T. Rex - The Slider (1972)

Vernuftige popmuziek, dat is eigenlijk alles wat ik hierover kwijt kan...

Twee woorden maar?

eigenlijk niet te geloven dat Marc Bolan (& T.Rex) deze album 34 jaar geleden uitbrachten! - ver voor hun tijd en een grote inspiratie op veel dat hiernaar kwam. geniaal en nog steeds een top album - 8 uit 10

Ver voor hun tijd vind ik niet, ik vind het net iets typisch van zijn tijd.

Een kleine verrassing, ik dacht dit snel te beluisteren en dan van mijn ipod af te gooien. Maar dit zou wel eens een blijver kunnen zijn. Ik ben het trouwens eerder eens met TerryA. Ik hoor niet direct een 34 jaar oude plaat. Dit is best modern geproduceerd voor zijn tijd.

Het kassucces voor Bolan. De opvolger Tanx spreekt boekdelen over de megalomane gedachtten die hierna bij hem post vatten.

Vol met regelrechte klassiekers,(Metal Guru, Telegram Sam) beter in vorm dan zijn jaargenootjes van Slade en Bowie.

Het moet gezegd worden dat de voorganger Electric Warrior mij toch meer weet te overtuigen (terwijl ik deze vaker draai!).

Dat is precies wat ik er ook van denk!

Erg lekkere plaat die de hype rondom deze band lekker deed voortzetten. Tijdloos en uniek en door zijn tragisch jonge dood ook nog een cult figuur geworden, wat wil je eigenlijk nog meer als rockster??

Dit is gewoon een classic man.

De beste wat mij betreft van T. Rex dit is simpel eenvoudig maar o zo goed.

Briljante opvolger van "Electric Warrior". Ik heb deze CD al ongeveer een jaar in huis, maar vorige week pas aandachtig beluisterd. 'Buick Makane', 'Main Man', 'Baby Boomerang', 'The Slider', 'Telegram Sam' en 'Ballrooms Of Mars' zijn voor mij de hoogtepunten. Als je alleen "Electric Warrior" aanschaft, mis je toch wel heel wat.

Ook een hele mooie, maar helaas veel minder bekende, plaat is "Unicorn" (1969) van Tyrannosaurus Rex. In '71 en '72 was Bolan op zijn hoogtepunt, maar liefhebbers mogen die niet missen.

Tijdloze muziek en elke plaat is raak. Ik ben al fan sinds 1987 maar op de een of andere manier kon je toen amper aan hun elpees komen hier. Ik moest het doen met een paar verzamelaars en heb destijds nooit kennis kunnen nemen van The Slider. Prachtige nummers als Ballrooms of Mars, The Slider, , Bay Strange, Rabbit Fighter, Buick MacKane ed, maar ook de hits Telegram Sam. Metal Guru. Je krijgt er geen genoeg van!

Marc Bolan is gewoon tijdloos en was zijn tijd ver vooruit. Bolan was ook een ziener die zijn eigen dood voorzag! Verdiep je maar eens wat meer in de persoon en zijn muziek; het blijft een verrassende en verbluffende trip waar nooit een einde aan schijnt te komen. Ik lees vaak dat hij wordt gezien als een CULT-figuur dat vind ik hem geen eer aandoen! Marc Bolan was gewoon een grote ster, maar werd massaal genegeerd in Nederland!

WOW

weinig stemmen voor deze klassieker. Electric Warroir kan daar toch niet voor tussen zitten. Shame Shame.

En 't gemiddelde is dan ook nog veel te laag

''Buick Mackane'' alleen al...

Metal Guru. Wat prachtig. Alleen al hoe dat nummer begint. bvoor mij een van de mooiste singles ooit.
Zoals Marr ooit zei: zo commercieel, maar tegelijk zo mysterieus.

Directe quotes van Johnny Marr over T. Rex:
"It's so beautiful and commercial but slightly weird and I could not believe what I was hearing because it was so all-encompassing. It connected with something beyond my regular senses."

"When I was 11 I thought of T-Rex as my band. I owned a copy of 'Jeepster', and when I first heard 'Metal Guru' it was life-changing: it was simultaneously mysterious and familiar and as such it was perfect for a teeny kid interested in the guitar and all that goes with it. Those hysterical cat-calls are unlike anything on a record before or since, and the song is sexy and eccentric. It has a beautiful intensity, like it comes from a glitter-coated 'Venus' by way of Eddie Cochran and the Turtles. My 45 of 'Metal Guru' was a precious, mystical object, and once you've been touched by that you can't pretend it hasn't happened."

