Nick Drake - Pink Moon (1972)

@ Dylan

geen platenzaken in mijn (stedelijke) omgeving en nog maar 1 CD winkel (met voornamelijk DVD's) geeft te denken..toch leuk geprobeerd.

Wat een kortzichtige opmerking. Het is niet omdat er bijna geen platenzaken meer zijn dat er dan geen LP's worden gekocht. Lp's worden nu vaker gekocht op het internet of op beurzen, en heel af en toe in winkels zoals MM, maar sinds kort worden er weer tig initiatieven georganiseerd waarbij de onafhankelijke platenzaak extra in de bloemetjes wordt gezet. En daar sta ik volledig achter, onafhankelijke winkels zijn nu eenmaal beter dan winkels zoals de MM. Mensen die een onafhankelijke winkel runnen leven voor het product(en) die zij verkopen.

ik zag hem aankomen, dan moet ik dus (@13:06 uur) een kijkje gaan nemen in een postorderbedrijf, gaat er een wereld voor me open.

:-/

Voor mij zijn cd's ook gewoon albums - en uit principe koop ik liever originelen dan dat ik download of kopieer. Dan pas kun je echt zeggen 'ik héb de laatste Nick Drake' of 'ik héb de nieuwe Swans of Tom Waits' etc. Kun je bovendien ook nog eens genieten van de mooie foto's en teksten en hoezen zoals de artiest ze bedoeld heeft...

Nu terug naar topic: deze mooie ingetogen, sobere Pink moon (origineel en netjes voor betaald).

Ik vind hem mooi. Wie volgt?

Ik heb hem twee keer betaald, de CD versie klinkt verrot, ontopic genoeg voor je?

Ik heb hem ook twee keer betaald. Mijn cd klinkt perfect, maar de B-kant van mijn grammophone-plaat klonk verschrikkelijk. Alsof Nick bij een knappend haardvuur zat te spelen. Dat getik en geknetter werd erger naarmate de plaat vorderde.

Mooi, die hebben ze als demo gebruikt voor mijn CD.

Gaat ie lekker, Lazarus? Je bent al 4 dagen aan het @$#(&*%(U!en over de geluidskwaliteit van je CD-tje. Dat is je verdiende loon, wie gooit er nou ook zijn LP's bij het vuilnis....

Larie, de cd klinkt prima. Niks mis mee.

@ Tony

Heb je mijn LP's nooit gezien..

hahaha

goed, discussie kan verder, mooie plaat, sober, Drake's eerlijkste enz.

Als Pink Moon daarbij zat, niet verkeerd....

Eerlijkste? Oh ja? Ik hoor nooit zo veel verschil tussen deze en Bryter Layter of Five Leaves Left, onderschrijf je aanvulling bij je bericht dus niet.

@ Tony


geintje, ik moest wat clichés kwijt, sommige gebruikers (scroll naarboven) vinden dat het zo hoort.
Ik niet, vergeet de toevoeging.

Okee, vooruit dan. Plaatjes zijn inwisselbaar, allemaal even mooi, maar dit is de mooiste hoes van de 3, dat wel...

Eerlijkste, want: gestript tot de naakte essentie. Stem, tekst, gitaar (een enkele desolate piano in het titelnummer).
Niets is overbodig of toevoeging of franje. Bovendien is plaat zo'n beetje een deathbed testimony - toch??

ah, een romanticus, dan is het goed.
dacht even dat je me zat te juffen..

Ik zou niet durven...

Wat een drogreden. Alsof dat feit ook maar iets zegt over de mate waarin cd's en lp's populair zijn bij twintigers

Jawel, toch wel, want dat te kort aan degelijke platenzaken is het gevolg van rücksichtlos (illegaal) downloaden en kopiëren.
Veel mensen weten helaas niet beter dan dat muziek gratis van het net te rippen is.
Zo komt het dat veel speciaalzaken (ook voor vinyl bijvoorbeeld) het loodje hebben moeten leggen.

In Den Bosch missen we nu al enige jaren Elpee en The House of Sounds om maar wat te noemen. Daar kwam je toch voor de betere muziek...

Je vergeet de Bol.coms, Amazons en E-bays van deze wereld die ook heel veel CD verkopen voor hun rekening nemen.

Mooie remaster te pakken gekregen (alle 3 tegelijk) van Nick. Beetje laat maar beter dan nooit. Dit is de laatste van de 3. Uitgebreid geluisterd en me meteen maar eens verdiept in deze Nick. Kort maar boeiend leven. Maakte het zich niet makkelijk. En juist daar komt vaak mooie muziek uit voort. De ellende op muziek gezet. Ik vind de 3 albums dicht bij elkaar liggen w.b. kwaliteit. Erg mooi. De man zong en speelde met een bijzondere bezieling. Ik heb nog geen uitgesproken favoriet. Daar is het nog te vers voor. De albums de komende tijd nog maar eens luisteren. Dat valt in deze tijd overigens niet mee. Waar ik vroeger blij was om met zuur verdiende krantenwijk centen voor f 15,95 (guldens) een lp te gaan kopen waar ik vervolgens enkele weken mee zoet was, volgt momenteel de ene na de andere elkaar op. Spotify en streamen zorgt voor gretigheid. Maakt me soms onrustig. Gelukkig zorgt Nick voor de nodige relaxation. Paradox van de keuze.

Ik ben nu al ruim anderhalve week met het riedeltje van 'Which Will' in m'n kop rond te lopen, en ik heb daar geenszins bezwaar tegen; wat een fantastisch nummertje is het toch! Stilaan groeit dat nummer uit tot mijn favoriet van Nick Drake.

De plaat die ik de afgelopen week maar blijf luisteren voor het slapengaan. Donker wil ik deze muziek zeker niet noemen, in tegendeel zelfs. Ondanks de zware teksten zorgt Nick Drakes stem ervoor dat de sfeer nooit te beklemmend wordt. De warmte die de songs uitstralen is haast ongeëvenaard en de wijze waarop Drake zachtjes in je oor fluistert heeft een troostende uitwerking. Muziek waarbij ik helemaal tot rust komt! Hartverwarmend materiaal!

Ouderwetse linksbuiten, Nicki Drake. Flegmatiek, start de wedstrijd als een dolle, gooit er opeens een oogverblindende actie uit en vervolgens zie je hem niet meer. Volgens mij is hij op kant twee reeds gewisseld. De grote vraag is voor mij: neem je de enigszins bedwelmende mufheid van die kant twee op de koop toe als dit lief oud vrouwtje net zo aangenaam zachtjes in je oor heeft zitten tokkelen en brabbelen? Vandaag... helaas niet.

De grote vraag is voor mij: wat wil zalwelnikszijn nu eigenlijk duidelijk maken?

Inkoppertje: Zal wel niks zijn.

Wat hij bedoelt te zeggen is dat kant A van de cd beter is dan kant B.

Daar kan ik mij wel in vinden, al ontloopt het elkaar niet enorm veel.

Volgens mij vind hij kant 1 beter dan kant 2, alleen op de 25ste november j.l had hij het geduld en/of de zin gewoon niet om kant 2 ook nog te beluisteren.

Een tweeeneenhalf zegt immers ook genoeg!

Sorry mensen, ik weet zelf ook de halve tijd (of meer) niet waar ik het over heb. Ik vind het een gek album. Enerzijds indringend melancholisch, anderzijds ook saaaai.