar het beukt heerlijk door.

Volgende Czarface staat gepland voor 2-19. Deze keer met Ghostface (check)

SICK. Eerst DOOM, nu Ghostface. Even samenwerken met twee van de beste MC's ooit zeggen ze, de mannen van CZARFACE. Goede smaak hebben ze wel!

De connectie met Ghost ligt natuurlijk aardig voor de hand, maar goede zet van Czarface deze samenwerkingen. Nu nog DOOMSTARKS....

overmars89 karakteriseert zichzelf als een conservatieve hiphopliefhebber in zijn bericht bij dit album; een vlieger die ik eerlijk gezegd niet echt op vind gaan voor zijn toch eclectischere smaak, maar het album zelf, ja, dat is nogal conservatief. Ik merk zelf dat ik toch wat minder lekker begin te gaan op dit soort oerdegelijke hiphop, al komt het er ook door dat Esoteric me niet goed ligt. De beats zijn allemaal niet zo heel bijzonder, de punchlines zijn hoogstens vermakelijk en ook DOOM heb ik weleens beter op dreef gehoord. Boombap en brag 'n boast moeten echt goed op orde zijn moch ik optimaal willen genieten van dit soort traditionele hiphop en die ingrediënten zijn nu toch echt helaas suboptimaal. Open Mike Eagle is trouwens wel bizar vet op dit album; weer een reminder dat ik waarschijnlijk toch liever naar raardere shit luister.