"The influence of T-Rex is very profound on certain songs of The Smiths i.e. "Panic" and "Shoplifters". Morrissey was himself also mad about Bolan. When we wrote "Panic" he was obsessed with "Metal Guru" and wanted to sing in the same style. He didn't stop singing it in an attempt to modify the words of "Panic" to fit the exact rhythm of "Metal Guru". He also exhorted me to use the same guitar break so that the two songs are the same!!!"
- Johnny Marr, Les Inrockuptibles, 4/21/99

Morrissey:
Didn't some say 'Panic' was slightly similar to T Rex's 'Metal Guru'?
"Well, it was whispered somewhere in the corridors of the British Isles, I can't remember where, but... I don't know, everything has its reference points, I suppose. Like the clothes we wear have their reference points... I thought the song was extremely funny, I really did. And I thought it was extremely funny to hear it on national daytime radio on the few occasions it was actually played in the mish-mash of monstrous morbidity... I think it was quite amusing -- a tiny revolution in its own sweet way."

Hier komt geloof ik mijn T.Rex en Smiths-fascinatie samen.

Blijft boeien na al die jaren, gewoon een tijdloos album.

Deze band wordt echt zwaar onderschat. David Bowie, Roxy Music, Lou Reed, iedere muziekliefhebber kent deze acts uit de glamwereld wel, maar T. Rex wordt op de één of andere manier altijd vergeten. Moderne rockacts uit de jaren 80 (Siouxsie & the Banshees, Bauhaus) en jaren 90 (Smashing Pumpkins, Nirvana...) hebben veel aan deze band te danken. Of hoe simpele muziek toch erg goed kan uitdraaien!
Dit album is samen met Electric Warrior een blinde aankoop!

Siouxsie, Bauhaus.. wat voor onzin lees ik nu weer? Daar heeft deze plaat niks aan bijgedragen hoor. Dit is gewoon vette glamrock, beter dan tijdgenoten Slade, Mud en die troep, maar wel glamrock. Bowie heeft daarentegen meer betekend voor de artiesten die je opnoemt.

Roxy music kan ook naadloos aansluiten bij het rijtje Bowie en T-Rex. Hoewel ik achteraf gezien Bowie en Roxy wel weer een klasse beter vind als Marc Bolan. Maar The slider is wel een boegbeeld van de glamrock periode.

Zeker waren Roxy Music en Bowie glamrock/pop, maar toch zeker niet die vettige meezing variant die hierop staat. En van werken die belangrijk waren voor Siouxsie of Bauhaus (Heroes, Low, The Idiot, For Your Pleasure) heeft dit in elk geval helemaal niks weg. Vandaar mijn verbazing..

Wat jij nu zegt is pas onzin. Siouxsie was een groot Marc bolan-fan. Ze staat er zelf mee op de foto, toen deze op tournee ging met punkband The Damned in 1977. Daarnaast heeft Siouxsie ook 20th century boy gecoverd! Ook de mannen van Bauhaus zijn fan, waarom zouden ze anders Telegram Sam coveren?? Leg mij dat eens uit Orbit? Trouwens de lijst met punkers en post-punkers die fan zijn van Marc Bolan (T. Rex) is LANG. De band had zelfs volgelingen op het Amerikaanse continent in The Ramones en Rozz Williams van Christian Death. Dus de volgende keer wat opzoekwerk doen voor je iets post.

Verder is T.Rex, naar mijn mening toch wel een niveau (niet veel) hoger dan Slade of Mud hoor...

Foto's die ik kon vinden: http://farm5.static.flickr.com/4004/4304026979_cec014ee24.jpg

Bolan met The Ramones.

bolantrexsiouxsiedoregan.jpg | Flickr - Photo Sharing!

Bolan met Siouxsie Sioux.

Jij post dat ze van grote invloed waren op Siouxsie of Bauhaus.. daar heb je je ogen niet voor nodig, maar je oren!! Deze plaat ken ik wel ongeveer en daar zit niets van een beginnende Bauhaus of Siouxsie bij Die kunnen overigens best liefhebber zijn geweest, maar dat vind ik nog wat anders.. voortaan even nadenken voordat je wat post, of kom met concretere voorbeelden
Verder zei ik al dat ik T-Rex beter vind dan Mud en Slade.. wat wil je nou?

