Rival Consoles - Persona (2018)

Afgaand op drie vrijgegeven tracks weer typisch iets wat je van rival consoles en een label als erased tapes kunt verwachten; melodieuze en gevoelige electronica

voor mij helaas vaak net te weeïg, zo ook hier

Ik kijk wel uit naar deze plaat, als de vrijgegeven singles de maatstaaf zijn ligt dit wel in mijn straatje!

Ben net Howl aan het luisteren, die vind ik wel vet eigenlijk. Dus als dit in de buurt komt kan ik weer even vooruit.

Lekkere plaat, doet me aan Nebulo en Ab Ovo denken, beetje donkere IDM, maar ook met lichte tintjes erdoorheen, niet 100% boeiend, maar de meeste tracks houden de spanning aardig vast en soms schiet er eentje uit, zoals de titeltrack of Hidden bijvoorbeeld. Kan hier goed meermaals naar luisteren, leuke ontdekking.

Hij doet me wat minder dan voorganger Howl, deze lijkt me bij momenten wat vlakker, maar het is weer prettige, mooi uitgebalanceerde muziek. Duistere, dansbare electronica met een grote nadruk op sfeer en gevoel.

Een hele subtiele plaat. "Uitgebalanceerd" is het goede woord, elke klank lijkt te zijn afgewogen en lijkt zijn tijd te hebben gehad in het geheel te kunnen bezinken. Het is een elegante plaat, met geen hard of dissonant moment, maar toch met heel veel dynamiek. Ik zou het willen vergelijken met de betere klassieke compositie, ook in de zin dat het tijd kost om de composities volledig te doorgronden. Mooi is het in ieder geval, maar het eindoordeel wacht ik nog even mee. Dit album wil ik echt de tijd gunnen.