De eenvoudige, maar daadkrachtige riffs zijn duidelijk van invloed op de vroege Siouxsie en de eerste plaat van Bauhaus. Ook is het theatrale, het dandyeske van Bolan terug te vinden in deze acts. Natuurlijk stonden ook Bryan Ferry en David Bowie hiervoor model.

Waar ik bij Siouxsie en Bauhaus voornamelijk tegendraadse ritmes hoor en nogal wat punk-beïnvloedde maar vaak ook dissonante gitaren en zang, hoor ik daar op deze plaat niets van. Misschien bij de latere T-Rex, maar dit is geen goed voorbeeld.

Marc Bolan .... misschien toch wat onterecht vergeten na zijn dood in 1977 .
Bolan was 1 van de aartsvaders van de Glamrock en dan wel die met de nodige muzikaliteit en niet alleen de looks , wat natuurlijk ook een belangrijk onderdeel was van deze muzikale stroming die zijn hoogtepunt kende van 1971 tot 1975 .
Bolan's band T-Rex maakte vooral lekkere rockmuziek met een goeie groove en prettige melodielijnen die ook goed bleven hangen .
Geen al te moeilijk gedoe en daarom is dit The Slider zo'n lekker album .
De nummers klinken nog steeds erg lekker en van enige gedateerdheid heb ik in ieder geval geen last .
Terugkijkend kom ik sowiezo steeds meer tot de conclussie dat de 70er jaren nu meer impact heeft dan de jaren 80 . Is in het algemeen veel beter overeind gebleven , zo ook dus T-Rex .
Misschien niet de meest originele band ooit , maar wel erg goed .

Ieder zijn mening. Ik heb die van mij gegeven.

Volkomen mee oneens, met jouw "conclussie" Maar dat zijn denk ik persoonlijke sentimenten die spelen, puur objectief is het niet waar. Lees alleen al de posts waarin men zegt dat T-Rex nog maar zo weinig wordt geluisterd en kijk dan eens naar menig jaren 80 album op deze site, dat is wel anders hoor.. Verder zijn er in populaire rockbands vandaag de dag overwegend meer jaren 80 invloeden te horen dan jaren 70..

Fout: want alle post-punk bands uit de jaren 80 haalde hun zogenaamde "vernieuwende" experimenten uit krautrock (Can, Neu!, Faust, Kraftwerk) en de kunstzinnige zijde van glam (David Bowie, Roxy Music, Brian Eno, Lou Reed en ook dus deze T. Rex) en dat zijn bij mijn weten ALLEMAAL artiesten uit de jaren 70! De bands uit de jaren 80 hebben vooral de (toen nog underground) sound van krautrock naar het grote publiek weten transponeren. Want je moet bedenken dat in pakweg 1975, slechts een handvol mensen echt weg waren van pioniers als Kraftwerk. Dusja, zelfs moderne rock vindt zijn oorsprong in de jaren 70, eigenlijk zelfs al in de jaren 60 met The Velvet Underground. Haal die cruciale bands weg uit de geschiedenis en de moderne rockscene stuikt als een kaartenhuisje in elkaar.

Hoewel dit allemaal klopt, kun je op deze manier ook redeneren dat alle moderne bands die een typisch postpunk geluid hun geluid van Bob Dylan en The Beatles (dé invloeden van VU) haalden, of nog extremer: Chuck Berry.
Met zo'n conclusie wordt je alleen niks wijzer over de overeenkomsten in geluid.
Als je objectief luistert denk ik toch echt dat je moet concluderen dat veel bands van nu meer klinken als post-punk van eind jaren 70 (de bands die in '79 een album uitbrachten worden vaak als de eerste jaren 80 bands aangeduid). Deze bands klinken nou eenmaal niet als de vrpege Roxy Music of T. Rex maar wel als Gang of Four, Joy Division of Depeche Mode.

Ik denk dat hij liever nog een poosje muziek wilde maken dan dood gaan destijds.

T. Rex, ja ik vind het best leuk, toch eens wat platen van scoren. Chariot Choogle heeft de riff wel duidelijk geleend van Whole Lotta Love van Led Zeppelin.